Column: Het geluid van jammerende kinderen

door Robert Tannemaat

Soms lukt iets niet meteen. Dat hoort bij het leven. Grote mensen zijn hier meestal aan gewend. Maar voor kleine mensen kan dit absoluut onacceptabel zijn. Tot zo ver nog niets aan de hand, hartstikke oké. Het heeft simpelweg met de ontwikkeling van hun brein te maken. Maar soms gaat dit gepaard met haast ondragelijke geluiden.

Om de ervaring van deze column zo effectief mogelijk te laten zijn heb ik het geluid op willen nemen met mijn telefoon. Maar elke keer was ik te laat. Dus zal ik het omschrijven: het komt uit de keel (en de tenen), is vooral schel en hard, een beetje kreunend en meestal vergezeld door wanhopig gehuil:

Euheuheuheuheu! Naaaaawwwww! Aaaaahhhh! Naaaaawww! Euheuheuheuheu! Nouhahahou…

Het is het geluid van een kleuter die iets wil wat nu niet kan en daar absoluut niet mee kan leven. Zucht.

In ons laatste geval ging het over schoenen die Sofie (5) de dag ervoor buiten had uitgetrokken, die waren blijven liggen en nu (dus) nat waren geworden. Ze wilde ze wel per se nu aan. ‘Maar ze zijn nahahahat. Euheuheuheuheu!’. Andere schoenen waren geen optie.

Herken je het al? Ik zal het nog eens laten horen: Euheuheuheuheu! Naaaaawwwww! Aaaaahhhh! Naaaaawww! Euheuheuheuheu! Nouhahahou… (Het gaat vaak samen met bijna omvallen en hangen aan mijn been).

In mijn hersenen is slechts mijn reptielenbrein nog actief

Zulk geluid maakt mijn hersenen in de knoop, en ik kom direct in een andere staat van bewustzijn terecht: vechten of vluchten. Dit-Nu-Oplossen! is dan het enige waar ik aan kan denken.

Dat er iets heel belangrijks voor haar speelt – in dit geval haar favoriete schoenen – heb ik in dat eerste moment van vernauwd bewustzijn even totaal niet meer in de gaten. ‘Stop dat geluid NU!’, schreeuwt iets in mijn hoofd. In mijn hersenen is slechts mijn reptielenbrein nog actief.

Bij haar ook trouwens. En zo zijn we dus plots van een paar schoenen beland in een mijnenveld. Voorzichtigheid geboden! Helder blijven nadenken en vooral niet gaan rennen.

Inmiddels herken ik het en weet ik wat te doen. Blijven ademen. Geen discussie aangaan of vertellen dat het allemaal wel meevalt of uitleggen hoe ze het beter of anders kan doen. Dat komt niet binnen en maakt het alleen maar erger. Zij heeft immers net zo’n vernauwde hersenpan met hyperfocus op slechts één oplossing.

De schoenen zijn dus nog steeds nat en haar wens om ze aan te trekken onverminderd groot. Door zelf rustig te blijven kan ik naar haar luisteren. Een oplossing lijkt echter nog niet in zicht, want de schoenen laten drogen duurt al gauw een hele middag en ze wil ze nú aan.

Dan komt er een verlossend woord uit de woonkamer: ‘Föhn!’ oppert mijn lief, ‘Waarom pak je niet even de föhn om ze te drogen?’. ‘Jaaa!’ roepen Sofie en ik en we rennen de trap op naar de badkamer.

Vijf minuten later gaat ze stralend met droge schoenen aan de deur uit.

Robert Tannemaat is naast vader van Simon (2) en Sofie (5) en natuurliefhebber ook trainer en coach bij De Groeierij voor krachtig ouderschap en gelukkige gezinnen.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Kika komt weer thuis

Column: Kika komt weer thuis

Vrolijk komt ze mijn kamer binnen gesjouwd. Zoals altijd, zeult ze minstens drie volle boodschappentassen mee met kleding en papier. Veel papier. Alles wat uitgegeven wordt, kan verzameld en geordend. Folders. Wat er in de bonus is. Visitekaartjes en allerlei...

Opvoeden als een aap

Opvoeden als een aap

Zou het niet heerlijk zijn als je kind bijna altijd naar je zou luisteren? Zonder dat je boos wordt. Zonder met straf te dreigen. En zonder omkoping met beloningen. Gewoon uit zichzelf. Spontaan. Hoeveel gemakkelijker zou opvoeden dan zijn? Een mooie droom? Volgens...

Column: Dagen zonder hondenpoep

Column: Dagen zonder hondenpoep

“Thuis met de kinderen? Ik zou dat nooit kunnen! Verveel je je niet?”Het politiek correcte antwoord is natuurlijk dat je met twee jonge kinderen geen tijd hebt om je te vervelen. Dat je je gek geniet met die twee verrukkelijke wezens in je leven. Dat je...

Column: Aanbod en aanvaarding

Column: Aanbod en aanvaarding

We kennen een stel, ontmoet tijdens de 'Samen Bevallen' cursus van onze beide eerste kinderen, dat drie kinderen heeft. Een meisje, wat twee weken ouder is dan onze zoon, en nog twee meiden van net één jaar, een echte tweeling. Iedere keer dat ik ze zie, doe ik weer...

Column: Een maatje te krap

Column: Een maatje te krap

Of ze echt bestaan weet ik niet, maar soms denk ik wel eens dat er mensen zijn die alles kunnen. Van die moeders die ik iedere ochtend tegenkom op het schoolplein, de haren keurig in model, smaakvol gekleed en klaar om, zodra ze hun kind-zonder-yoghurt-in-de-haren...

Column: Uit je comfort-zone

Column: Uit je comfort-zone

Thijn zit aan het ontbijt met een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Zaterdag gaan we voor de vlog van Bart een challenge doen in de stad.’ Thijn legt uit dat hij met twee vrienden de stad in gaat in en dat ze alledrie in een bepaalde tijd zoveel mogelijk foto’s moeten...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0