Bevallingsprotocol: moet je echt wachten als het hoofdje staat?

door Sandii Zachte

Weet je het nog? Na misschien wel heel veel uren ontsluitingsweeën kwamen eindelijk die persweeën. Nu wilde je de baby erúit hebben. Zet es em. De verloskundige coachte je: ‘NU, pers, NU pers.’ Je deed het. En toen stond het hoofdje. Een branderig gevoel. Maar vervelender was dat je iets anders wilde doen dan je opgedragen werd. ‘Nu mond open, tong uit je mond en hijgen.’ Je mocht niet persen. Maar je wilde het zo graag. Het mocht niet, om uitscheuren te voorkomen.

Klopt dit protocol eigenlijk? Of kan het ook anders?

Misschien ging het bij jou heel anders, maar zo ging het bij mijn tweede bevalling. Ik vond het een naar moment. En ik hoor van heel veel andere vrouwen dat ze dit ook ervaren hebben. En nu kun je denken: ‘Tsja, bevallen hoeft geen feestje te zijn’, maar in dit geval gaat het erom dat dit soort coaching ondermijnend kan zijn aan de regie die je wilt hebben tijdens je bevalling.

Zo ging het bij mij de tweede keer:

Na uren ontsluitingsweeën en precies voelen wat ik wilde doen, na rondjes draaien, rechtop zitten, naar beneden ademen en rustig blijven, wilde ik de persweeën graag opvangen op de baarkruk. De verloskundige die de hele tijd afstand had gehouden ging ineens coachen en ik liet het gebeuren. Ik luisterde naar ‘Pers’ en ook naar ‘Nu hijgen’. Het was totaal niet wat mijn lijf wilde.

Gratis Ebook baby

Dit wil je weten als je een baby krijgt!

Zo ging het de derde keer:

Bij bevalling 3 ging alles veel sneller. (Het verhaal staat in editie VRIJ – digitaal te vinden in onze webshop). Terwijl mijn partner net het bad vol had en naar de wakker geworden peuter liep, voelde ik ineens dat onze baby al geboren aan het worden was. De verloskundige was nog niet eens gebeld. Ik riep naar boven en hij kreeg me nog net op tijd het warme water in. Mijn hoofd legde ik op de rand en ik voelde. Ik voelde wat mijn lijf wilde. Ik voelde dat mijn lijf wilde duwen. Ik duwde. Toen wilde mijn lijf niet duwen. Dus ik wachtte. Ik voelde met mijn handen en merkte dat het hoofdje stond. Ik hoefde niet tegen mijn zin te hijgen en de duw uit te stellen, ik was in wachtstand. Toen kwam er weer een wee en ik duwde het babyhoofdje mijn lijf uit. Nog een duw en hij was er helemaal uit. Achteraf gezien had ik tussen die 2 duwen iets minder kracht kunnen zetten, maar ach, the heat of the moment… 

Wat was nu het verschil? Bij baby 3 kon ik volledig zelf voelen wat mijn lijf wilde doen. Ik perste niet op commando dus het rustmoment was veel natuurlijker. 

Zoals schrijver van het boek Vrije geboorte Anna Myrte Korteweg zegt: ‘Het perineum wordt langzaam opgerekt wanneer het hoofdje van de baby zichtbaar wordt. Luister naar je lichaam en pers alleen mee met de weeën. In de geboorteademhaling richt je je adem met je aandacht naar je vagina. Dat is een hele goede focus, ook als je wel perst en de baby niet uitsluitend ‘naar beneden ademt’. Je kunt je hand op je vagina en het hoofdje leggen en meevoelen terwijl je perst.’ (Lees alles via kiind.nl/bevallen-zonder-persen) 

Bij de tweede bevalling, waar ik de controle een beetje kwijt raakte, zat ik op een baarkruk. Ik ervoer daar geen bewegingsvrijheid. Bij bevalling 3 zat ik op mijn knieën en dat hielp om zelf de regie te pakken en helemaal te voelen wat er gebeurde. Voor de een geeft de baarkruk juist autonomie, voor de ander helpt het bad om je aan je lichaam over te geven. Het doet ertoe om naar die signalen te luisteren.

