10 redenen om een tik uit te delen – say what? In haar confronterende artikel ‘10 Points that the Pro-Spanking Crowd Totally Missed’ maakt Feminalistmom korte metten met het uitdelen van tikken. Of zoals ze het in de Verenigde Staten noemen: spanking.
Haar artikel is een reactie op de vele commentaren en mails die ze ontving na het schrijven van een stuk over een vijftig jaar durende studie die vaststelde dat het uitdelen van tikken als opvoedkundig middel hetzelfde effect heeft als lichamelijke mishandeling. Heel veel mensen reageerden verdedigend of bagatelliseerden het geven van een tik. Tijd om de tien meest voorkomende ‘excuses’ onder de loep te nemen, vond deze moeder.
De overeenkomst tussen straf en een tik
Wat mij opviel is dat veel van deze argumenten ook gegeven worden door ouders in Nederland wanneer het gaat over de nadelen en negatieve gevolgen van het geven van straf. Ook de onderbouwing van de schrijfster over de mogelijke negatieve gevolgen van het spanken, zijn ook veelal van toepassing op het geven van straf. Want zo blijkt, veel van de nadelige effecten van slaan komen behoorlijk overeen met straffen. Je hoeft geen tik uit te delen om toch schade te berokkenen bij kinderen.
De schrijfster kiest er bewust voor de term tik te vervangen door slaan en daar vielen veel pro-spankers enorm over. Zij menen dat er wel degelijk een verschil is tussen een tik en slaan. En dus kwamen er reacties als: ‘ik heb ook tikken gekregen en ben toch in orde, slaan is het enige wat hier werkt, kinderen moeten respect en discipline leren, ik kreeg tikken maar ik respecteerde wel mijn ouders, mijn kinderen zijn te jong om mee te praten, kinderen moeten leren dat er consequenties zijn, niet alle kinderen zijn hetzelfde, ik tik alleen op de billen en daar voelen ze niets van, wie ben jij om te oordelen, iedere ouder doet haar stinkende best en last but not least ik sla niet uit onmacht maar gebruik het bewust als opvoedtool.’
Zijn er goede en slechte ouders?
Komt het je al een beetje bekend voor? Veel van deze argumenten heb ik ter verdediging van straf al vele malen gehoord. Feminalistmom komt echter met haarscherpe, confronterende, goed onderbouwde en logische argumenten op alle pro-argumenten. Ze sluit vervolgens positief af met de opmerking dat er geen slechte ouders zijn. Wel ouders die iets meer weten van bijvoorbeeld de ontwikkeling van het jonge brein en ouders die zich daar nog niet in verdiept hebben. Wat nodig is, zo stelt ze is meer kennis over kinderen en hun ontwikkeling. Ook zij heeft weleens op het punt gestaan een tik uit te delen maar wist zich te beheersen. Ze schrijft dat dit komt door zelfconnectie en daarmee het besef dat haar boze reactie en gevoelens weinig zeggen over het gedrag van haar kind, maar veel meer over haarzelf. Ben je zelf opgevoed met tikken en straf dan kan het lastig zijn het anders te doen. Als mantra geeft ze mee: ‘My child is not giving me a hard time. My child is having a hard time.’
Meer lezen
Unconditional parenting, A. Kohn
Geweldloze communicatie, M. Rosenberg
Het breken van de weerbarstige kinderwil: Straffen en belonen
