Column: Hoop voor de toekomst

door Gastauteur

Mijn goede vriendin is inmiddels bevallen van een prachtig meisje. Dat het een meisje zou worden was overigens al maanden bekend. Helaas is het met name voor de vaders erg belangrijk om van te voren te weten of de nieuwe gezinsuitbreiding een meisje of een jongen wordt. Hoewel de emancipatie hier in de stad niet onder doet voor die in Nederland hopen veel mannen nog altijd op een zoon. Gelukkig is de man van mijn goede vriendin heel modern. Zijn initiële teleurstelling sloeg al snel om in trots op zijn twee vrouwen.
Hij heeft tijdens de bevalling heel wat lopen ijsberen, bezorgd als hij was om zijn dames. In de ontvangsthal van de kliniek wel te verstaan. Want bevallen doe je niet met je man erbij. Bevallen in aanwezigheid van je moeder, zus of een goede vriendin, terwijl je man ergens anders zenuwachtig naar de telefoon staart, wachtend op blij nieuws: het is typisch voor Roemenië. Kinderen krijgen en verzorgen, dat is iets waar mannen geen verstand van hebben, aldus een gemiddelde Roemeen.

Je zou kunnen beargumenteren dat ze daar ook nooit verstand van gaan krijgen als niemand ze ooit in de buurt van een kind laat. Maar er komt tegenwoordig hulp uit onverwachte hoek. Mannen die voor hun kind kunnen en willen zorgen worden steeds meer als sexy beschouwd. De winkelcentra worden in toenemende mate bevolkt door meiden die hun eigen salaris verdienen en dus helemaal niet op zoek zijn naar een vent om hun gezin te onderhouden, eerder naar een man die bereid is dat gezin te helpen laten draaien. Als mijn man zonder gene een snottebel wegveegt bij onze kleine heeft hij binnen een mum van tijd een stel aantrekkelijke dames om zich heen staan. Voor vrouwelijke aandacht flash je allang niet meer je creditcard, je toont gewoon je kind. Oké, je vader vindt je wellicht een watje als hij ziet dat jij als man zijnde daadwerkelijk een luier staat te verschonen. Helaas voor hem, de stand tussen de jonge vrouwen versus de oude mannen luidt momenteel 1-0

Een dag na de bevalling ben ik in de kraamkliniek op kraamvisite. In de kamer waar ik acht maanden geleden zelf ook verbleef, help ik nu mijn vriendin met de borstvoeding. Als er even later een boertje dwarszit mag ik demonstreren hoe dit probleem op te lossen. Daar loop ik dan met een klein baby’tje op de arm, waar acht maanden geleden mijn zus met mijn kleine baby op de arm liep. De trotse vader kijkt vanaf de andere kant van het bed toe. Bizar eigenlijk. Ik sta daar met dit meisje in mijn armen, zijn dochter. Terwijl hij haar nog niet eens vastgehouden heeft uit angst dat hij dat als man niet zou kunnen. Ondanks zijn protesten dirigeer ik hem naar een stoel en leg zijn kind in zijn armen. Een heel grote man met een heel kleine baby. Wat een prachtig beeld. Ik denk dat het wel goed gaat komen met de Roemeense vaders.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Opgroeien zonder gevaar bestaat niet

Opgroeien zonder gevaar bestaat niet

‘Ik zag jouw zoon gisteren alleen naar school fietsen. Klopt dat? Laat jij je kind he-le-maal alleen fietsen Marre?! Dat durf ik niet hoor. Het verkeer is zo druk en auto’s rijden hard. Mijn kinderen moeten bij mij blijven in het verkeer, veel te gevaarlijk! Ik snap...

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

'Zullen we tekenen? Ja, mama moet voor mij een huis tekenen. Hebben jullie zin om met de duplo te spelen? Ja, dan maakt mama een kasteel voor mij. Hup de tuin in! Ja mama moet mijn fiets vasthouden en kijken hoe ik spring op de trampoline.' Zucht. Het is weekend en ik...

Column: Voorbillen

Column: Voorbillen

Toen ik een dochter kreeg, werd ik opgezadeld met het 'hoenoemenwedatdaar'-dilemma. Jongens hebben een piemel. Niets mis mee. Als ze klein zijn heet het een piemel en wanneer ze volwassen zijn heet het een piemel. Het is goed woord. Keurig en niet kinderachtig....

Een helend verhaal maken doe je zo

Een helend verhaal maken doe je zo

Mijn broer gaat trouwen in een statige borg. We lopen over het bruggetje naar de ingang. Ik kijk opzij naar het water. Dat wordt oppassen geblazen met onze jongste ondernemende tweejarige zoon, gaat er door me heen. Als we weer buiten komen, houden mijn man en ik om...

Het meeste bleef hetzelfde in 50 jaar moederschap

Het meeste bleef hetzelfde in 50 jaar moederschap

Moederschap is een bijzondere taak. Hoezeer we ook bezig zijn met wat we wel en niet willen in de opvoeding; in de basis willen we allemaal hetzelfde. Als je terugdenkt aan hoe jij opgevoed bent, zul je waarschijnlijk eerst aan de verschillen denken. Maar als je in de...

Column: Sabbelkinderen

Column: Sabbelkinderen

Ik heb sabbelkinderen. En hoe handig dat ook was tijdens de eerste maanden borstvoeding, na een paar jaar mag het wel wat minder. Ik kan mij de eerste keer dat mijn dochter een speentje in haar mond had nog herinneren. Ze was een maand of twee en ze was aan het...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0