Column: Aanbod en aanvaarding

door Gastauteur

We kennen een stel, ontmoet tijdens de ‘Samen Bevallen’ cursus van onze beide eerste kinderen, dat drie kinderen heeft. Een meisje, wat twee weken ouder is dan onze zoon, en nog twee meiden van net één jaar, een echte tweeling. Iedere keer dat ik ze zie, doe ik weer een poging om te raden welke naam bij welk kind hoort.

Ik ben nooit goed met tweelingen en namen geweest. Als 11-jarige heb ik samen met mijn iets oudere zus een tweeling de fles gegeven, ieder één baby. Daardoor kreeg ik met de ene baby iets meer binding dan met de andere baby. Die band zat tussen mijn oren, want als die twee meiden bij ons op bezoek kwamen of we zagen ze bij hun oma dan was het door het verschil in kleding en de namen in de eerste minuten dat ik, op het einde van het uurtje dat we ze zagen, nog wist wie wie was. Mijn zus kon de meiden wel uit elkaar houden. Ik begreep maar niet hoe ze het deed.

Terwijl mijn zus best wel een tweeling zou willen, ben ik minder happig. Alhoewel ik er nu eentje heb, want mijn zoontje is een tweeling van sterrenbeeld, heb ik daar geen slapeloze nachten van, tenzij hij ‘s nachts wakker wordt en om mij roept.
Nu met de meiden van onze vrienden heb ik het weer. En het is niet dat ik niet mijn best doe, ik kan ze gewoonweg niet uit elkaar houden. Iedere keer als ik het denk te weten, is het meisje op haar zusje gaan lijken en haal ik ze dus weer door elkaar. Hun moeder heeft me een tip gegeven, het verschil zit in de neusjes. De een trekt haar neusje op bij het lachen, de ander doet dat niet of op een andere manier.

Nu heeft ze me gevraagd of ik niet een weekend lang een baby wil. Ze heeft zulke schatten van kinderen, daar hoefde ik niet lang over na te denken. Sterker nog, zei ik, we willen er ook best twee te logeren hebben. Onze zoon gaat daar heel blij mee zijn. En ik heb alle tijd om een weekend lang te oefenen op de namen en de gezichten en de trekjes van de meiden. Kan ik alle verschillen ontdekken en proberen te onthouden. Het wordt een uitdaging, maar wel eentje waar ik niet tegenop zie. Het lijkt me zalig om met de megakinderwagen te gaan wandelen. Een weekend lang heeft mijn zoontje twee zusjes. Een weekend lang kan ik lekker moederen over drie kinderen. Een weekend lang heb ik mijn grote gezin.

Toch is daar ergens wel de vrees dat ik aan het einde van het logeerweekend vol trots één van de meiden aan onze vrienden overhandig en dan de naam noem waarvan ik denk dat die bij dat kind hoort, ik vervolgens te horen krijg dat het de andere is. Manlief vroeg zich al af of het uitmaakte als wij ze een weekend lang een andere naam hadden gegeven. Ik zie de waarschuwende blikken van pedagogen en psychologen al voor me. Oh, help. Traumatische ervaring nummer 1, ‘we logeerden bij vrienden van mijn ouders’.

Ach, een weekend oppassen op die schattige meiden wordt vast een feest. Ik neem me voor om toch maar bij de tatoeageshops uit de buurt te blijven. Ik heb echt het volste begrip voor de ouders die hun eeneiige niet uit elkaar te houden tweeling bij de geboorte een kleine tatoeage geven. Probleem is echter dat de tweeling van onze vrienden twee-eiig is. Bovendien lijkt het me ook een hele opgave om te onthouden wie die tatoeage gekregen heeft.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Mijn geheim

Column: Mijn geheim

Ken je haar? De 'Mijn geheim' rubriek in Echte Damesbladen. Als ik zo'n blaadje in mijn handen krijg, sla ik deze rubriek eigenlijk altijd over. Het clichébeeld hiervan ken ik echter wel: een vrouw die een slachtofferrol aanneemt ten opzichte van een groot...

Column: Do not touch – Nynke in Laos

Column: Do not touch – Nynke in Laos

'Falang!! Falang noi!' Kleine witte mensen. Het wordt ons te pas en te onpas nageroepen op straat. Er wordt gewezen,  gelachen, vertederd gekeken. En dat is prima, het went om een uitzondering te zijn. Bovendien ben ik apetrots op mijn drie blonde snoetjes, die mogen...

Oeps foutje – maak je tijdschriftenrijtje netjes

Oeps foutje – maak je tijdschriftenrijtje netjes

Daar ging iets mis! Het is de bedoeling dat je alle 4 de ruggen van het tijdschrift samen een mooi geheel worden en dat er weer Kiind staat. Dat is dit jaar jammerlijk mislukt. Kijk maar: (En hieronder vind je De Grote Oplossing!)...

Column: Ik zie je

Column: Ik zie je

Eén van de fijne onverwachte pleziertjes van groter wordende kinderen is dat je leukere films gaat kijken. Exit Bob de Bouwer en Nijntje. Enter Star Wars en de Hobbit. Met Thijn en Noek keken we pas naar Avatar. De jongens hadden plezier en verdwenen in het sprookje...

Column: Dit is mijn leven

Column: Dit is mijn leven

Dit is mijn leven. Met de kinderen fiets ik door de grauwe straten van Berlijn. De zon heeft zich al dagen niet laten zien, het is een paar graden boven nul en het miezert. We zijn vergeten onze handschoenen aan te trekken en we moeten nog boodschappen voor het...

Krijg jij genoeg vitamine D in de winter?

Krijg jij genoeg vitamine D in de winter?

De dagen worden korter en de wind neemt stevig toe. De herfst en winter schreeuwen om warme chocolademelk met een dekentje op de bank. Natuurlijk neem je je kinderen ook heus naar buiten. Soms. Maar als ze dan buiten zijn, maken ze dan eigenlijk nog wel genoeg...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0