Met deze 4 tips help je een driftig kind

door Christel Rengers

Je kunt bij driftbuien best spreken van een oerdrift. Want zo zien die acute ontploffingen er soms wel uit. Maar hoe ga je ermee om? Ik vroeg experts Jillian Emanuels (aka De Instant Pedagoog) en schrijfster van het boek ‘Temperamentvolle kinderen’ Eva Bronsveld om tips.

4 tips bij driftbuien

Ga zachtjes neuriën

Jillian: ‘Overlaad je kind tijdens een driftbui niet te veel met prikkels via vragen en praten. Dat komt niet aan en frustreert alleen maar meer. Ga liever zachtjes neuriën. Je kind wordt er rustiger van en jij waarschijnlijk ook.

Laat je kind lekker gooien

De inmiddels onder Kiindfans beroemde en zeer geliefde pittenzakjes van Jillian zijn ook echt een toptip. Je kind kan ze tegen de muur gooien om de boosheid kwijt te raken. Gebruik ze wel voordat de driftbui een epische omvang aanneemt, of pas daarna om af te reageren. Sommige kinderen spelen na een driftbui liever met zintuiglijk speelgoed waarin je kunt knijpen, tipt Jillian. Denk aan klei of Pop it. Zoek uit wat voor jouw kind het beste werkt.

Visualiseer dat je een boom bent

Deze analogie van Eva vind ik mooi: Wees een boom, de storm (driftbui) raast eroverheen, maar de boom blijft staan. Hij is niet star. Hij waait mee, want anders knapt hij. Hij is flexibel, maar ook heel stevig geworteld. Sommige kinderen willen wegschuilen bij deze boom (knuffelen), anderen willen aan het uiteinde van de boom zijn (wel in de kamer maar (nog) geen knuffel). En weer een ander wil even bij de boom vandaan (naar zijn kamer), maar wil wel weten dat de boom er nog staat (beschikbaar blijven voor je kind). 


Zorg eerst voor jezelf

Eva: ‘Zoek als je voelt dat je ook boos wordt eerst een manier om tot jezelf te komen. Werk aan je gedachten, want daar komen gevoelens uit voort. Vervang deze gedachten door een mantra. Of sta stil bij je ademhaling. Voel je lijf; haal je schouders een keer op en zeg hèhè terwijl je ze weer laat zakken, rek je uit, wiebel met je tenen of ren even de trap op en neer. Kortom; doe wat werkt voor jou. Inchecken bij jezelf staat voorop. Je eerste taak is niet om je kind rustig te krijgen of te helpen omgaan met het gevoel. Maar zorgen dat je eerst zelf in de goede mindset zit van waaruit je je kind kunt helpen.’

Fotografie: Merette Kuijt (en ja, het kind op de foto is direct getroost!)

Het hele artikel over driftbuien, waarom kinderen ze hebben, of ze ergens goed voor zijn en nog meer tips lees je in het artikel over driftbuien in onze gloednieuwe editie OER

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Oeps, m’n kind kan een lucifer afstrijken

Oeps, m’n kind kan een lucifer afstrijken

Laatst leerde mijn kleuter een lucifer afstrijken. En het lukte. Na een heerlijk moment van trots voelde ik ineens ook angst. Wat heb ik gedaan? Mijn kind kan nu vuur maken, help! Is hij nu een wandelend gevaar voor zichzelf en zijn omgeving? Waarom heb ik hem...

Stoute kinderen: de ontwikkeling van het geweten

Stoute kinderen: de ontwikkeling van het geweten

Vanaf welke leeftijd kan een kind zich verplaatsen in een ander? En wat is eigenlijk stout zijn? Het geweten ontwikkelt zich een slag in de rondte bij kinderen. Het is belangrijk om te beseffen dat kinderen in dit opzicht heel anders in elkaar steken dan volwassenen...

Zomervakantie, 6 weken vrijaf, júist als je dyslexie hebt

Zomervakantie, 6 weken vrijaf, júist als je dyslexie hebt

Stel:  je bent een kind en je hebt dyslexie. Iedereen om jou heen helpt jou om het makkelijker voor je te maken. Op school ondersteunen ze je door het geven van extra uitleg, je volgt een dyslexie-begeleidingstraject (elke week 50 minuten lezen met een dyslexiecoach)...

Ik ben twee en ik zeg nee: de peuterpuberteit

Ik ben twee en ik zeg nee: de peuterpuberteit

Rond zijn tweede verjaardag maakt je peuter een grote verandering door. Langzamerhand maakt hij zich los van jou, hij gaat beseffen dat hij een eigen persoon is en noemt zichzelf dan niet meer bij zijn naam, maar 'ik'. Bij het ontdekken van dat eigen persoon hoort ook...

De kracht van herhaling

De kracht van herhaling

'Herhaling is de moeder van de didactiek', stelde mijn docent Jeugdliteratuur elk college opnieuw. Geeuwend hoorde ik hem dan aan, om dat zinnetje vervolgens nooit meer te vergeten. Dankzij de kracht van herhaling is deze ene wijsheid in mij verankerd, zoals ook de...

Samen spelen: het begint bij volgen

Samen spelen: het begint bij volgen

Spelen met mijn tweejarige vind ik moeilijk. Je moet om met een jong kind te kunnen spelen volgens mij behoorlijk in het hier-en-nu zijn. Dat heb ik niet zo in me. Mijn gedachten voeren me namelijk, voor ik het weet, mee naar allerlei andere plaatsen en tijden. En ik...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0