Column: Een nieuw jaar

door Gastauteur

Ik houd van nieuwjaar. Ik ben geen oudjaarsmens. Als tiener verstopte ik me liever die laatste uren van het jaar om terug te kijken op alle gemiste kansen. Tijdens het vuurwerk barstte dan gelijk het gevoel van een ‘schone lei’ en nieuwe kansen in me los en vol goede moed stapte ik dan het nieuwe jaar in. 2011 was een uitzondering en 2011 is tegelijk een wonder. Het werd een jaar vol angsten, onzekerheden en mooie momenten. Het jaar waarin manlief en ik als partners uit elkaar gingen en als ouders/vrienden elkaar hervonden.

2011 is het jaar van loslaten geworden. 2012 wordt het jaar van herontdekken

Mijn magische jaar is gigantisch snel voorbij gegaan. Met heel veel gevoelens van nostalgie. Zoonlief is vijf geworden, wordt dit jaar alweer zes. En in 2011 heb ik hem uitzonderlijk veel als baby, dreumes, peuter en ook als kleuter voor ogen gehad. Soms wil ik de tijd gewoon even stilzetten, genieten van die kostbare bewuste momenten vol liefde. Zorgeloos zijn. Weer kind zijn.

Zoonlief leert me keer op keer hoe anders het leven vanuit zijn perspectief is. Hoe speciaal ook. En vaak vraagt hij als ik een klusje aan het doen ben wat ik even snel af wil maken om uitleg waardoor ik extra tijd voor het klusje moet nemen en ineens de magie ervan besef. De magie die hij ziet. In simpele dingen. Als ik wat haren op een rolletje draai of uitleg waarom dingen veranderen. En keer op keer laat hij me zien dat de wereld die ik dacht te kennen anders is.

2011 is het jaar van loslaten geworden. 2012 wordt het jaar van herontdekken. Nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, nieuwe vriendschappen, een nieuw moederschap. Ik ga meer tijd nemen voor de kleine momenten, juist omdat ze al zo snel door onze vingers glippen. Ik ga meer tijd nemen voor zoonlief, juist omdat hij al zo snel groeit en ik al zoveel tijd misloop.

Ik wens jullie allemaal een waanzinnig 2012, vol nieuwe kansen, vol liefde, vol warmte, vol gezondheid, vol geluk en vol plezier. We zullen zien wat de tijd ons gaat brengen.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Word lid van onze community

Verder lezen

Column: Brandschoon

De directrice van het kinderdagverblijf waar wij vandaag waren heeft iets met hygiëne. Zei ik dat ze iets met hygiëne heeft? Ik bedoel natuurlijk gewoon dat ze smetvrees heeft, op het neurotische af. Dat lijkt mij onhandig in combinatie met het werken met...

Column: Home sweet home

Of: 'Een heel normale dinsdagochtend uit het leven van een thuisblijfmoeder met een eigenzinnige peuter en een rustige baby'. Want meestal hebben dat slimme, eigenwijze kereltje en ik de grootste lol samen. En soms kan ik hem wel achter het behang plakken. En dat...

Wichtelen, een lief gebaar op donkere dagen

Vind jij de winter, ondanks de feestdagen, een donkere en soms zelfs sombere tijd? In Scandinavische landen komt er in de winter een Wichtelmannetje op bezoek. Speciaal om een lichtpuntje te brengen in de donkere tijd. Lichtpuntjes in de vorm van wat liefdevolle...

Van niche naar normaal: de bakfiets verovert het hele land

Ooit was de bakfiets iets dat vooral bij de grachten van Amsterdam hoorde. Nu zie je hem bij het schoolplein in Zwolle, op de markt in Groningen en op de dorpsstraat tussen de weilanden. De bakfiets is niet langer een vervoermiddel voor yuppen in de grote stad, maar...

Waarom kinderen geheimen hebben

Hoe komt het dat kinderen zo graag geheimen hebben? En is geheimen hebben nuttig? Het terrein dat grenst aan mijn achtertuin is eigendom van een groot kinderdagverblijf. Tijdens pauzes spelen de kinderen in de bosjes. Het open veld, in het zicht van de leidsters ligt...

Column: Remigratie

Op ochtenden dat mijn man onze peuter uit bed haalt, herhaalt zich vrijwel altijd hetzelfde ritueel. Mijn zoon, die graag wil dat ik ook uit bed komt, loopt naar mijn nachtkastje en pakt als eerste mijn bril. Vervolgens doet hij verwoede pogingen deze bril bij mij op...