Bird nesting: een andere manier van wonen na scheiding

door Nelleke Bos
bird nesting

Bird nesting: niet het kind, maar de ouder wisselt na scheiding van huis. Omdat je kind niet om een verhuizing heeft gevraagd. Hoe werkt dat eigenlijk?

Bird nesting: het kind hoeft niet te wisselen

Vaak ontstaat er bij een scheiding een tussenperiode. In die periode wonen beide ouders nog in hetzelfde huis. Of er wordt een andere tijdelijke woning voor erbij gevonden. Sommige ouders kiezen ervoor om dan direct een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken te maken. Sommige ouders kiezen ervoor om de kinderen in ‘oude’ woning te laten en zelf in en uit te vliegen (als vogels die voor hun nest zorgen). De ene week is de ene ouder bij de kinderen en de andere week de andere ouder. Los van de frequentie, als de kinderen in hetzelfde huis blijven en de ouders wisselen steeds van huis wordt dit bird nesting genoemd. Bird nesting komt tegemoet aan het behouden van het oude (t)huis). Kinderen hebben op deze manier naar omstandigheden weinig veranderingen te ervaren.

Inleven in je kinderen

Bird nesting kan als tussenperiode heel goed werken. De kinderen wennen dan fasegewijs aan de scheiding en de nieuwe regelingen eromheen. Pas als er de ouders definitief besloten hebben waar zij willen of kunnen gaan wonen en deze huizen ook al klaar zijn om naartoe te verhuizen, breekt de nieuwe fase voor de kinderen aan. Het leerzame is dat de ouders zelf ervaren wat het betekent om steeds van huis te moeten wisselen. Je leeft je vanzelf in de toekomstige ervaring van je kinderen in.

 Een nieuwe vorm vinden

Bird nesting werkt alleen als je ex en jij er allebei voor gaan, en als je nog goed kunt overleggen met elkaar. Een voorbeeld uit de praktijk: ‘Onze kinderen bleven na de scheiding in het huis wonen, en wij als ouders vlogen om beurten in en uit. Heel logisch, vonden wij: de kinderen hebben er nooit om gevraagd om in de situatie te komen waarbij ze in twee huizen moeten wonen. Ik dacht dat het goed te doen zou zijn. Voor die tijd woonde ik immers in een woongroep, met delen heb ik geen moeite. In de praktijk woonde ik echter in 3 huizen. Elke ochtend werd ik in lichte paniek wakker omdat ik niet wist waar ik was. Ook voelde ik me op geen enkele plek welkom. Toen kwam er een huis via de woningstichting op mijn pad. Niemand wilde het hebben omdat het zwaar uitgewoond was. Ik heb er heel veel aan gedaan om het überhaupt bewoonbaar te maken. Nu voelt het alsof ik in het leukste huis van de stad woon. Het heeft ook een hoop rust gebracht om een eigen huis te hebben.

De kinderen hebben er nooit om gevraagd om in twee huizen te wonen

Kort of lang

Je kunt een korte periode ‘bird nesten’, maar je kunt er ook voor kiezen om bird nesting in te zetten voor de gehele periode tot aan het uitvliegen van de kinderen. Dit vergt veel inzet van de ouders en als ouder zul je hier ook de nodige financiële middelen voor moeten hebben. Zeker als iedere ouder naast het huis van de kinderen ook een eigen plek wil hebben. Het is niet erg realistisch om te bird nesten wanneer je een nieuwe partner (met de eventuele bijbehorende kinderen) hebt en daarmee samen met jouw kinderen een nieuw gezin wil vormen. Het huis blijft namelijk van en voor je kinderen. Het werkt alleen als beide ouders in staat zijn goede onderlinge afspraken te maken, zodat de kinderen in het huis ook daadwerkelijk rust en structuur kunnen (blijven) ervaren. En dat betekent dat de nieuwe partner eigenlijk niet in het huis van de kinderen kan wonen.

Lees ook:

Aan alle gescheiden ouders, Villa Pinedo

Heks en tovenaar, B. Minne

https://kiind.nl/article664/

Beeld: Jeanique Kats

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Geen gejuich voor de luizenvader

Column: Geen gejuich voor de luizenvader

Niets dan lof voor de nieuwe zorgende man. Was vader vroeger een man die vermoeid van de zaak thuis kwam om in de leunstoel te zakken met een pijp en de krant, dat is nu wel anders! De vader van nu draait zijn hand er niet voor om om na een werkdag met de hippe...

Column: Geen hulp nodig

Column: Geen hulp nodig

Wankelend kwam ze aan gelopen. Haren in een keurige, spierwitte bob. Zonnebril in het kapsel. Een zilvergrijs satijnen tuniekje, waarin haar dunne, door ouderdom ingeteerde benen nóg bruiner leken. Ik weet niet of ze klein was of klein leek, zo krom liep ze. Ze deed...

Sam dopt haar eigen boontjes

Sam dopt haar eigen boontjes

Hieronder vind je een verhaal over Sam. Sam is 5 jaar en zit in groep 2. Alhoewel ze oogt als een zelfstandig meisje, maakt de juf zich zorgen over een aantal dingen. De juffrouw heeft vanochtend in de klas een verhaal voorgelezen over hoe mensen vroeger in hutten en...

Column: Veranderd lichaam

Column: Veranderd lichaam

Door een zwangerschap krijg je vaak een veranderd lichaam. Tirza kijkt terug op haar lichaam in de kraamtijd van haar tweeling. Ik pak een kraamverband om bloed op te vangen en kies een stevige, grote onderbroek voor steun. Daarna pak ik een trombose-spuit. Na de...

Column: Het territorium van mijn kinderen

Column: Het territorium van mijn kinderen

Ik stap in het donker mijn bed uit. Schuifelend beweeg ik me richting de deur. Ik schop tegen een schoentje, glijd bijna uit over een memorykaartje, en in de badkamer moet ik eerst het opstapje opzij schuiven voor ik op de wc kan gaan zitten. ’s Ochtends...

Column: Borstvoeding in Laos

Column: Borstvoeding in Laos

Overal waar we komen worden ons dezelfde vragen gesteld: 'Welk kind komt uit welke buik? Keizersnee gehad? Is het een jongen of een meisje? Hoeveel maanden is die dikke baby? En waar is de vader toch?' Ik houd er een bijzondere Lao woordenschat aan over. Nog een...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0