Column: Moederschap in Roemenië

door Gastauteur

Ruim zeven maanden geleden beviel ik van het, in mijn bescheiden optiek, liefste jongetje ter wereld. Hij is simpelweg het allerleukste en het allermooiste wat mij ooit is overkomen. En dat zou ik het liefste iedere dag aan zoveel mogelijk mensen vertellen. Maar aan wie dan?

Want al tijdens mijn zwangerschap werd het me duidelijk dat er maar weinig thuisblijfmama’s (al dan niet parttime werkend) zijn hier in Roemenië. Of in ieder geval niet in deze stad, in mijn leeftijdscategorie en/of bevriend met ook maar iemand die ik hier ken. Ondanks dat Roemenië een van de meest ruime voorzieningen in Europa heeft als het aankomt op zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof en aanverwante verloven lijkt de traditie hier in de stad toch nog steeds dat de moeder zodra het weer even kan aan het werk gaat, en dat opa en oma vervolgens de zorg voor de koters op zich nemen.

En dus ben ik vaak in gesprek met iemand die of niet weet hoe het is om te proberen je werk op tijd af te krijgen terwijl je een kind voedt en een was staat weg te werken, of met iemand die niet weet hoe het is om te proberen je kind voor te lezen en verse pasta te maken terwijl je een deadline moet halen. Ik ken na een x-aantal jaar hier best een hoop mensen maar als voormalig workaholic blijk ik voornamelijk bevriend te zijn met ehh…. andere workaholics. Die liggen nog in bed als ik al de eerste luier sta te verschonen, staan in de kroeg als ik al weer met een been in bed stap, rennen in het weekend de hele stad door om alle sociale contacten aan te halen en zitten overdag, als ik even rustig ga zitten met een kopje koffie en klaar ben voor een goed gesprek, u voelt hem al aankomen, op kantoor.

Dus toen mij gevraagd werd of ik zou kunnen schrijven over moederschap in Roemenië of over hoe het is om moeder te zijn in Roemenië was mijn eerste gedachte: “dat weet ik zelf niet eens, laat staan dat ik er iets zinnigs over zou kunnen schrijven”. Ik doe wat ik, met mijn Nederlandse achtergrond en informatie, denk dat goed is, maar of en hoeveel anders dat dan is dan de rest van de straat op opvoedkundig gebied uitspookt? Dat is potentieel natuurlijk een enorme slangenkuil, want als mijn kleine man over een hele tijd acte de présence geeft op de peuterspeelzaal, dient hij natuurlijk wel een beetje geïntegreerd te zijn. Of op zijn minst bewust van hoe verschrikkelijk niet-geïntegreerd hij is.

Kortom, ik moet gewoon op zoek naar al die andere Roemeense moeders. Een mooi project om over te schrijven. En er is hoop. Want één van mijn beste vriendinnen hier kan elk moment bevallen. En zij gaat net als ik straks zelf de kleine verzorgen en daarnaast vanuit huis werken. Dan heb ik in ieder geval alvast een partner in crime om al die andere Roemeense mama’s mee op te sporen…

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Project Humanae: Een mens is niet zwart of wit

Project Humanae: Een mens is niet zwart of wit

Een tijdje terug volgde mijn zoon via de Museum Jeugduniversiteit een college in het Museon in Den Haag. Precies op dat moment was fotografe Angélica Dass daar aanwezig voor haar project Humanae. Schoonheid van de huid Wat Humanae precies is en waarom Angélica dit...

Voorleven en jezelf voeden – uitdagende praktijkopdracht!

Voorleven en jezelf voeden – uitdagende praktijkopdracht!

We kunnen lang denken en praten over onszelf voeden als ouder, over loskomen van oude overtuigingen en voorleven wat we belangrijk vinden. We kunnen ook gewoon aan de slag gaan. Net als onze kinderen, wanneer ze volledig opgaan in het tekenen, spelen of huttenbouwen....

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Laetitia uit België droomt van een kind adopteren. Ze vertelt in drie delen hoe ze dat heeft gedaan. Het was april 2010. We hadden net besloten dat we voor een derde kindje zouden gaan. We droomden van een groot gezin met wel vier kinderen en we waren al aardig op weg...

Kinderboekentips van Kiind aan Sinterklaas!

Kinderboekentips van Kiind aan Sinterklaas!

Er worden veel mooie kinderboeken gemaakt, maar eigenlijk ook best veel stomme. De redactie van Kiind vindt tussen de bomen het bos voor je.  Marije kiest 'Een boek' van Hervé Tullet. 'Een fantastisch interactief boek met simpele handelingen. Een magisch boek wat...

De serieuze wetenschap achter huttenbouwen

De serieuze wetenschap achter huttenbouwen

'Huttenbouwen is ook opvoeden' is hét motto waar we bij Kiind naar leven. Want huttenbouwen is spelen, knus en avontuurlijk. En er zit zelfs een heel verhaal achter. Het blijkt supergoed voor de ontwikkeling te zijn. Dit zegt essayist en onderwijzer David Sobel in...

Column: Remigratie

Column: Remigratie

Op ochtenden dat mijn man onze peuter uit bed haalt, herhaalt zich vrijwel altijd hetzelfde ritueel. Mijn zoon, die graag wil dat ik ook uit bed komt, loopt naar mijn nachtkastje en pakt als eerste mijn bril. Vervolgens doet hij verwoede pogingen deze bril bij mij op...

0