Commode? Check. Zes rompertjes? Check. Verschoonkussen? Check. Babybadje? Check. Alles gecheckt? Check. Dubbelcheck? Check. Zo, wij zijn er klaar voor.
Heerlijk hè, die uitzetlijsten geven je zo’n veilig gevoel dat je overal aan gedacht hebt; het checklijstje is het bewijs. Pas later zul je kunnen beamen dat het enkel schijnveiligheid was. De helft van de dingen heb je niet of nauwelijks gebruikt en de dingen die je echt moest weten heeft niemand je verteld. Je kunt je als kersverse ouder behoorlijk bedrogen voelen wanneer blijkt dat ouderschap anders is dan wat je je had voorgesteld.
Maar eerlijk? Kun je als niet-ouder eigenlijk wel een realistisch beeld hebben over ouderschap? Ik denk van niet, en zelfs vrienden die jarenlang in de kinderopvang hebben gewerkt voordat ze zelf kinderen kregen delen deze mening. Toch ga ik pogen om een steentje bij te dragen aan de realiteitscheck. In dit deel wil ik de befaamde roze wolk bespreken.
Het is waar dat je als ouder doorgaans op slag verliefd kunt zijn op je kleine hummeltje. Dit is echter niet te vergelijken met andere verliefdheden die je hebt meegemaakt. Wanneer je pas een nieuw vriendje of vriendinnetje hebt dan zal die zijn uiterste best doen om zo lief, galant, behulpzaam, aantrekkelijk en gezellig mogelijk te zijn. Een baby niet hoor, niks daarvan. Een baby trekt niet zijn blauwe shirt aan waar zijn ogen zo mooi in uit komen. Nee, die poept de door jou zo zorgvuldig bij elkaar gekozen kleertjes helemaal onder en zodra je weer iets nieuws bij hem of haar hebt aangetrokken nog een keer en deze keer zit jij ook onder de poep. Geen enkel vriendje of vriendinnetje dat met zulk gedrag nog eens terug mag komen. En dan heb ik het nu alleen maar over het geval dat er überhaupt een roze wolk is. Die hoeft er namelijk helemaal niet te zijn. Je zit vol met hormonen, je voelt je niet jezelf, er komt steeds een vreemde kraamhulp over de vloer waarmee het ook maar net moet klikken, je baby voelt nog vreemd, je krijgt cadeautjes waar je helemaal niet om gevraagd hebt of die je ronduit lelijk vindt en bovendien heb je een extreme inspanning geleverd waar je nog weken lichamelijk en geestelijk slecht door voelt. Kortom, niet voor iedereen is euforie weggelegd in de kraamweek en dat lijkt me niet geheel onterecht.
En het ‘leuke’ is…. Dit is nog maar het begin!
