Niets dan lof voor de nieuwe zorgende man. Was vader vroeger een man die vermoeid van de zaak thuis kwam om in de leunstoel te zakken met een pijp en de krant, dat is nu wel anders! De vader van nu draait zijn hand er niet voor om om na een werkdag met de hippe bakfiets langs de bso te fietsen en zijn kroost op te halen. Aan iedere pink een frozentasje, op iedere sterke arm een kleuter. Een vader die luiers verschoont, de haren van zijn dochter invlecht, een vader die meehelpt met de knutselles op school – daar smelt je moederhart toch van?

Neem je vaderrol serieus met: Het zwangerschapsboek voor mannen, Veilig door de kraamtijd, Het vadersboek.

Vader: geen bonus-opvoeder

Toch beschouwen we de vader nog niet als volledig volwaardig in de opvoeding, laat staan in het huishouden. Alles wat de vader doet is mooi meegenomen, maar reken er vooral niet op. Zo lees ik een doorsnee man-vrouw interview in een ouderschapsmagazine waar wordt gevraagd naar elkaars opvoedkwaliteiten. De vrouw is lyrisch over haar man als vader; ze hoeft namelijk nooit op een briefje te schrijven wat hij moet doen. Nee, hij kan alles zelf met de kinderen! Zou je als moeder blij zijn met dit dubieuze compliment? Ik zou behoorlijk beledigd zijn als mijn partner trots zou vertellen dat ik zonder instructies voor mijn eigen kinderen kan zorgen.

Ik zou beledigd zijn als mijn partner trots zegt dat ik zonder instructies op mijn eigen kinderen kan passen

Luizenvader

In de krant lees ik een column van een leerkracht, een juf natuurlijk, die vol bewondering haar nieuwe luizenouder beschrijft. Deze luizenouder is namelijk geen moeder, nee nee, zij heeft een echte luizenvader. Zo’n grote vent met spierballen die met een kammetje over alle kinderbolletjes speurt naar neten. Hoe vertederend wil je het hebben? Het rotbaantje is daarmee verheven tot een heus vak. Gelukkig heeft de luizenvader een assistente die de statische piekharen weer keurig invlecht. Het perfecte duo.

Serieus nemen

Wordt het niet eens tijd dat we de man wat serieuzer gaan nemen in zijn vaderrol? Zolang de moeder alle zorgtaken als vanzelfsprekend op zich neemt en alles wat vader doet als ‘mooi meegenomen’ beschouwt, zal er weinig ruimte zijn voor meer initiatief.

Nu geldt dit niet alleen voor man-vrouw huishoudens. Toevallig ben ik zelf getrouwd met een vrouw, en samen hebben we drie kinderen. Hoewel we de opvoeding en huishoudelijke taken zonder overleg als vanzelfsprekend samen doen, zijn er wel bepaalde taken waar ik heerlijk voor wegduik ‘omdat zij het wel doet’. Daar kwam ik achter toen mijn vrouw een weekje weg was. Er is een knoop van mijn dochters shirt gevallen en ze staat erop dat ie vastgezet moet worden. Ze jammert dat haar andere mama er niet is. De draadjesmama. Vol verbazing kijkt ze toe hoe ik het knoopje weer aanzet. ‘Kun jij dat ook?’ Ja, dat kan ik ook, maar daar heb ik gewoon nooit zin in. Lekker makkelijk.

Verder lezen

Neem je rol serieus met: Het zwangerschapsboek voor mannen, Veilig door de kraamtijd, Het vadersboek.

Column: Luie ouders slapen samen

Bevallen voor vaders – je doet ertoe

Nynke Bos woont en werkt in een Veluws dorp met haar vrouw en drie jonge kinderen. Ze geeft Yoga en Mindfulness voor kinderen.

BewarenBewaren

0