Er is zo veel te doen over borstvoeding, dat je soms zou vergeten dat het vooral iets fijns tussen moeder en kind is. Daarom delen we graag onze allerfavorietste borstvoedingsmomentjes.
1. De breast crawl na de geboorte
We hebben net samen een hele reis meegemaakt. Je zou kunnen zeggen dat die negen maanden geduurd heeft, of misschien een aantal uur, als je alleen de geboorte meerekent. In elk geval zijn we nu op onze bestemming aangekomen: baby en ik op het kraambed. We hebben het gered. Een beetje onwennig, maar ook zo vertrouwd. Alles doet het, we zijn allebei gezond. Hij strekt zijn beentjes tegen mijn buik en begint zich omhoog te wurmen. Al tijgerend en zoekend baant hij zich een weg naar de verdiende beloning na al dat werk: mijn borst. Zijn kleine mondje opent zich als een grote gaap en dan… hap. Hij drinkt. Met grote ogen bekijken we elkaar, om dit moment nooit meer te vergeten.
Lees ook: Slapen met je baby
2. New-born in de nacht
Er ligt een dekentje over de stad. Iedereen slaapt en alles is stil. Ik lig een beetje te soezen, me vaag bewust van het kleine lijfje dat tegen me aan schurkt. Er klinkt een tevreden ‘klok, klok, klok’ van de melk die automatisch stroomt. Haar vingers kriebelen aan mijn borst, en er ontsnapt een diepe zucht uit mijn keel, voordat we allebei weer in slaap sukkelen.
3. Comazuipen
Zowel de kleintjes als de groten kunnen er wat van: flink drinken, drinken, drinken, en dan, soms geheel onverwacht, gaat het mondje open, de tepel los, het hoofdje in de nek. Ze slapen. Kinderen vallen nergens zo fijn in slaap als aan de borst. Voor ons het ultieme bewijs van hun totale tevredenheid en ontspanning.
4. Troostborst
‘Ach kindje toch, heb je je gestoten? Oh, oh, ben je gevallen? Hé liefie, komt er een tandje door? Durf je niet zo goed naar de crèche? Kom maar even bij mama dan.’ Hup, een paar slokjes melk en hij lijkt een ander mens. De pijn is verzacht, de angst is geweken. Onze borsten kunnen zo’n enorme troost bieden, dat we ons soms afvragen hoe we het ooit zonder zouden moeten doen.
5. Mama tanken
De wereld van mijn dreumes wordt steeds groter. Met verwondering zie ik hoe ze steeds langer en steeds verder weg gaat. Als een jojo die telkens een beetje langer wordt, kruipt en stapt ze van mij vandaan, komt weer terug, gaat, en komt. Dan klimt ze heel even op mijn schoot, stopt haar hand onder mijn shirt en tovert gedecideerd een tepel voor zichzelf tevoorschijn. Soms tot hilariteit van omstanders, trouwens, die liggen in een deuk om zo’n doelgerichte actie. ‘Ze moet even mama tanken,’ zeg ik dan, waarna mijn dochter zich met dezelfde bravoure weer op de grond laat zakken en verder speelt.
Drees Koren schreef dit stuk en draagt borstvoeding een warm hart toe. Ze wenst alle moeders fijne ontspannen voedingen toe. Daarom is zij ook de stem van onze online borstvoedingscursus.
Leestips: Borstvoeding doe je zo, Positief over bevallen, Slapen met je baby, Het nieuwe borstvoedingsboek.
