Bij mij thuis – met een dochter van 9 en een zoon van 5 – een terugkerende kwestie: zijn jongens van nature anders dan meiden of is het de wijze waarop de samenleving ze vormt (nurture)?
De film Inside out 2 wil ik nog zien maar ik kan me helemaal vinden in wat Ruth Whippman (schrijver van het boek BoyMum) zegt over hoe in deze film met het stereotype van de emotioneel onderontwikkelde vader jongens en mannen tekort wordt gedaan:
Emotionele, zachtaardige en angstige jongens en mannen komen er bekaaid vanaf in media. Denk alleen al aan het stereotype van de klungelige man aan de rand van het bevalbed. De partner die flauwvalt/niet tegen bloed kan/bang is over te moeten geven is een aansteller.
Precies dit stoort ook zwangerschapscoach Marijn van der Zwaard, die samen met Joyce Schouten Wonderbaarlijk schreef: hét boek voor bevalpartners.
Vinden we een thuisblijfvader net zo bekwaam als een thuisblijfmoeder?
De mannelijke kinderopvangmedewerker net zo betrouwbaar als zijn vrouwelijke collega?
Betere representatie (jongens en mannen hebben ook angsten/kunnen ook verzorgen/mogen ook zacht zijn) lijkt me een belangrijke voorwaarde voor een gelijkwaardiger samenleving.
Begint betere representatie, het goede voorbeeld geven niet thuis?
Begint gelijkwaardig ouderschap bij feministisch opvoeden?
Marijn van der Zwaard was te gast in de Kiindspeeltuin. Benieuwd naar het hele gesprek dat ex-verloskundige en lactatiekundige Annegien Bakkers met haar had? De volledige opname vind je in de Kiindspeeltuin, word lid!
Lees ook: Jongens en meisjes verschillen minder dan het lijkt
