Er stond iets lomps over voeden in het openbaar in een ander blad. Romy Boomsma zei er wijze dingen over in haar story op Instagram. Nou. We hadden het niet beter kunnen zeggen:
Ik kan je de garantie geven dat de meeste nieuwe moeders de eerste keer borstvoeding geven in het openbaar enorm spannend vinden. En dat ze de tweede, derde of zelfs honderdste keer nog steeds erg zelfbewust is. Je zit met een ontbloot gedeelte van je lichaam dat normaal bedekt is ineens in het wild, daar ben ik me na 14 maanden borstvoeding geven aan Bobby en nu een jaar aan Mozes nog steeds bewust van. Maar al die eigen gevoelens zet ik, en de meeste moeders die borstvoeding geven, met liefde opzij voor de behoefte van ons kind. Niet omdat ik nou zo nodig de behoefte voel om mijn borsten vol melk ongevraagd in het gezicht van vreemden te duwen maar omdat ik weiger me kleiner te maken door zoiets natuurlijks als borstvoeding geven te behandelen alsof het ‘iets is voor thuis’ is of omdat het ‘verstopt’ moet en daarmee de bekrompenheid en kortzichtigheid van anderen te blijven voeden (ha, dat klinkt ongepast in deze context). Doe eens even normaal man. Als we er met zijn allen normaal over zouden doen zouden vrouwen ook voelen dat het HARTSTIKKE NORMAAL IS. Kap met het behandelen alsof het iets seksueels is, iets dat verstopt moet worden of aanstootgevend is. De welving van een borst die zichtbaar is tijdens voeden wordt belachelijk gevonden, een laag uitgesneden top dragen geaccepteerd. Kom op zeg. Artikelen als deze maken dat vrouwen zich alleen maar nog onzekerder voelen in een tijd die vaak al genoeg onzekerheden met zich meebrengt. Of dat ze eerder stoppen met het geven van borstvoeding omdat ze niet buiten de deur durven te voeden doordat vrouwen als deze journaliste doen alsof het iets is om een issue van te maken. Lekker supporten, dat voeden in het openbaar. Ook zonder hydrofieldoek en gewoon op het zicht als de moeders zich daar fijn bij voelen. Zonde joh, vrouwen die de keuzes van anderen omdat ze anders zijn dan die van hen zo naar beneden proberen te halen. Zonder je zelf lekker af als je het beeld van een vrouw die borstvoeding geeft zo vreselijk aanstootgevend vindt.’
Tien jaar geleden schreef Sandii er haar eerste column over: Met de borsten bloot!
Beeld: Nina Olivari
