Column: Loslaten

door Gastauteur

Wanneer je binnen een relatie een kind opvoedt, zijn er vaak verschillen in opvoeding te merken. Er zijn altijd kleine dingen die je zelf anders zou doen. Nog los van de man-vrouw verschillen, die sowieso aanwezig zijn.

Zoonlief is zes jaar oud. Een erg verantwoordelijke zesjarige. Misschien iets te groot voor zijn leeftijd, niet qua lengte, maar toch … hij is altijd wat ouder geweest dan zijn kalenderleeftijd. Hij wil ook dolgraag volwassen zijn. Die drang probeer ik zoveel mogelijk in te perken.


Toch heb ik de zenuwen. Zeker als ik eraan terugdenk dat hij dat als vijfjarige al deed

Goed, zes en verantwoordelijk. We wonen in een kindvriendelijke wijk, wat vooral betekent dat hier veel geboorteborden in de tuinen staan en grasveldjes met speeltoestellen in grote mate aanwezig zijn. De auto’s zouden hier 30 km per uur moeten rijden en overdag is er relatief weinig verkeer. De afstand tussen mijn ex en mij bedraagt tien minuten lopen, wat zal het zijn 800 meter of zo?

Nu is die afstand goed overbrugbaar. Zoonlief doet het graag fietsend en in zijn eentje. Spannend. Ja. Voor mij wel. Hij en mijn ex zijn het echter gewend, want diezelfde afstand mag hij van zijn vader ook fietsen als hij in de wijk speelt. Dat betekent dat de huidige regeling (mijn ex en ik bellen naar elkaar wanneer zoonlief vertrekt en aankomt) minder eng en nieuw is.

Toch heb ik de zenuwen. Zeker als ik eraan terugdenk dat hij dat als vijfjarige al deed. Ik wist daarvan af. Ik heb ook aangegeven dat hij dat bij mij niet zou mogen. Tegelijk heb ik de beslissing van mijn ex om het wel toe te staan, gerespecteerd. En stiekem ook bewonderd. Ik ben helemaal niet van het vasthouden. Ik ben groot voorstander van het loslaten en het kweken van zelfstandigheid. En ik doe heel stoer tegen mijn ouders en zus dat zoonlief dit best kan – ook toen hij nog vijf was – maar toch … heel stiekem zou ik dat kind in mijn armen willen nemen en zo de hele grote wereld buiten willen sluiten. Het is zijn ontdekkingsdrang en zijn drang tot groei die er telkens weer voor zorgen dat ik mijn armen weer open en het kind zijn vrijheid tegemoet zie fietsen.

Toch blijft dat verlossende telefoontje van zijn vader nog altijd meer dan welkom.
“Ik zie hem fietsen en ga de deur voor hem open doen.” Pas na die woorden kan ik mijn eigen dingen gaan doen.

 

Dit was de laatste column van Diana de Bont voor Kiind Magazine. Vanaf 1 oktober een nieuwe columnist! 

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Een positieve geboorte-ervaring met een doula

Een positieve geboorte-ervaring met een doula

Van oorsprong betekent het oud Griekse woord doula: ‘dienende vrouw’. Eeuwenlang steunen vrouwen elkaar al tijdens het op de wereld zetten van een kind, wat erg positieve effecten op het geboorteproces blijkt te hebben. Wat een doula precies doet Je kunt het...

Column: Mama is jarig

Column: Mama is jarig

Even rust. Met een koffie beland ik op de bank, terwijl er een mengsel in de oven hopelijk verandert in een heerlijke cake. Ik heb diezelfde cake al twee keer eerder gemaakt, één keer goed gelukt en één keer goed mislukt. Met 50% kans neem...

Column: Hand vast

Column: Hand vast

Als vanzelf laat ik mijn vingers in je hand glijden. Het voelt zo vertrouwd: jij en ik. Ik moet stiekem lachen om hoe je me een tikkeltje nerveus en op je hoede door het drukke verkeer leidt. In jouw ogen loop ik, na al die jaren, nog steeds dromend door het leven. Je...

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Terwijl mijn ene been op de badrand rust, sta ik voorover gebogen om goed te kunnen zien wáár ik nu eigenlijk haar wegscheer. Mijn dochter poetst intussen haar tanden. We praten en gedragen ons vrij onderling. Poenies met of zonder haar Met vier puberdochters zijn...

Column: Inspiratie vinden in snippers

Column: Inspiratie vinden in snippers

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor...

Column: De baby en de malloot

Column: De baby en de malloot

Na een gaar regelnachtje (baby drinkt vaak om productie op te krikken – met resultaat) en een voeding vanochtend is de kleine helemaal tevreden. Hij gaat languit en ontspannen over mijn schoot liggen. De gedachte komt in me op dat ik normaal gesproken nu als een...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0