Column: Black Sabbath, Frank Sinatra en Gangnam Style

door Anita Borst

Lang geleden, de kleurenfotografie bestond nét en na een jaar of tien waren alle herinneringen overtrokken met een doffe rode waas, was mijn moeder volksdansjuf. Er stond een indrukwekkende rij lp’s met dansmuziek in de kast, en soms, als onze broertjes op bed lagen, schoven mijn moeder, mijn zusje en ik de salontafel aan de kant om de woonkamer om te toveren tot balzaal. We deden de Hoki Poki, de Driekusman, de Mayim (die ging zo lekker snel) en de Miserlou. Soms mochten we mee naar een echt dansfeest waar we met grote mensen konden dansen. En zowel mijn zusje als ik hebben jarenlang op volksdansen gezeten. Want zo ging dat bij ons thuis.

 

Mijn cassettebandjes met volksdansmuziek heb ik tot ver na mijn studententijd stukgedraaid. Maar inmiddels speelde ik basgitaar in een death metal band en ging ik liever naar superluide concerten dan naar suffige dansfeesten. Toch denk ik dat ik mijn muzikaliteit en mijn ritmegevoel aan mijn moeder te danken heb.

 

Wij hebben geen platenspeler in ons huis, geen vinyl. Als ik wil dansen met de kinderen dan gaat de salontafel aan de kant en zetten we de televisie aan. Via de laptop spelen we videoclips af op het grote scherm. Zelden volksdansmuziek, moet ik zeggen. Mijn zoon houdt meer van Gangnam Style (ja, nog steeds), van electronische dance, piano, van moderne Roemeense zigeunermuziek, van Black Sabbath, Frank Sinatra en van Plork en de Aannemers. De kleine meid danst op bijna alles. Van kinderliedjes tot vette industrial; als het swingt dan swingt zij mee.


Van kinderliedjes tot vette industrial, als het swingt dan swingt zij mee

Ze houden van zingen, mijn kleuter en mijn dreumes. Mijn zoon komt tegenwoordig soms met liedjes thuis die ik niet ken, maar hij zingt ze net zo lang tot we ze allemaal kunnen dromen. En als mijn pleegdochter begint met: “Saapie saapie heppe witte wol,” dan kan ik niet anders dan invallen. Het is ongetwijfeld waar dat sommige mensen geboren worden met een groot muzikaal talent. Maar als je het mij vraagt heeft iedereen muziek in zich. Het is een kwestie van dóen. Van dansen en zingen tot je een ons weegt.

 

Toch herinner ik me dat mijn zoon op de peuterspeelzaal soms ook last had van muziek. De peuterleidsters (superlief, maar niet erg toonvast) wilden af en toe wel eens een cd’tje opzetten voor de kinderen. En terwijl de meeste peutertjes dan vrolijk meezongen met de kinderpop van Studio 100, zat mijn zoon in een hoekje te wachten tot de herrie voorbij was. Het was hem te druk.

 


Mijn moeder, mijn zusje en ik schoven de salontafel aan de kant om de woonkamer om te toveren tot balzaal


Nou waren we laatst uit spelen bij een bevriend gezin uit de buurt en daar stond een radiozender met kindermuziek op. Het viel mij al na tien minuten op dat alle nummers op elkaar leken. De muziek klonk ingeblikt, de stemmen hysterisch, de teksten waren, nu ja, gewoon stom. En tot mijn groot genoegen zag ik dat mijn kinderen speelden alsof er helemaal geen muziek gedraaid werd. Pas toen ik thuis Rammstein opzette, werd er weer gedanst. Ook met goede smaak word je niet geboren. Da’s een kwestie van veel oefenen.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Inspiratie vinden in snippers

Column: Inspiratie vinden in snippers

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor...

Column: Veranderd lichaam

Column: Veranderd lichaam

Door een zwangerschap krijg je vaak een veranderd lichaam. Tirza kijkt terug op haar lichaam in de kraamtijd van haar tweeling. Ik pak een kraamverband om bloed op te vangen en kies een stevige, grote onderbroek voor steun. Daarna pak ik een trombose-spuit. Na de...

Knus oud & nieuw. Ook voor je jonge kind

Knus oud & nieuw. Ook voor je jonge kind

Oudjaarsdag. De laatste dag van het jaar. Een mooi moment om terug te blikken en vooruit te kijken. Maar ook best een lange avond voor de kleintjes. Als je ze tenminste wakker houdt. Want is dat nou wel of geen goed idee? En hoe geef je op kindniveau betekenis aan de...

Column: Een ander gevoel bij vakantie

Column: Een ander gevoel bij vakantie

Vakantie. Het vergde altijd wat planning en gedoe, maar dan waren we -zodra we op de plaats van bestemming waren- er alledrie ook echt klaar voor. Dan kon het grote genieten beginnen.Nu begint de vakantievoorpret op een heel andere manier. Overleg. Het naast elkaar...

Clusteren op zijn hippies: make milk not war

Clusteren op zijn hippies: make milk not war

Clusteren: je baby die urenlang non stop aan jou geplakt zit om te drinken. Nuttig, zo schrijft Femke van Roozendaal eerder voor ons. Vermoeiend, maar ook om echt van te genieten, zo stelt Chantala Blinker in haar column. Clusteren kun je ook helemaal hippie...

EHBO-post bij ouderschap van Celia Ledoux

EHBO-post bij ouderschap van Celia Ledoux

Een baby brengt behalve snoezigheid, veel vragen en soms problemen in huis. Veel ouders trekken dan de kaart van de grote Trek-Je-Plan-show. In de praktijk komt dat in het beste geval neer op aanmodderen en het warm water heruitvinden. In een slechter geval op jezelf...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0