Baby’s worden eigenlijk zindelijk geboren. Maar omdat wij de signalen die ze ons geven niet oppikken, zit er niets anders voor ze op dan het in de luier te doen. Maar net zoals baby’s aangeven dat ze honger hebben of ontevreden zijn, laten ze ons ook weten dat ze moeten plassen of poepen. Zij het in het begin soms nog met subtiele signalen.
Baby’s signalen
Naarmate je beter op elkaar ingespeeld raakt, wordt het steeds gemakkelijker om het te zien. Of om het op z’n Cruijffiaans te zeggen; je gaat het pas zien als je het doorhebt. Wil je starten met babyzindelijkheidscommunicatie (BZC), dan is het dus belangrijk om te letten op de signalen van je baby. Dat kan een trekkend mondje zijn, een doordringende blik, stilte of door het optrekken van de benen. Maar het kan ook een kreunend geluid zijn, het samenspannen van spieren (voel je vaak tijdens het dragen), rood worden of door een grimas te trekken. Om er achter te komen welke signalen jouw baby uitzendt, observeer je hem een tijdje. Zodra je de tekenen herkent, reageer je daarop door je baby op het potje of boven het toilet te houden.
Lees ook: Je baby op het potje | L. Boucke
Responisiviteit
Responsiviteit is hier het toverwoord en ook de reden dat BZC zo goed past bij natuurlijk ouderschap, want dat gaat ook uit van een responsieve houding naar je kind. Het geeft niet als je baby de eerste paar keren niet plast of poept. Of als je te laat bent. Het gaat erom dat je samen oefent en dat je je baby leert ‘lezen’. En dat kost wat tijd. Wanneer je het ervaren ouders vraagt, dan zullen ze vertellen dat ze het inmiddels ‘gewoon aanvoelen’ als hun baby zijn behoefte wil doen. Er is sprake van een uitwisseling tussen ouder en kind. Vandaar ook de naam zindelijkheidscommunicatie en niet zindelijkheidstraining. Het is voor veel ouders dan ook echt een verdieping van het contact. Babyzindelijkheidscommunicatie gaat over reageren op je baby en dat is belangrijk, zo schrijft ook Melanie Visscher in Wat baby’s nodig hebben.
‘Je baby heeft het nodig dat jij je helemaal in hem kan verplaatsen. […] Hoe groter de emotionele sensitiviteit en responsiviteit zijn van jou als moeder, hoe beter je kind in staat is zelf om te gaan met zijn eigen gevoelens. Hij leert daardoor goed zijn emoties te reguleren. Het juist kunnen reguleren van je emoties is een grote voorspeller voor je vermogen om later betekenisvolle relaties aan te gaan. Er is geen succesvollere manier van leren dan dat van de imitatie. Je leert liefdevol en sociaal gedrag van de mensen die je vanaf je prille begin om je heen hebt. Er zijn geen ervaringen die zoveel impact hebben op je baby als die in de periode dat hij het snelste groeit en ontwikkelt, in de eerste drie jaar van zijn leven.’
Dit artikel is een bewerking van I want to pee free, uit de Kiind zomereditie WILD. Bestel hem snel!
Fotografie Nina Olivari
