Huisje, boompje, beestje: in Nederland en België zijn we, net als in veel omringende landen, gewend om als jongvolwassene het ouderlijk huis te verlaten en een eigen leven op te bouwen. Krijgen we zelf kinderen, dan groeit ons contact vaak weer – dankzij de best verfrissende grootouderrol. Maar met je ouders in of naast je eigen huis wonen, dat is een zeldzaamheid.
Ervaringsdeskundigen binnen handbereik
Toch is er heel wat voor te zeggen om de ‘ouderwetse’ gewoonte van je ouders in huis nemen nieuw leven in te blazen. Zoals Lisa Wade en haar gezin haar schoonouders in huis namen. Waarom? Lisa vertelt in editie Wijs: ‘Ik denk vaak: ieder kind en iedere volwassene zou met oude mensen moeten wonen.’ Lees hier vast in het kort wat het leven met ouderen haar brengt.
1 Leer relativeren
Lisa: ‘We hebben heel vanzelfsprekend mooie gesprekken over de dood. Hun leeftijd helpt je ook zoveel te relativeren! Ik kan bijvoorbeeld maar doorgaan met rennen, en dat hoeft niet altijd. Oma geniet ook van het zonnetje terwijl haar man ziek is, en mijn dochter kan begaan zijn met haar opa en toch ook gewoon verder spelen. We leven elkaar allemaal voor.’
2 Leer wat geduld is
Als meer mensen met ouderen zouden wonen, zou dat meer vrede opleveren, vermoedt Lisa. ‘Je leert geduld hebben en meer compassie op te brengen voor andere gewoontes. We gaan tegenwoordig zo snel op tilt als het niet op onze manier loopt. Ik leer hoe geruststellend hun ritme en structuur is. Voor mij is het inspirerend om een ander stel uit een andere levensfase om me heen te hebben. Dit kan je wereld groter maken.’
3 Bouw aan de toekomst
‘Mijn schoonouders laten me ook zien hoe je ouder moet worden. Weet jij hoe je dat echt doet? Hoe geef je over aan je beperkingen? Al die dingen leer je van oude mensen zelf. We moeten steeds zelf het wiel uitvinden in deze maatschappij. Eigenlijk zijn we ontleerd hoe we met elkaar leven. Onze manier met drie generaties voelt als nieuw en modern, terwijl het toch ook een heel ouderwetse leefstijl is. Mijn dochter Simcha pakt het al heel naturel op. Zo zegt ze nu: ‘Mama, als jullie later oud zijn, gaan jullie naar de hooischuur, dan woon ik het grote huis en zorg ik voor jullie.’ Zo zie je dat onze keuze impact kan hebben op meerdere generaties. Wie weet hoe ons initiatief weer doorwerkt. Je bouwt ook aan je eigen toekomst en die van je kinderen.’
Eigenlijk dus heel logisch
Lisa’s ervaring klinkt helder. Zoals kinderen volwassen voorbeelden zoeken om te ontdekken hoe je groot wordt, hebben volwassenen net zo goed hun eigen voorbeelden nodig.
Beeld: Jana Boekholt
