Column: Feestbeesten

door Jannie

Onze kinderen zijn geen feestbeesten. Wanneer we in een situatie zijn waarin meerdere mensen in een ruimte aanwezig zijn en zich met elkaar bemoeien (doorgaans ‘Partijtje’ of ‘Feestje’ genoemd), dan zijn de reacties als volgt:

De Zevenjarige trekt zich terug in zijn eigen wereldje. Bij voorkeur met een boek op schoot, die hij desgewenst als nauwkeurig gekozen bord voor zijn kop kan laten fungeren.
De Vijfjarige stuitert alle kanten op. Hij verzint ter plekke de meest vernieuwende breakdancemoves. Deze moves laten bij voorkeur een glas doen breken, of zorgen dat de oom met plastic heup steeds verschiet, omdat het steeds net iets té dichtbij komt.
De Eenjarige klampt zich vast op schoot, kijk daarbij angstig om zich heen en zoekt zijn duimpje op. Soms durft hij even te spelen, maar zodra iemand (niet de ouders) te dichtbij komt, gaan de alarmbellen af.


De Zevenjarige heeft zich tot ster van het feest gekroond door zichzelf de taak van Ober toe te dichten

Eerlijk is eerlijk. Zelf ben ik ook niet de grootste feestheld. Ik ben de persoon die je nuttig ziet doen. Veilig teruggetrokken in de keuken of uit noodzaak de schade aan het beperken van de Vijfjarige.

Moeten wij het dan wel doen, die feestdagen? We worden niet alleen geconfronteerd met Sinterklaas (keer twee), Kerst en Oud&Nieuw, maar ook met de verjaardag van Oma, Opa, de Vijfjarige, de Zevenjarige en de vijfendertigjarige bruiloft van Opa en Oma. Als ik het zo opsom, begint het me al te duizelen. Vorig jaar deed ik al een nobele poging om het geheel consuminderachtig te houden. Zou ik dit jaar stiekem voor minimalisme mogen gaan? Kunnen jullie volgend jaar op Kiind een artikel lezen over “De Minimalistische Feestdagen” of misschien “Mindfull Meefeesten”? Voor nu laat ik het een jaar op zijn beloop. Kinderen zijn flexibel, laat ik ze als voorbeeld nemen voor mijn eigen feestinstelling: “Flexibel de Feestdagen door”.

Inmiddels is één van de verjaardagen achter de rug. De flexibiliteit van kinderen is reeds bewezen. De Zevenjarige heeft zich tot ster van het feest gekroond door zichzelf de taak van ober toe te dichten. Onvermoeibaar heeft hij glazen gesjouwd, bestellingen opgenomen en hapjes rondgebracht. Hij ging zo in zijn rol op, dat hij sprak over ‘Klanten’ in plaats van familie en vrienden. Pas op het einde kwam zijn boek weer in beeld. Zou hij zich ontpoppen? Of misschien gaat hij gewoon zijn moeder achterna, die hem met een grote glimlach heeft geholpen alle drankjes in te schenken.

In De Keuken.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Een diner van Jan Steen

Column: Een diner van Jan Steen

We komen terug van een weekendje weg. Het is bijna tijd om te eten, en de kids rennen vol energie rond. We ruimen de spullen uit de bus op en aansluitend koken we wat. Soep met van alles wat over is van het weekend. Terwijl het ratelen en zingen doorgaat, proberen we...

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Terwijl mijn ene been op de badrand rust, sta ik voorover gebogen om goed te kunnen zien wáár ik nu eigenlijk haar wegscheer. Mijn dochter poetst intussen haar tanden. We praten en gedragen ons vrij onderling. Poenies met of zonder haar Met vier puberdochters zijn...

Column: De jaarringen in mijn stam

Column: De jaarringen in mijn stam

Heb je weleens met je vinger geprobeerd om de jaarringen van een boomstam te tellen? Zodat je, voor-ieder-jaar-een-ring, weet hoe oud de boom is? Dat is bijna niet te doen. Of ik raak zelf gewoon snel de tel kwijt, dat kan ook. Sommige ringen zijn héél dun, zodat je...

Adult supremacy: de invloed van volwassen macht op kindwelzijn

Adult supremacy: de invloed van volwassen macht op kindwelzijn

Mensenkinderen komen heel onrijp ter wereld en hun ontwikkelingsstadium bij de geboorte maakt dat ze volledig van de zorg van anderen afhankelijk zijn. De kwaliteit van de zorg waarmee ze worden omringd, is van invloed op hoe hun lichamelijke, sociale en emotionele...

Column: Inspiratie vinden in snippers

Column: Inspiratie vinden in snippers

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0