Hoe maak je spelen met je kind interessant voor jullie allebei? We zetten een paar tips op een rij.
1 Kijk naar je kind en volg haar spel
Spelen met je kind begint vaak met minder doen en meer kijken, minder invullen en meer aanvullen. Aansluiten op het spel dat je kind initieert geeft je prachtig inzicht in haar belevingswereld. Je kunt al in de babytijd beginnen met deze spelvorm. Het heeft alles te maken met sensitief reageren op je kind. Melanie (auteur van Wat baby’s nodig hebben) schreef er al over. In de basis volg je de blikken en bewegingen van je kind, en speel je daarop in. Zo nodigt je kind jou uit in haar wereld. Ook als je kind wat ouder is, kun je op deze manier meespelen. Het zit hem in details: pakt je kind een voorwerp, vul niet meteen in wat het voorstelt, maar ga mee in de interpretatie van je kind. Misschien zie jij een speelgoedtrein, en ziet zij er een telefoon in. Als jij haar vervolgens opbelt met een luciferdoosje, voelt ze dat je haar begrijpt.
Lees ook deze tips voor vrij spelen
2 Leg materialen klaar en wacht
Hier is het startpunt het omgekeerde van de vorige tip, waarbij je uitging van de interesse van je kind. Er zijn natuurlijk ook momenten dat je iets aan je kind wil aanbieden waar ze niet spontaan aan zou denken. Je kunt dan een aantal materialen klaarleggen die niet duidelijk bestemd zijn voor een enkel doel, maar juist uitnodigen tot creativiteit. Of materialen verzamelen die interessant voelen, die je groepeert in een ‘ontdekbak’. We schreven er een heleboel meer over in Kiind Magazine, editie Thuis. Met deze materialen en ook met ‘speelgoed met een open einde’ kun je samen nieuwe mogelijkheden ontdekken.
3 Houd het klein
We zijn geneigd om steeds groter en wilder te denken. Als volwassene raak je dan ook niet snel meer onder de indruk en heb je sterkere prikkels nodig om nog verrast te worden. Voor kinderen ligt dat anders. Alles is nog nieuw voor ze. Je kunt van iets kleins dan ook een mooie belevenis maken.
Zo kan het heerlijk zijn voor je kind om te spelen met omhulling en beschutting. In een tentje in huis of tuin. Een holletje onder een struik. Of maak onder de tafel een hutje waar je samen in kruipt.
4 Speel fysiek
Je kind is het eigen lichaam voortdurend aan het leren kennen. Alles groeit en is in ontwikkeling, en je kind is aan het ontdekken hoe het zich verhoudt tot de wereld. Met jou als ouder kan ze veilig oefenen met spelletjes als duwen (krachtmeten!) en balans vinden. Want jij kunt de grenzen bewaken en overzien wanneer het genoeg is. Ga bijvoorbeeld eens met je rug tegen elkaar op de grond zitten en duw om beurten. Het gevoel voor balans en begrenzing wordt gestimuleerd; je kind kan ervaren wanneer het veel of (te) weinig ruimte heeft en hoe het gewicht van de ander helpt om zichzelf te voelen.
5 Maak iets samen
Denk zeker aan activiteiten waarbij je met je handen mag kneden. Een taart bakken, deeg kneden, kleien, een zandkasteel bouwen, scheppen, wroeten en graven in de tuin. Je ontdekt en creëert iets samen, en daardoor voel je je verbonden.
Maar ook lekker knutselen, tekenen, stempelen, en kleuren zijn fijn om samen te doen. Je kunt bovendien goed observeren wanneer je kind zich op de grens van plezier of teleurstelling bevindt, als het resultaat niet is wat ze in haar hoofd had, en haar daarin zacht begeleiden.
6 Doe powergames
Powergames zijn heel prettig om in te zetten in een fase waarin je kind de grenzen verkent. Als dreumes, peuter maar ook in latere periodes wil je kind geregeld weten wat mag en wat niet mag. Ze oefent met autonomie en de eigen wil. Als je opgroeit, krijg je per dag en heel aantal keer ‘nee’ te horen. Dat is nodig, maar al dat botsen tegen de grenzen van je ouders is niet heel leuk. Met powergames draai je de rollen bewust om. Je kind kan tijdens het spel de leiding nemen, oefenen met ‘de baas zijn’.
7 Gebruik humor
Vergeet niet om grapjes te maken. Lachen ontspant, lachend neem je informatie veel beter in je op (want je bent ontspannen) en humor werkt ook nog eens verbindend.
Jean Liedloff | Op zoek naar het verloren geluk
Richard Louv | Het laatste kind in het bos
Janneke van Olphen | Het hooggevoelige kind met een sterke wil
Fotografie Maria Stijger | Bart Broeze
