Elke zomer neem ik me voor: dit vrolijke gevoel neem ik mee naar ons dagelijks leven. Op de camping nemen we het niet zo nauw met de regeltjes. Bedtijd, etenstijd, het zal wat! Kinderen grootbrengen mag leuk zijn – er ‘moet’ al zoveel in het leven. Toch verdwijnt mijn humor in september vaak net zo snel als de blaadjes in de herfst. Met elke dag een wekker blijft het een stuk moeilijker om grapjes te maken. Gaat humor in de opvoeding verloren in de haast van het gezinsleven?
1 Onthaast
Die wekker, daar moeten we het over hebben. Het eerste wat helpt om de humor van dingen in te zien, is tijd hebben. Zodra je een gevoel van haast hebt, is alle plezier in een grapje verdwenen. Mij helpt het enorm als ik een beetje vooruit loop op de kinderen, en eerlijk is eerlijk: daar moet ik wel iets voor doen. Zeker na woelige nachten met veel voedingen of snotterende kindjes is je nog een keer omdraaien aantrekkelijker dan vroeg opstaan. Om te voorkomen dat ik wreed gestoord word door een wekker, is vroeg naar bed de oplossing. Met genoeg uren slaap is het opstaan een stuk beter te doen en loop ik minder achter de feiten aan.
Ook op andere momenten in de dag helpt het om de tijd te nemen. Karin schreef erover in editie ‘Wortels’ van het papieren tijdschrift: wortel schieten en je kind in alle rust zijn ding laten doen, helpt. Als jij geen haast hebt, vind je je kind meteen een stuk leuker.
Lollige leestips: over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, ik zou wel een kindje lusten, de gruffalo.
2 Maak muziek
Als je dan toch iets wil van je kinderen, gewoon omdat je écht de deur uit moet bijvoorbeeld, kun je dat dan doen met muziek? Kun je een schoenen-aantrek-lied zingen? Een pap-eet-muziekje introduceren? Een tanden-poets-dansje doen? Ook de kinderen wekken met muziek staat bij mij hoog in de top-10 van een lach in de dag brengen.
Sinds enige tijd speel ik ukulele op elk moment dat mijn peuter op de wc zit. Zo maken we het daar een gezellige plek. Wie weet draagt het ook nog in de motivatie om zindelijk te worden. Vergeet beloningsstickers – poepen is gewoon leuk (kijk maar op de poepposter)!
3 Doe gek
Mijn stiefdochter had een periode waarin ze zich totaal niet gemotiveerd voelde om zich aan te kleden. Haar opjagen en manen tot actie waren saai, vervelend en hielpen ook nog eens geen zier. Toen vonden we de aankleedwedstrijd uit. Die had verschillende varianten. Tegelijk aankleden en dan wie het eerste is, dat was de basisvariant. Leuker werd het, als ik me met mijn ogen dicht aankleedde en daarmee haar winkansen vergrootte.
Het ultieme: als zij mij kledingstukken aangaf die ik dan (bij voorkeur blind) aantrok. Natuurlijk kreeg ik dan onder luid gegniffel onderbroeken voor op mijn hoofd aangereikt, broeken als sjaal en sokken aan mijn armen. Hoe gekker, hoe beter. En het verveelde nooit. Was het gisteren grappig? Vandaag ook. En morgen weer! Tijdloze humor, zeg maar. We deden dit alweer een paar jaar geleden vaak. Ze heeft het er nóg over.
Oh ja, het kost tijd, maar zie punt 1.
4 Blijf jong
Okee, het ouder worden zelf houd je niet tegen, maar jong van geest blijven, dat kan wel. Misschien heb je geen trek om mee te doen met ‘de vloer is lava’, maar kun je toevallig heel goed met gekke stemmetjes praten zoals Tirza, huttenbouwen, of wat vaker een paard zijn.
Ik kan echt heel saai zijn
5 Vier het leven
Het gezegde ‘de nachten zijn lang, maar de jaren zijn kort’ is gruwelijk waar. Die kleine draakjes die je leven zo uitdagend maken in nachten die maar niet voorbij lijken te gaan, groeien in een mum van tijd op. Een beetje carpe diem is geboden! Verras je kinderen met broodjes bakken in de tuin op een dooie dinsdagmiddag, sterren kijken in pyjama of zomaar een onverwachte picknick. Voordat ze het huis alweer uit vliegen.
6 Maak samen herinneringen
Als je terugdenkt aan je eigen kindertijd, wat maakt je dan vooral blij? Kon je lachen met je ouders? Deden ze weleens verstoppertje met je? Mocht je een glijbaan maken met een matras op de trap? Met een rietje bellen blazen in je glaasje water of sap? En: hoe zou je willen dat je kinderen jou onthouden?
Hoe zie ik er eigenlijk uit door de ogen van de kinderen? Zien ze het vaakst mijn strenge gezicht, horen ze mijn ‘doe nou eindelijk je jas aan’ vaker dan mijn ‘laten we iets geks doen’? Zeg ik vaker ‘wat ben je grappig’ of ‘heb je al opgeruimd’? Ik kan echt heel saai zijn. Vandaag niet! Zullen we vandaag gewoon iets heel mafs doen, zoals een pannenkoekendineetje op zolder, of een wedstrijd paaseieren jongleren? Doe je mee?
Maak je kind aan het lachen met: over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft, ik zou wel een kindje lusten, de gruffalo.
Beeld: Rolinka Struik
