column: Allemaal papa’s voor andere kinderen

door Miranda Huibers

De peuter begint te begrijpen wat een papa inhoudt. Wat als gevolg heeft dat hij bevriende vaders ‘papa’ noemt, omdat hun kinderen hen ook zo noemen. Kinderlogica voor kinderen zonder vader. Denk ik. Het raakt me dat mijn zoon niet iemand heeft om ‘papa’ tegen te zeggen, maar ik ben maar wat blij met al die andere vaders die soms even heel erg vaderlijk tegen hem doen.

Zijn jonge hersens beginnen langzaam te begrijpen dat er bij ons iets niet hetzelfde is als dat wat er om hem heen te zien is. Toen we aan tafel zaten bij een collega, haar kind én haar vriend, vroeg hij wie die man was. ‘Dat is zijn papa’, zei ik. En ik zag zijn gezichtje steeds bedenkelijker kijken en wist dat zijn hersens kraakten om dit feit te verwerken. Mama én papa samen aan tafel. Als je zelf al twee jaar lang alleen met mama aan tafel zit en je papa alleen op foto’s ziet moet dat er behoorlijk maf uitzien. Want deze papa bewoog en gaf zijn kind zelfs stukjes eten aan tafel én hij praatte tegen hem. En toen we even later op een kinderverjaardag waren van een jongetje van zijn leeftijd, en die jongen zijn vader ‘papa’ noemde zag ik Shane opkijken en hem ook ‘papa’ noemen.

Jouw papa is dood

Er ging een wereld open. Een wereld die ik liever nog even een tijdje vooruit had geschoven, omdat ik de zin ‘jouw papa is dood’ zo enorm bruut vind om hardop uit te spreken tegen hem.

Sinds hij begint te begrijpen dat er bij ons thuis iets anders is dan wat hij om zich heen ziet, komt het op zondagochtend hard binnen als we met z’n tweeën zijn en niet met z’n drieën. Ik wil niemand uitnodigen, wil ook nergens heen, ik wil gewoon thuis zijn als volledig gezin. Alles alleen doen is niet niks. Daar weten andere alleenstaande moeders en vaders waarschijnlijk alles van. Kind, werk, huishouden, alles regelen en betalen en er ook nog voor zorgen dat er elke avond iets gezonds gegeten wordt. Dus ik smokkel eigenlijk best. In alles.

Liever samen

We eten meer dan eens bij opa’s en oma’s als Shane daar is geweest overdag, omdat ik moest werken. We eten ook meer dan eens met vrienden, daar of bij ons thuis. En als ik écht niet alleen wil zijn op zondagochtend? Dan gaan we uit logeren bij andere gezinnen. Gewoon, omdat dat gezelliger is, om toch een beetje een gezinsgevoel te creëren en om niet alles alleen te hoeven doen.

Verder lezen

Ik had je nog zoveel willen zeggen, Martine van Nieuwenhuyzen

Kikker en het vogeltje, Max Velthuijs

Column: Trammelant

Gezinnen zijn sociaal geïsoleerder dan ooit

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Mama hamemout? Ja?

Column: Mama hamemout? Ja?

“Mama, ik denk dat ik koorts heb. Wil je me even thermometeren?”Ik kijk op de klok. Het is kwart over zes. Waarom is mijn zoon al wakker?“Mama, mag ik op de tablet? Mag ik een spelletje doen op je telefoon? Ik wil naar beneden, ik wil televisie...

Column: Als ik groot ben, word ik een meisje

Column: Als ik groot ben, word ik een meisje

Wat wil je worden als je later groot bent? Die vraag wordt hier doorgaans gesteld omdat de antwoorden zo heerlijk om te horen zijn. Van vuilnisophaler tot lampenmaker, van brandweerman tot hijskraanmeneer. Ook luidt het antwoord zo nu en dan: "Als ik later groot ben...

Column: Niet perfect, des te beter!

Column: Niet perfect, des te beter!

Niet perfect kan soms perfect zijn, ontdekte ik laatst. We stonden op het jaarlijkse schoolfeest en meestal was dit het moment om een praatje te maken met de leerkracht van het volgende jaar, maar nu was de nieuwe indeling nog niet bekend. Dus kletste ik met zijn...

Column: Moederschap in Roemenië

Column: Moederschap in Roemenië

Ruim zeven maanden geleden beviel ik van het, in mijn bescheiden optiek, liefste jongetje ter wereld. Hij is simpelweg het allerleukste en het allermooiste wat mij ooit is overkomen. En dat zou ik het liefste iedere dag aan zoveel mogelijk mensen vertellen. Maar aan...

Zindelijk worden zonder training

Zindelijk worden zonder training

Toen mijn kleine twee jaar en een week oud was, zaten we met z’n allen op de bank wat te praten. Mijn kleine scharrelde wat in de kamer rond. En ineens liep ze naar ons toe: 'Kijk, potje plast', zei ze. En dit is hoe ze zindelijk werd, ook de dagen erna. Ik was blij...

Column: Aanbod en aanvaarding

Column: Aanbod en aanvaarding

We kennen een stel, ontmoet tijdens de 'Samen Bevallen' cursus van onze beide eerste kinderen, dat drie kinderen heeft. Een meisje, wat twee weken ouder is dan onze zoon, en nog twee meiden van net één jaar, een echte tweeling. Iedere keer dat ik ze zie, doe ik weer...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0