In de Kiindspeeltuin-expertsessie met verbindend-opvoedexpert Anky De Frangh vroeg host Drees Koren zich hardop af: wat doe je als je vijfjarige zichzelf lelijk noemt? Hoe blijf je authentiek en oprecht in je woorden, met het stappenplan van emotiecoaching in je achterhoofd?
Anky De Frangh heeft een master in de klinische psychologie, is opgeleid als gedragstherapeute én is mama van twee kindjes (waarvan ook één temperamentvolle). Je kent deze Vlaamse expert zeker en vast van haar Instagramaccount verbindend_opvoeden, of van haar boeken: Waarom doe jij nu zo?!, Emoties in de praktijk (voor zorgprofessionals) of het Gevoelsdagboek (voor kinderen). In haar werk vertrekt Anky steeds vanuit verbinding: niet straffen of dreigen, maar begrijpen wat er onder gedrag zit en afstemmen op wat er nodig is – voor je kind én voor jezelf. Drees kreeg dit antwoord op haar vraag:
“Maar je bent prachtig!”
Wanneer een kind zegt “ik ben lelijk”, gaat het zelden echt over uiterlijk. Misschien heeft je kind er iets over opgevangen, wat indruk maakte. Het is vaak een ingang naar iets anders: onzekerheid, afwijzing, erbij willen horen. Je eerste impuls is misschien ontkennen: “Maar je bent prachtig!”. Begrijpelijk. Maar daarmee mis je de kans om te ontdekken wat eronder zit.
Dat ontdekken wat er onder de woorden zit is geen kwestie van een script of stappenplan volgen, maar van afstemmen. Door te erkennen en samen te verkennen voorkom je dat emotiecoaching een soort toneelstukje wordt waarbij je ‘de juiste zinnen’ zou moeten zeggen. Erken het gevoel (“dat lijkt me geen fijn gevoel”) wees eerlijk (“ik schrik ervan als je dat zegt”) stel open vragen (“wat maakt dat je dat denkt?”).
Authenticiteit zit niet in perfect reageren, maar in je eigen woorden gebruiken, je eigen gevoel laten zien en niet alles willen oplossen. Je mag dus best zeggen dat je schrikt. Of dat je het heel anders ziet. Zolang je probeert het gevoel van je kind de ruimte te geven. In al dit soort situaties draait het uiteindelijk om de relatie met je kind. En misschien wel de belangrijkste nuance die Anky helder benoemde:
“Je kunt alles emotiecoachen, maar je moet niet alles emotiecoachen.”
In de Kiindspeeltuinsessie kwamen deze onderdelen aan bod:
minuut 1:10 Introductie van Anky
3:45 Peek in het Gevoelsdagboek
10:11 Wat is emotiecoaching?
16:48 Je eigen emoties reguleren
20:10 Peuter vast in emotie?
24:00 Patronen herkennen door te noteren
25:25 Stress invloed op ontwikkeling?
27:25 3-jarige blijven (tandem)voeden?
34:26 Angstig kind (6 jaar)
43:17 Zelfkritische 5-jarige
52:00 5-jarige die zichzelf lelijk noemt
55:17 Hoe blijf je authentiek in emotiecoaching?
58:27 Kost emotiecoaching niet teveel tijd?
1:02 Ruzie bij Anky’s kinderen?
1:05:24 Anky’s kinderboek Het spijt me
1:06:44 Concluderende conclusies
📚 Zeer aanbevolen boekentip
Wil je hier dieper induiken, dan is Waarom doe jij nu zo?! van Anky De Frangh en Gitte De Bruyn de meest logische en hele fijne volgende stap. Gedrag van kinderen wordt in dit boek niet als ‘lastig’ benaderd, maar als betekenisvol. Achter elk ‘gedoetje’ zit iets dat aandacht vraagt. In plaats van afstand creëren op moeilijke momenten, nodigen de auteurs juist uit om dichtbij te blijven. Dát is nou precies verbindend opvoeden.
Met herkenbare voorbeelden en het heldere stappenplan helpt het boek je om bewuster te reageren. Niet door perfect te worden, maar door te begrijpen wat er gebeurt, bij je kind én bij jezelf. En misschien wel het meest geruststellend: het boek geeft ook verklaringen waarom het soms niet lukt om te reageren zoals je zou willen. Juist die inzichten maakt dat je weer kunt bijsturen, moedig voorwaarts, zonder oordeel.
👉 Wil je de opname van de Kiindspeeltuin expertsessie in zijn geheel terugkijken of -luisteren? Kan! Als je lid bent van de Kiindspeeltuin. Nog geen lid? Probeer het 30 dagen. Honderd procent vrijblijvend. Lees hier alles.
