Column: Weer een kaarsje op de taart

door Gastauteur

De laatste maand van zoonlief als vierjarige is alweer aangebroken. En dan betekent dat het niet lang meer duurt voordat hij officieel leerplichtig wordt. Geen vakanties buiten de vakantieperioden om, geen smokkeldaagjes, gewoon dagelijks verplicht naar school.

Wat is het jaar snel voorbij gegaan. En wat heeft hij veel wenselijke en onwenselijke dingen geleerd! In sociaal-emotioneel opzicht is hij een echte kleuter geworden, al het peuterige is eraf. Hij springt tegenwoordig van traptrede nummer vier af (ik durf dan bijna niet te kijken), als hij boos is, zoekt hij zelf een plek op om even tot rust te komen (en laat zich daarna gelukkig nog heerlijk knuffelen), hij verzint goede argumenten waarom hij iets wat hij niet mag toch zou moeten mogen doen (waarop ik zeg dat ik erover na zal denken) en hij is enorm gegroeid (komt ook doordat zijn krullenbos onlangs door de kapper onder handen is genomen).
Ik heb genoten van alle heerlijke gesprekjes met mijn kleine man. Kunnen twee jongens ook trouwen? Echt?


Ik hoop dat het plassen in de bosjes in de kleuterpauze een eenmalige gebeurtenis blijft

En ik ga het komende jaar weer volop genieten van mijn stukje grotere kleine man.
Er zijn nog wel een aantal dingen die enige aanpassing vergen. Zo hoop ik dat het plassen in de bosjes in de kleuterpauze een eenmalige gebeurtenis blijft, dat er geen spullen van anderen (in het bijzonder de school) meer mee naar huis genomen worden (drie keer is echt de max!) en dat hij bij het oversteken uit zichzelf naar links en rechts kijkt en niet enkel omdat ik hem dat steeds vertel te doen.

We zijn de maanden voor zijn verjaardag altijd al volop bezig met verjaardagen van anderen. Zijn tante, zijn oom, zijn nichtje en zijn vader gaan hem voor. En natuurlijk zijn er ook altijd vriendjes en vriendinnetje voor hem jarig.
Het verjaardagsfeest leeft dus al die tijd al. Nou ja, eigenlijk is het verjaardag vieren nooit weg uit zijn systeem. Ik herinner me dat hij, toen hij vorig jaar net op school zat, thuiskwam en zei dat hij tegen de kindjes had gezegd dat als ze niet lief deden, ze niet op zijn feestje mochten komen. Toen ik hem vroeg wanneer zijn feestje zou zijn, was het antwoord als ik vijf word. Ik geloof dat hij niet erg blij was dat het nog heel lang zou duren voordat hij vijf werd.

We krijgen nog wat moeite met het uitkiezen van kindjes voor zijn kinderfeest. Ik heb ook nog geen idee hoe we dat kinderfeest vorm gaan geven. Doen we het op de woensdag of de zaterdag voor zijn verjaardag of op de woensdag of de zaterdag erna? Gaan we er een thema aan verbinden?
Grote kans dat we lekker met een picknickkleed naar het park gaan en daar picknicken en spelletjes doen. Gewoon lekker relaxt . Nou ja, voor mij dan. De kinderen kunnen lekker rennen en spelen. En dat is vooral voor de jongens van belang. Zij moeten hun energie kwijt. Dus zon, doe op het kinderfeest van zoonlief je uiterste best!

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Een zwanger voorgevoel

Column: Een zwanger voorgevoel

Ik voel ineens dat ik zwanger ben. Zomaar, uit het niets. Sommige dingen vóel je! Vanuit je onderbuik of fingerspitzen of misschien gewoon omdat het niet de eerste keer was, maar ik voelde het dus. Lastig, want ik zat net in de auto onderweg van mijn ouders naar huis....

Je kinderen als spiegel

Je kinderen als spiegel

Dat je kinderen je spiegelen, heb je vast al eens ervaren. Ze praten je na, ze doen je na en als ze onrustig zijn of boos, heb je vast al regelmatig de link gelegd met je eigen onrust of emoties. Maar ook op een veel dieper niveau houden ze je een spiegel voor. Ze...

Kinderboekentips van Kiind aan Sinterklaas!

Kinderboekentips van Kiind aan Sinterklaas!

Er worden veel mooie kinderboeken gemaakt, maar eigenlijk ook best veel stomme. De redactie van Kiind vindt tussen de bomen het bos voor je.  Marije kiest 'Een boek' van Hervé Tullet. 'Een fantastisch interactief boek met simpele handelingen. Een magisch boek wat...

Column: Zwembadtranen

Column: Zwembadtranen

Ik wil iets schrijven, maar mijn hoofd is leeg. Of eigenlijk niet. Eigenlijk is mijn hoofd propvol, maar niet met wat ik wil. Ik zit bij de zwemles en kijk naar het betraande snoetje van mijn dochter. Laat ik maar niet opkijken. Laat ik maar naar het scherm kijken en...

Column: Opruimen als acceptatie van je leven

Column: Opruimen als acceptatie van je leven

Toen mijn man overleed, sliep ons kind nog bij ons op de kamer, in een co-sleeper. De babykamer was deels af, maar verder kwam dat wel als hij op zijn eigen kamer zou slapen. Van uitstel komt afstel, zeker in deze situatie, en eerlijk gezegd heeft het me heel lang ook...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0