Bijna elke ouder heeft wel eens gehoord van de zogenaamde Borstvoedingsmaffia. Als borstvoedende moeder heb ik daar echter nooit mee te maken gehad. Maar nu blijkt er ineens nog een maffia te zijn die het wél op mij gemunt heeft. Eentje waarvan ik het bestaan niet eens wist en die in mijn leven kwam toen mijn zoon zo’n vijf maanden oud was: de Tussendoortjesmaffia!
Naast dat ze zeer goed vertegenwoordigd zijn in onze bevolking, zijn ze ook erg volhardend. De leden komen uit verschillende hoeken. Uit de bekende hoek: zoals de slager, drogist en bakker. Maar ook uit onverwachte hoek: mede-ouders vrienden, familie en zelfs vreemden. Sommige van hen hebben niet eens door dat ze lid zijn, gehersenspoeld als ze zijn door onze consumptiemaatschappij. De hele dag door wordt er gegeten en men verwacht dat jouw kind daar gezellig aan mee doet. Maar niet alleen is het onnodig om veel tussendoortjes aan je kind te geven, het zijn vaak ook nog eens zeer ongezonde tussendoortjes. Ik noem een hapje taart, vette worst, wit bolletje, snoep, limonade en ijs. Hoe ongezonder de snack des te leuker is het om te geven, lijkt het wel. Ook houdt men er totaal geen rekening mee dat kleine kinderen ook een kleine maag hebben. De meeste tussendoortjes zijn qua calorieën al een complete maaltijd voor zo’n kleintje. Na al die tussendoortjes is er gewoonweg geen ruimte meer voor de drie belangrijkste maaltijden van de dag.
Overal waar groepen mensen zijn kun je de leden van de Tussendoortjesmaffia tegenkomen. Vaak herken je ze in eerste instantie niet, want ze komen zeer vriendelijk en goedbedoelend over. En net als bij de echte maffia accepteren ze geen nee. Wanneer ik duidelijk aangeef dat zoonlief echt niets nodig heeft, is er altijd wel iemand die nog even aandringt met: “Hoeft hij echt niets? “Het lijkt wel of hij honger heeft” tot “Hij kan het best wel hebben hoor”. Er zijn er zelfs die hapjes naar binnen proberen te smokkelen als je even niet oplet. Dit gebeurde mij bijna op een verjaardag toen mijn zoon negen maanden was. Ik zat rustig te genieten van een kopje thee toen mijn moeder, met zoonlief op schoot, nog maar net kon voorkomen dat hij een flinke lepel slagroom naar binnen kreeg. Mij als moeder werd niets gevraagd, wat op zich al erg brutaal is. Maar wat nou als mijn zoon een ernstige allergie heeft? Wat is dat toch met mensen en het voeden van kinderen? Men beleeft er blijkbaar plezier aan jouw kind vol te stoppen. En uiteraard ben jij het loeder dat steeds nee zegt. De opmerkingen: “Wat zielig” en “Ach arm kind”, zijn dan niet uit de lucht. Maar anno 2009 met steeds meer kinderen met overgewicht moet er iemand opstaan die de strijd met deze maffia aangaat! Aangezien niemand zich geroepen lijkt te voelen, neem ik met liefde deze buitengewoon gevaarlijke taak op me. Vanaf vandaag zal ik direct een preek afsteken tegen de eerste de beste die het waagt er een tussendoortje in te proppen!
Gelukkig zijn er ook wat gematigder leden zoals mijn moeder die uitsluitend gezonde tussendoortjes geeft en alleen met mijn toestemming. En als oma zijnde hoort dat ook. Verwennen en oma’s gaan immers hand in hand. Voordat je denkt dat ik een harteloze voedingsextremist ben die haar kindje geen tussendoortje gunt, wil ik benadrukken dat ik niet per se tegen tussendoortjes ben. De irritatie zit hem vooral in het ongezonde aspect van de meeste tussendoortjes en nog veel meer in het opdringen ervan. Dus voor al die mensen die het heerlijk vinden om een kindje wat te geven heb ik het artikel ‘Tussendoortjes’ geschreven. Maar vergeet niet: vraag het eerst even aan de ouders voordat je iets geeft.
