Column: Black Sabbath, Frank Sinatra en Gangnam Style

door Anita Borst

Lang geleden, de kleurenfotografie bestond nét en na een jaar of tien waren alle herinneringen overtrokken met een doffe rode waas, was mijn moeder volksdansjuf. Er stond een indrukwekkende rij lp’s met dansmuziek in de kast, en soms, als onze broertjes op bed lagen, schoven mijn moeder, mijn zusje en ik de salontafel aan de kant om de woonkamer om te toveren tot balzaal. We deden de Hoki Poki, de Driekusman, de Mayim (die ging zo lekker snel) en de Miserlou. Soms mochten we mee naar een echt dansfeest waar we met grote mensen konden dansen. En zowel mijn zusje als ik hebben jarenlang op volksdansen gezeten. Want zo ging dat bij ons thuis.

 

Mijn cassettebandjes met volksdansmuziek heb ik tot ver na mijn studententijd stukgedraaid. Maar inmiddels speelde ik basgitaar in een death metal band en ging ik liever naar superluide concerten dan naar suffige dansfeesten. Toch denk ik dat ik mijn muzikaliteit en mijn ritmegevoel aan mijn moeder te danken heb.

 

Wij hebben geen platenspeler in ons huis, geen vinyl. Als ik wil dansen met de kinderen dan gaat de salontafel aan de kant en zetten we de televisie aan. Via de laptop spelen we videoclips af op het grote scherm. Zelden volksdansmuziek, moet ik zeggen. Mijn zoon houdt meer van Gangnam Style (ja, nog steeds), van electronische dance, piano, van moderne Roemeense zigeunermuziek, van Black Sabbath, Frank Sinatra en van Plork en de Aannemers. De kleine meid danst op bijna alles. Van kinderliedjes tot vette industrial; als het swingt dan swingt zij mee.


Van kinderliedjes tot vette industrial, als het swingt dan swingt zij mee

Ze houden van zingen, mijn kleuter en mijn dreumes. Mijn zoon komt tegenwoordig soms met liedjes thuis die ik niet ken, maar hij zingt ze net zo lang tot we ze allemaal kunnen dromen. En als mijn pleegdochter begint met: “Saapie saapie heppe witte wol,” dan kan ik niet anders dan invallen. Het is ongetwijfeld waar dat sommige mensen geboren worden met een groot muzikaal talent. Maar als je het mij vraagt heeft iedereen muziek in zich. Het is een kwestie van dóen. Van dansen en zingen tot je een ons weegt.

 

Toch herinner ik me dat mijn zoon op de peuterspeelzaal soms ook last had van muziek. De peuterleidsters (superlief, maar niet erg toonvast) wilden af en toe wel eens een cd’tje opzetten voor de kinderen. En terwijl de meeste peutertjes dan vrolijk meezongen met de kinderpop van Studio 100, zat mijn zoon in een hoekje te wachten tot de herrie voorbij was. Het was hem te druk.

 


Mijn moeder, mijn zusje en ik schoven de salontafel aan de kant om de woonkamer om te toveren tot balzaal


Nou waren we laatst uit spelen bij een bevriend gezin uit de buurt en daar stond een radiozender met kindermuziek op. Het viel mij al na tien minuten op dat alle nummers op elkaar leken. De muziek klonk ingeblikt, de stemmen hysterisch, de teksten waren, nu ja, gewoon stom. En tot mijn groot genoegen zag ik dat mijn kinderen speelden alsof er helemaal geen muziek gedraaid werd. Pas toen ik thuis Rammstein opzette, werd er weer gedanst. Ook met goede smaak word je niet geboren. Da’s een kwestie van veel oefenen.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Anders opvoeden dan mijn vader deed

Column: Anders opvoeden dan mijn vader deed

Ik loop met mijn vader door het glooiende Zuid-Limburgse landschap. Terwijl we de hellingen van de Sint Pietersberg opklimmen hebben we het over de baby die over zo'n vijf maanden geboren zal worden en die van mij een vader en van hem een opa gaat maken. Dat gesprek...

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Is een kind van nature goed, of juist tot slechtheid ‘geprogrammeerd’? Is het onze taak om onze kinderen in het gareel te houden, of zijn ze al beschaafd? De Correspondent publiceerde een heerlijk stuk over wat er gebeurt als je gewone kinderen in de wildernis...

Column: Loslaten

Column: Loslaten

Wanneer je binnen een relatie een kind opvoedt, zijn er vaak verschillen in opvoeding te merken. Er zijn altijd kleine dingen die je zelf anders zou doen. Nog los van de man-vrouw verschillen, die sowieso aanwezig zijn.Zoonlief is zes jaar oud. Een erg...

Waarom kinderen geheimen hebben

Waarom kinderen geheimen hebben

Hoe komt het dat kinderen zo graag geheimen hebben? En is geheimen hebben nuttig? Het terrein dat grenst aan mijn achtertuin is eigendom van een groot kinderdagverblijf. Tijdens pauzes spelen de kinderen in de bosjes. Het open veld, in het zicht van de leidsters ligt...

Eerste Echte Kiindfestival op 13 september!

Eerste Echte Kiindfestival op 13 september!

We brengen Kiind in de praktijk! We zijn al vijf jaar bewust, eerlijk en inspirerend online en dat kan ook in het eggie. Samen met Panta Rhei en Theaterbureau Vanaf 2 organiseren we het Kiindfestival! Wat je kunt verwachten? Stel je voor: een groot veld, omgeven door...

Column: Mazzelkont

Column: Mazzelkont

Het is stralend weer en de luiers zijn op.  Mijn zoon is in januari twee geworden dus het is wel eens tijd om het zonder te proberen. Beide dochters hielden het snel droog, maar ik heb wel eens horen zeggen dat ik met een jongen veel en veel meer moeite zou gaan...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0