Column: Geen papa en mama meer

door Gastauteur

Het fulltime werken vergt zijn tol. Kindlief heeft een nieuwe manier gevonden om op het schuldgevoel van vader en moeder in te spelen. Als we hem alvast vooruit naar de woonkamer sturen om hem kort daarna, na bijvoorbeeld het uitruimen van de vaatwasser, te volgen, zet meneertje een pruillip op: “Maar dan heb ik geen papa en mama meer”. Ik heb werkelijk geen idee waar het vandaan komt en wat ik ook zeg of doe, het blijft een hardnekkig terugkomend antwoord. Als we hem afzetten bij mijn ouders, zijn oppas, die een hele leuke dag met hem in het vooruitzicht hebben, het is namelijk kermistijd, dan nog kan hij het niet laten om het bij het weggaan te zeggen.
Deze ochtend was het weer raak. We vertrekken altijd met zijn drietjes. Ik word op het station afgezet, zoonlief bij mijn ouders en dan gaat mijn man naar zijn werk. In de auto werd ineens het idee geopperd dat ik mee kon om zoonlief af te zetten. Ik antwoordde dat ik mijn trein zou missen. Eerst klonk er een ‘oh’. Hoewel dat tot voor kort altijd het teken was dat het antwoord geslikt werd, is het tegenwoordig de nieuwe versie van ‘ik denk na over een vervolgreactie’. En ja hoor, daar kwam hij weer. “Maar als papa mij afzet dan heb ik geen papa en mama meer.” Nogmaals uitgelegd dat ook als wij niet bij hem zijn, we altijd zijn papa en mama zijn.

Ergens moet hij toch geleerd hebben dat hij zijn papa en mama kwijt kan raken. Er heeft zich nog geen traumatisch ‘help ik ben mijn papa of mama kwijt’ ervaring in zijn leven voorgedaan. Ja, hij luistert wel eens niet en wil dan een andere kant op lopen of niet in de auto stappen, dan heb ik niet altijd het geduld om te blijven wachten en ik loop wel eens een paar meter verder of stap dan alvast in de auto, wat meestal tot gevolg heeft dat hij alsnog aangehold komt. En logeerpartijtjes zijn eigenlijk altijd bij opa en oma. Zij zijn tevens zijn enige oppas. Sporadisch past mijn zus wel eens op. Oh ja, hij heeft één keer een paar uur bij mijn zus geslapen en daarna hebben we hem opgehaald, omdat we dat beloofd hadden. Achteraf gezien hadden we hem toen net zo goed kunnen laten logeren, maar meneer heeft daar een eigen mening over tegenwoordig. Als ik hem vraag of hij een keer bij mijn zus wil logeren zegt hij dat hij dat wil als papa en mama ook blijven slapen. Want tja, je raadt het al, anders heeft hij geen papa en mama meer.

En dan ineens even plotseling als het is gekomen, lijkt het weer verdwenen te zijn. Hebben mijn verwoedde pogingen effect gehad? Zijn mijn woorden tot hem doorgedrongen? Ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken. Het is niet zo dat hij nu braaf opdreunt dat hij ook als wij er niet bij zijn, een papa en een mama heeft. Wat ook mijn insteek niet was, maar dan zou ik ervan verzekerd zijn dat mijn woorden doorgedrongen zijn. Ik denk eerder dat hij gewoon overgestapt is op wat nieuws. En dat nieuwe blijft deze keer niet hardnekkig hangen. Schuldgevoel weer terug in de mand.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Even flink zijn

Column: Even flink zijn

Het is de tweede ochtend deze week dat ik Simon naar de Zonnestraaltjes breng en hij niet wilt dat ik wegga. ‘Bij jou blijven’ zegt hij huilend en klampt zich aan mij vast. Ik voel me vrij machteloos, maar wil dat niet laten zien. In plaats daarvan doe ik hard mijn...

Column: Doen wat je wilt, against all odds

Column: Doen wat je wilt, against all odds

We gaan samen een weekend naar Groningen voor de David Bowie-tentoonstelling. Met de trein en in een hotel. En ondanks een drukke week, met halfzieke kinderen, een brakke nacht door een verjaardag en, oh ja, de zomertijd, voelen we ons verbazingwekkend fris en monter...

Snelcursus Hier en Nu voor ouders: #2 Piekeren

Snelcursus Hier en Nu voor ouders: #2 Piekeren

Vorige maand heb je kunnen lezen hoe afleiding en een gevoel van doorlopende urgentie ervoor kunnen zorgen dat je niet echt aanwezig bent in het Hier en Nu. Op deze manier gaat een groot deel van het echte leven ongemerkt aan je voorbij.  Deel 1: Aandacht Dit is deel...

Column: Voorleven, zo de ouden zongen

Column: Voorleven, zo de ouden zongen

We laten onze thuisgeprinte kaartjes scannen en we mogen naar binnen. Rijksmuseum, here we come! Thijn en Noek lopen ieder met een iPod en volgen de aanwijzingen op van het digitale familiespel, dat ons belooft een aantal geheimen van het museum te zullen verklappen....

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Terwijl mijn ene been op de badrand rust, sta ik voorover gebogen om goed te kunnen zien wáár ik nu eigenlijk haar wegscheer. Mijn dochter poetst intussen haar tanden. We praten en gedragen ons vrij onderling. Poenies met of zonder haar Met vier puberdochters zijn...

Column: Waardering werkt

Column: Waardering werkt

Thijn zit met de blokken te spelen. Hij is twee jaar oud en bouwt een tunnel, een brug of een kasteel - of alle drie tegelijk - waar de rails van zijn houten trein onder door kan rijden. Wendy zit met een slapende, pasgeboren Noek op schoot en een vriendin verbaast...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0