Column: Als ik groot ben, word ik een meisje

door Gastauteur

Wat wil je worden als je later groot bent? Die vraag wordt hier doorgaans gesteld omdat de antwoorden zo heerlijk om te horen zijn. Van vuilnisophaler tot lampenmaker, van brandweerman tot hijskraanmeneer. Ook luidt het antwoord zo nu en dan: “Als ik later groot ben dan word ik een meisje”. De redenen voor dat antwoord zijn talloos. De ene keer vanwege het lange haar, de andere keer vanwege het kunnen hebben van twee staartjes.
Ja, ik geef het toe. Mijn zoontje van bijna vier houdt van de kleur roze, wil net als mama gelakte teennagels en wil lange haren net als een meisje. Ik zeg hem dat hij als jongen ook lange haren kan en mag hebben. Verder laat ik hem de facetten van het meisje zijn ontdekken. Want hoewel ik bij de eerste opmerkingen over het meisje willen zijn schrok, omdat het onbekend terrein is voor mij, besef ik dat dit een fase is. En ik wil mijn kind op een zo goed mogelijke manier door deze fase heen leiden.
Dat betekent dat hij zich naar hartelust kan verkleden tot prinses. Met verkleden en in het spel kun je immers alles en iedereen zijn die je wilt zijn.


Meer voor mijn gemoedsrust, dat besef ik wel degelijk, maar ik moet hem toch een beetje in bescherming nemen nu het nog kan

Ik respecteer zijn (teken)filmvoorkeur. Ik kan me heel goed voorstellen dat de lieflijke meisjesvariant veel fascinerender is om naar te kijken dan de stoere jongensvariant. En als hij dan boos wordt omdat hij het meisje in de film had willen redden, smelt ik stiekem van de extra gevoelens van liefde die een dergelijke boosheid bij me losmaakt.
Over nagellak op de teennagels doe ik niet moeilijk. Ik vind het op mijn eigen teennagels ook leuk, dus logisch dat dit zijn interesse heeft. Al wordt dit anders als hij naar de kleuterschool gaat, dan beperkt dit zich tot vakantieperiodes, denk ik. Meer voor mijn gemoedsrust, dat besef ik wel degelijk, maar ik moet hem toch een beetje in bescherming nemen nu het nog kan.
Dat laatste doe ik ook nu al met versiersel voor in het haar. Binnen vind ik dat prima. Buiten is dat anders. Alhoewel er in de klas van zoonlief laatst een stoer klasgenootje met een haarband aan kwam zetten. Zijn moeder had er totaal geen moeite mee. Onder het mom van ‘hij heeft een grote zus’ werd geaccepteerd dat de jongen met een haarband in naar school ging. Ik vond het een heerlijk gezicht. Vooral ook omdat op deze leeftijd alles gewoon kan. En die mama gewoon stoer is, omdat ze haar zoon op deze manier vrij kan laten.
En omdat zoonlief mijn armbanden uitermate interessant vindt, krijgt hij voor zijn verjaardag twee stoere jongensarmbanden. Ik ben heel benieuwd hoe hij daarop zal reageren.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Opvoedtips van Eva: Help, mijn kind doet een ander kind pijn!

Opvoedtips van Eva: Help, mijn kind doet een ander kind pijn!

Vraag: Mijn kind doet andere kinderen pijn. Moet ik me zorgen maken? Hoe reageer ik hierop?  Sommige kinderen hebben nog veel moeite om ruzies op te lossen met woorden. Zij slaan, schoppen of bijten zodra de frustraties oplopen. Als je kind nog jong is, dan kun je er...

Chemische stoffen doen meer kwaad dan gedacht

Chemische stoffen doen meer kwaad dan gedacht

Bestrijdingsmiddelen, hormoonverstoorders, vlamvertragers en perfluorverbindingen. Ze vliegen daadwerkelijk overal om ons heen schrijft Reporter Radio van Radio 1 in een artikel over chemische stoffen. En dat is geen goed nieuws. ADHD en autisme Reporter Radio...

Column: Zoek de moeder in jezelf

Column: Zoek de moeder in jezelf

Iedereen heeft wel een bepaald beeld bij een moeder. Zo is ze voor veel mensen bijvoorbeeld zacht, lief, zorgzaam en begripvol. Ze troost je wanneer je verdriet hebt en geeft een kusje op je zere knie. Ze luistert als je iets wilt vertellen en heeft haar oordeel niet...

Column: Doen wat je wilt, against all odds

Column: Doen wat je wilt, against all odds

We gaan samen een weekend naar Groningen voor de David Bowie-tentoonstelling. Met de trein en in een hotel. En ondanks een drukke week, met halfzieke kinderen, een brakke nacht door een verjaardag en, oh ja, de zomertijd, voelen we ons verbazingwekkend fris en monter...

Column: Budgetteren leidt tot consumeren

Column: Budgetteren leidt tot consumeren

Eigenlijk wist ik het al voordat ik de uitdaging aanging. Ik kan bijvoorbeeld ook niet diëten. Van diëten ga ik - heel tegenstrijdig - juist eten. Ik kan met alle gemak chocoladerepen maanden in de koelkast laten liggen, maar als ik besluit om voorlopig geen...

Column: Een Duitse kaaskop

Column: Een Duitse kaaskop

Op de pleegzorgcursus hebben we het heus wel gehad over kinderen met een andere achtergrond. We zijn pleegouders in de regio Amsterdam, de hele wereld woont hier. We hebben geleerd over dieetvoorschriften voor moslims, over het opvoeden van vegetariërs, over...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0