Ondermijnende factoren

Je lichaam volgen is niet altijd zo eenvoudig. Het is daarvoor nodig dat je op een plek bent waar je je kunt ontspannen met mensen waarbij je je vrij voelt.
Daarnaast is er veel literatuur beschikbaar over de negatieve invloed van medisch ingrijpen op het verdere verloop van de bevalling. Gebruik je bijvoorbeeld een ruggenprik, dan is de kans dat je synthetische oxytocine toegediend krijgt groter en dan is de kans op een vaginale kunstbevalling groter. En als je bevalling ingeleid wordt heb je meer kans op een keizersnede. Het is belangrijk om je dit te realiseren voor je voor zo’n optie kiest. Soms heb je niet veel te kiezen. In welke omstandigheden je ook bevalt: overgave aan d situatie is belangrijk, zodat je daarbinnen de regie kunt houden over jouw bevalling. Neem de tijd, volg je lichaam en adem mee met de weeën.

Beeld: Jeanique Kats

Bronnen

‘Epidural analgesia for labour and instrumental vaginal delivery: an anaesthetic problem with an obstetric solution?’ (Kinsella 2003)

‘Labor induction and the risk of a cesarean delivery among nulliparous women at term.’

(Ehrenthal DB 2010)

Vrije geboorte | Anna Myrte Korteweg

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Hoe je bevalling ook was, het is joúw persoonlijke verhaal

Hoe je bevalling ook was, het is joúw persoonlijke verhaal

Bevallen, is dat met een newwavemuziekje en een stemmig zoutlampje je oerdrang volgen? Of in een tl-verlicht ziekenhuisbed je stinkende best doen? Antwoord: Beide. Hoe wij mensen ook bevallen, met of zonder partner, in bad of op het droge, lotusbevalling of...

Na een heftige bevalling: verbind je met je trauma

Na een heftige bevalling: verbind je met je trauma

Zwanger zijn en geboorte is een unieke levenservaring. Tegelijk is het ook een ervaring waarbij je hevig te maken kunt krijgen met de diepste emoties en zelfs trauma. Voor verwerking of zelfs maar erkenning van trauma is geen tijd - je hebt een kostbare baby om voor...

Hoe veilig is een thuisbevalling?

Hoe veilig is een thuisbevalling?

De vraag waar je het veiligst kunt bevallen zorgt voor nogal wat hoofdbrekers. Want is het gevaarlijk om thuis te bevallen en ben je beter af in het ziekenhuis? Of is het ziekenhuis juist de plek waar je meer kans hebt op ingrepen die jou en je baby in gevaar kunnen...

Bevallen is naar binnen keren

Bevallen is naar binnen keren

Vertrouwen op je lichaam als je gaat bevallen. Het klinkt zo fijn en simpel, en toch wordt er zo veel van je gevraagd. Overgave tijdens een gebeurtenis die je helemaal op zijn kop zet. Bij jezelf blijven terwijl je op onbekend terrein bent. Bevallen doe je niet vaak...

Bijzondere bevalling: Rinske beviel zonder verloskundige

Bijzondere bevalling: Rinske beviel zonder verloskundige

Op Koninginnedag 2009 was ik ruim 41 weken zwanger. Ik baalde als een stekker en zat echt te wachten tot de kleine zich aandiende. Mijn eerste bevalling duurde 22 uur en eindigde na een vreselijke autorit in het ziekenhuis. Ik wilde nu graag thuis bevallen en was bang...

Hoe kan mijn partner helpen bij mijn bevalling?

Hoe kan mijn partner helpen bij mijn bevalling?

Tijdens de partnerles in de zwangerschapscursus heeft je partner een uur lang heel bevlogen meegeademd. Zijn jullie nu klaar voor de bevalling? Mwah. Wat kan je partner echt doen als het zover is? Geen medelijden Annemieke van doulapraktijk Tamelijk briljant: ‘Het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0