Column: Eeuwig ontspullen

door Robert Tannemaat
Robert Tannemaat

Ik voel mij af en toe net de Don Quichot van ‘clutter’; strijdend tegen de te grote hoeveelheid in mijn ogen onnodige (kinder)spullen in ons huis. Speelgoed, kleren, knutselwerkjes, kleine frutsels… de bakken, stapels, manden en kasten lijken zich vanzelf te vullen.

En dat terwijl we ons, voor de geboorte van onze eerste, voornamen weinig en in ieder geval alleen van dat houten en verantwoorde speelgoed te kopen. Ze had toch immers niets anders nodig dan liefde, aandacht en wat voedsel. Als ik nu in ons huis kijkt lijkt niets minder waar te zijn; ik zie veel meer dan hout en ‘verantwoord’.

Daarom zijn we aan het ont-spullen. Al vijf jaar. Regelmatig gaat het voorspoedig. Maar soms werkt de voordeur ineens beter dan de achterdeur. Totdat ik weer genoeg heb van het schijnbaar nutteloos opruimen, plek maken voor de nieuwe spullen en mijn tijd graag nuttiger wil besteden. Aan genieten bijvoorbeeld.

We zijn al vijf jaar aan het ontspullen

Soms doen ze ineens lekker mee met opruimen. Zo verzamelde Sofie een hele stapel boeken die ‘wel weg mogen papa’. Geraakt door haar betrokkenheid bij mijn weggooidrift keek ik haar glimlachend aan en viste nog even snel haar lievelingsboeken uit de stapel. Maar vergaren van speelmateriaal vindt ze leuker. Zo kwam ze vorig jaar stralend thuis van de rommelmarkt in de straat met een enorme plastic autobaan. ‘Kijk eens papa. Gratis gekregen van de buurvrouw!’ ‘Ja,’ denk ik dan, ‘daar is de buurvrouw vast heel blij mee’.

Spullen erin gaat makkelijk en vanzelf, daar hoeven we geen moeite voor te doen. Maar diezelfde spullen er weer uit krijgen vraagt wel veel tijd en aandacht.

Tijdens het ruimen komen we er zo nogal eens achter dat spullen een wat belemmerende emotionele waarde hebben gekregen: ‘Van mijn peettante gekregen toen ik voor het eerst op kamers ging’, ‘gevonden toen ik op reis was daar-en-daar-in-dat-verre-land-toen-ik-nog-vrij-was-en-geen-kinderen-had’ of ‘haar eerste romper/broekje/sok/slabbetje/t-shirt/jurkje (*snik*)’.

Allerlei spullen mogen dan niet weg, ook al zijn die lang niet aangeraakt. Terwijl we tegelijkertijd allemaal blij worden van een functioneel leeg en opgeruimd huis. Het verlangen naar orde, rust en ruimte botst dan met melancholie en moeilijk kunnen loslaten.

Zo komt het dat ik nog steeds regelmatig struikel over die grote plastic autobaan.

Robert Tannemaat is naast vader en natuurliefhebber ook trainer en coach.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Recept voor een succesvol smartphone-dieet

Recept voor een succesvol smartphone-dieet

‘Mam, luister nou eens! Ik zei iets tegen je, maar je hoorde mij niet. Je zit alweer op je telefoon te kijken.’ Verschrikt kijk ik op van mijn smartphone. Ik merk dat onze vijftienjarige zoon mij iets verwijt. Langzaam dringt het tot mij door. Of ik naar hem wil...

Opvoeden als een aap

Opvoeden als een aap

Zou het niet heerlijk zijn als je kind bijna altijd naar je zou luisteren? Zonder dat je boos wordt. Zonder met straf te dreigen. En zonder omkoping met beloningen. Gewoon uit zichzelf. Spontaan. Hoeveel gemakkelijker zou opvoeden dan zijn? Een mooie droom? Volgens...

Jana werkt als freelancer met haar kinderen om zich heen

Jana werkt als freelancer met haar kinderen om zich heen

Beeldmaker Jana Boekholt werkt vanuit huis. Welke keuzes maakte ze om haar kinderen zonder opvang op te voeden, en toch balans in werk en zorg te houden? Hoe is jouw balans in werk en zorg? Ik werk als stylist en fotograaf voor verschillende tijdschriften en merken....

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding, is dat niet gek? Nee dus. Een scheiding is en blijft een rouwproces. Ongeacht wie de beslissing neemt, gaat ieder gezinslid door een eigen periode van rouwverwerking heen. En ieder mens rouwt op zijn eigen unieke manier. In (en na) een scheiding...

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Column: Brasilian wax of helemaal naturel?

Terwijl mijn ene been op de badrand rust, sta ik voorover gebogen om goed te kunnen zien wáár ik nu eigenlijk haar wegscheer. Mijn dochter poetst intussen haar tanden. We praten en gedragen ons vrij onderling. Poenies met of zonder haar Met vier puberdochters zijn...

Bevallen met respect

Bevallen met respect

Bevallen is oer. Bevallen is kwetsbaar. Bevallen gaat over kracht, intimiteit, respect. Respect voor de natuur, respect voor de wijsheid van de baby en de moeder die samenwerken bij het bevallen, en voor de wijsheid van degene die de vrouw ondersteunt bij het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0