Ken je dat? Je hebt je verdiept in natuurlijk ouderschap (of attachment parenting), en je voelt een grote Ja op alles. Je legt vol overtuiging je baby bij je in bed, maar wat je ook probeert, het werkt niet voor je. Gewoon. Echt. Niet.
Je baby ligt te woelen, valt niet lekker in slaap. Jij kunt zelf geen rust vinden met al dat gekroel en geadem naast je. Elk tien minuten schrik je op. Heb ik mijn baby niet geplet? Maar je wil zo graag volhouden, zodat het lukt. Dit is immers de ultieme manier om een goede ouder te zijn?
Moederschap is zelfzorg…
Stop hier. Give yourself a break! Jij bent de aller-allerbeste ouder voor jouw kind. Dat ten eerste. Als je baby en jij beter slapen als je ieder in een eigen bed ligt, regel dat dan meteen. Natuurlijk ouderschap gaat over de behoeften van je kind volgen. En laten we wel wezen: de basisbehoefte van je baby is een gezonde moeder hebben. Zonder die moeder gaat de glans er voor je kind namelijk al gauw vanaf. Dus nummer 1 op jouw prioriteitenlijst is: zorg voor jezelf. En als het kan zonder schuldgevoel hè. Zorg dat jij zo lekker mogelijk slaapt, want daar word jij een reuzefijne moeder van. En dat is de grootste rijkdom voor je baby.
…en natuurlijk ouderschap is geen religie
Het risico van een fijne stroming vinden, kan zijn dat we die te sterk als leidraad gaan nemen. Zo vertelde Elise Verheul dan ook dat ze liever puur op gevoel opvoedt, dan dat ze allerlei boeken en richtlijnen volgt. De angst om het niet precies volgens een bepaald gedachtegoed te doen, ligt zo gauw op de loer. En dat helpt je niet. Van binnen ben je al zo wijs! Laat je dus vooral inspireren door een stroming of beweging die bij je past. En neem ervan wat goed voor je werkt. En de rest? Laat je lekker staan.
Fotografie: Tjim Prins
