Column: Het zit in de genen

door Gastauteur

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet zo’n moeder ben. Je weet wel, zo’n moeder die vindt dat ze het allerslimste kind van de wereld heeft. Nee, zo’n moeder ben ik niet. Verre van dat.

Natuurlijk doet mijn kind ook wel slimme dingen. Ik herinner me die momenten waarop dat duidelijk naar voren kwam erg goed. Mijn verstand heeft er ook verklaringen voor. Andere verklaringen dan dat intelligentie via de x-(=mama)chromosonen wordt doorgegeven. Dat is uiteraard bij ons kind ook het geval, maar ik ben, helaas voor zoonlief, niet de intelligentste moeder, dus dat kan het niet voldoende verklaren.
Eén moment, ik geloof dat hij anderhalf was, zijn woordenschat de vereiste tien woorden overtrof en hij in zinnen van twee woorden kon spreken, staat me helder voor de geest. Het was bij opa en oma, in Drenthe. Oma hield manlief een aantal bakjes ijs voor en vroeg hem of hij de ene soort of de andere soort wilde (“Wil je a-ijs of wil je b-ijs?”). Zoonlief opende dapper zijn mond. “Kies maar,” riep hij met een trotse blik, waardoor je bijna zou denken dat hij het antwoord op een belangrijke vraag had gegeven.
Niet slim? Ik hoor het jullie denken. Super slim! Uiteraard. Totdat je weet dat de weken, voorafgaand aan dat moment, weken gevuld met nachtelijke onderbrekingen waren. En in die nachten kreeg zoonlief steeds de keuze voorgelegd of hij in zijn grote bed op zijn eigen kamer wilde slapen of in het ledikant naast ons bed. Als zijn vingertje naar ons bed wees, waren we heel consequent: “Jouw grote bed of jouw kleine bed. Kies maar.” Dat kiezen mocht vervolgens niet al te lang duren, want mama had -met een werkdag voor de boeg- haar slaap hard nodig.
Goed, een ander voorbeeld. Eentje waarin herhaling eveneens een grote rol speelt. De waarom-fase. Een hardnekkige terugkerende fase. En omdat de ‘kies-maar’-pedagogiek zijn sporen bij mama had achtergelaten, had ik het voornemen om iedere vraag van een antwoord te voorzien, want zoals Hester van der Wal al schreef, het is eigenlijk een hoezo-vraag. Op iedere antwoord volgde een nieuwe waarom-vraag. We waren beiden heel fanatiek in ons vraag- en antwoordspel. Hij won, negen van de tien keer.

“Waarom weet je dat niet, mama?”
“Omdat het antwoord niet in mijn hoofd past.”
“Waarom past het antwoord niet in jouw hoofd?”
“Oh, kijk, schat, een hond!” Afleidingsmanoeuvres werkten slechts als een herstart van het spel.
“Waarom ligt die hond daar?”

Thuis aan de keukentafel begon een nieuwe dag. Aan het ontbijt besloot zoonlief zijn vragenvuur weer te starten.

“Waarom eten we muesli, mama?”
“Omdat jij muesli wilde eten.”
“Waarom eten we muesli, mama?” Zoonlief wenkt me dichterbij en zijn hand belandt tegen mijn mond op het moment dat ik mijn eerdere antwoord begin te herhalen.
“Nee, mama, je moet daarom zeggen.” Hij kijkt er heel zelfverzekerd bij. Ik kijk hem aan met grote vragende ogen. Hij herhaalt zijn woorden en stelt zijn vraag dan nog een keer.
“Daarom,” zeg ik. Zoonlief lacht en gaat rustig door met eten. De vragen stoppen. Het antwoord is altijd simpel geweest. Daar waar ik het niet zag, heeft hij me de juiste richting in gestuurd. Het is duidelijk, mijn zoon is niet de allerslimste, hij is geniaal!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Tweeling: altijd alles delen?

Tweeling: altijd alles delen?

Moet een tweeling altijd alles delen? Behalve dat het krijgen van een tweeling erg lollig is (tenminste dat vind ik, het is toch net alsof je lichaam een practical joke met je uithaalt), snijdt het ook af en toe door mijn hart: dat de tweeling een positie inneemt...

Column: Mazzelkont

Column: Mazzelkont

Het is stralend weer en de luiers zijn op.  Mijn zoon is in januari twee geworden dus het is wel eens tijd om het zonder te proberen. Beide dochters hielden het snel droog, maar ik heb wel eens horen zeggen dat ik met een jongen veel en veel meer moeite zou gaan...

Column: Uit je comfort-zone

Column: Uit je comfort-zone

Thijn zit aan het ontbijt met een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Zaterdag gaan we voor de vlog van Bart een challenge doen in de stad.’ Thijn legt uit dat hij met twee vrienden de stad in gaat in en dat ze alledrie in een bepaalde tijd zoveel mogelijk foto’s moeten...

Levend onderwijs vanuit de natuur op Iduna in Breda

Levend onderwijs vanuit de natuur op Iduna in Breda

Inspirerend onderwijs, het kan wel! Zoals school Iduna bij Breda. Aansluiten bij de ontwikkeling van het kind. Levend en echt onderwijs, door te leren in en van de natuur. School Iduna in Breda wil de kinderen de wereld laten ontdekken vanuit het doen, om zo tot...

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding, is dat niet gek? Nee dus. Een scheiding is en blijft een rouwproces. Ongeacht wie de beslissing neemt, gaat ieder gezinslid door een eigen periode van rouwverwerking heen. En ieder mens rouwt op zijn eigen unieke manier. In (en na) een scheiding...

Column: Ouderschap is maatwerk

Column: Ouderschap is maatwerk

Wie aan kinderen begint met het idee dat ze allemaal hetzelfde zijn, komt bedrogen uit. Ieder kind heeft zijn eigen specifieke eigenschappen en behoeften. Zoonlief laat me daarnaast met regelmaat zien dat niet iedere dag hetzelfde kan zijn, omdat hij simpelweg niet...

0