Column: De babywens van mijn dochter (en mezelf?)

door Jeroen de Jong
jeroen de jong

Roos is een levensgevaarlijk kind. Met een soort nonchalante en vrolijke vanzelfsprekendheid kondigt ze van alles aan wat ze graag wil doen of hebben. Een tablet. In de herfstvakantie naar Legoland in Denemarken. Een leuk vriendinnetje op de camping. Geld om een nieuwe knuffel te kopen. En eigenlijk komt het altijd uit. De tablet kwam in huis door het winnen van een prijsvraag, de vakantie hebben we inmiddels geboekt, vriendinnetjes zijn er altijd genoeg en Roos heeft inmiddels zoveel knuffels dat ik bijna niet meer in bed pas als ik haar ’s avonds wil voorlezen.

Ons gezin is compleet. En ik begin het geloven.

Haar oudere broers worden af en toe gek van het gemak waarin Roos alles voor elkaar krijgt. En ik snap er zelf ook niet heel veel van. Maar ik hoef het ook niet te snappen om te zien dat het werkt. Dus als Roos iets wenst, let ik tegenwoordig wel extra goed op. Zoals met haar wens dat ze een hond, een poes, een paard en een baby voor haar verjaardag wilde. De poes kwam in huis doordat een oom niet meer voor zijn oude kat wilde zorgen. Het magere beestje van twaalf jaar oud kwam bij ons in huis en bloeide op. Enthousiast sloot hij ons in zijn hart en Roos kon haar geluk niet op. De hond kwam toen haar beste vriendinnetje een puppy kreeg. Elke middag kan ze nu met het hondje spelen. En dat paard zal ook nog wel op de één of andere manier voorbij komen.

Maar die baby. Ze was er een tijdje niet meer mee bezig. Totdat ze er opeens weer over begint. ‘Ik zou zo graag een zusje willen.’ Wendy en ik kijken elkaar aan. Wat ons betreft komt er geen vierde meer. Maar waar Wendy heel resoluut is, knaagt er bij mij twijfel. Want hoe fijn zou het zijn om weer zo’n kleintje in mijn armen te hebben. Hem – of haar als het aan Roos ligt – in de draagdoek te doen en lange wandelingen te maken. En ’s nachts wakker te worden van een voetje in mijn gezicht.

Maar eigenlijk zie ik mezelf niet meer de hele fase van baby tot kleuter doorgaan. Niet nu alle kinderen zo groot en zelfstandig zijn geworden en we volop genieten van alle vrijheid die daarbij komt kijken. Dus zetten Wendy en ik een stevig offensief in tegen Roos haar uitzonderlijke wenskracht. Ons gezin is compleet. En als een mantra herhaal ik het iedere keer als ik een vader of moeder met een draagdoek voorbij zie lopen. Ons gezin is compleet. En ik begin het geloven.

Gisteren was er een buurtfeestje. En terwijl ik me boog over de heerlijke Turkse hapjes van de buurvrouw, raakte ik in gesprek met de overbuurman. Trots vertelde hij dat zijn vrouw zwanger is. Over een paar maanden wordt er een baby geboren in de straat. Ik hoop dat dat genoeg is voor Roos.

Jeroen de Jong is vader van Thijn (2002), Noek (2005) en Roos (2008) en inspireert mannen de beste vader uit zichzelf te halen via praktijkvader.nl.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

column: Allemaal papa’s voor andere kinderen

column: Allemaal papa’s voor andere kinderen

De peuter begint te begrijpen wat een papa inhoudt. Wat als gevolg heeft dat hij bevriende vaders ‘papa’ noemt, omdat hun kinderen hen ook zo noemen. Kinderlogica voor kinderen zonder vader. Denk ik. Het raakt me dat mijn zoon niet iemand heeft om ‘papa’ tegen te...

Column: Mama is jarig

Column: Mama is jarig

Even rust. Met een koffie beland ik op de bank, terwijl er een mengsel in de oven hopelijk verandert in een heerlijke cake. Ik heb diezelfde cake al twee keer eerder gemaakt, één keer goed gelukt en één keer goed mislukt. Met 50% kans neem...

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Soms lukt iets niet meteen. Dat hoort bij het leven. Grote mensen zijn hier meestal aan gewend. Maar voor kleine mensen kan dit absoluut onacceptabel zijn. Tot zo ver nog niets aan de hand, hartstikke oké. Het heeft simpelweg met de ontwikkeling van hun brein te...

Column: Feestbeesten

Column: Feestbeesten

Onze kinderen zijn geen feestbeesten. Wanneer we in een situatie zijn waarin meerdere mensen in een ruimte aanwezig zijn en zich met elkaar bemoeien (doorgaans 'Partijtje' of 'Feestje' genoemd), dan zijn de reacties als volgt:De Zevenjarige trekt zich terug in zijn...

Column: Samen slapen – Nynke in Laos

Column: Samen slapen – Nynke in Laos

'Kijk, hier slapen we allemaal!' roept mijn oudste dochter trots als ze via Skype een rondleiding door het huis geeft. Het is waar. Daar slapen we. Allemaal. Het is een ruime slaapkamer, dat wel. Er ligt een groot mamabed op de grond en een net zo groot bed voor de...

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Terwijl mijn ene been op de badrand rust, sta ik voorover gebogen om goed te kunnen zien wáár ik nu eigenlijk haar wegscheer. Mijn dochter poetst intussen haar tanden. We praten en gedragen ons vrij onderling. Poenies met of zonder haar Met vier puberdochters zijn...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0