Column: Ik ben geen jongen

door Jeroen de Jong

Roos fietst naast me. Met een verbeten gezicht trapt ze zich door de herfststorm heen. We zijn op weg naar huis na een lange schooldag. En aan haar gezicht zie ik dat haar meer bezighoudt dan windkracht 6. Haar tranen zijn er eerder dan de regendruppels. En als ik vraag wat er aan de hand is begint ze te snikken. ‘Mike zei heel de tijd ‘hallo jongen’ tegen me. De hele dag.’

En ze was zo blij vanochtend. Ze had het glimmende trainingsjack van haar grote broer gekregen. Het begon hem te klein te worden en Roos wilde het heel graag hebben. En hij had het haar nog gegeven ook. Dus stapte ze met het jack en omgeslagen mouwen vanochtend trots op de fiets. Klaar om haar nieuwe outfit – zoals ze het zelf noemde – te laten zien aan haar vriendinnen. Het was iets heel anders dan de rokken, jurken en vestjes die ze meestal draagt. En één klasgenootje had daar blijkbaar een punt van gemaakt. Hij noemde haar jongen en dat raakte haar zo dat ze in de tegenaanval ging. Iedere keer als hij haar jongen noemde, had zij hem meisje genoemd. En zo was het de hele dag doorgegaan.

Nu zijn we thuis wel wat gewend. Noek – de grote broer van het trainingsjack – heeft sinds groep 3 lang haar. En we kunnen niet meer tellen hoe vaak hij voor meisje is aangezien. Van ‘Wil zij misschien ook een koekje?’ tot ‘Dag dame’ en tientallen andere varianten. Het gekke is dat ik me daar in het begin druk over maakte. ‘Je ziet toch dat het een jongen is’, dacht ik dan. ‘Kijk eens goed naar hem!’ En natuurlijk corrigeerde ik het iedere keer. ‘Hij is een jongen hoor.’ Of ik was het voor door bij slager net voor het stukje worst aangeboden werd iets tegen hem te zeggen waardoor duidelijk was dat Noek een jongen was. ‘Kom eens hier, jongen.’ Dat soort dingen.

Of je jongen of meisje bent is een ding voor kinderen. Net als hoe oud je bent en in welke groep je zit. Overeenkomsten en verschillen met anderen helpen je bij het vormen van een beeld van je eigen identiteit. Als iemand anders je voor meisje aanziet als je een jongen bent, kan dat je even door elkaar schudden. En ik wilde voorkomen dat Noek met die verwarring geconfronteerd werd. Dat hielp soms. Maar het was geen oplossing. Want ook als ik er niet bij was, werd hij natuurlijk soms voor meisje aan gezien.

Maar misschien hoort het er voor Noek bij. En zelf weet hij dat mensen hem soms als meisje benaderen. Maar dat heeft hem nooit in de verleiding gebracht om zijn haar af te knippen. Hoog tijd om te relativeren! Ook om de volwassen roze/blauw, schattig/stoer, vrouw/man-discussie niet op mijn kind te plakken. En Noek liet me zien hoe dat moest. Tijdens de laatste carnaval verkleedde Noek zich als meisje. Make-up, lange vlechten, over-the-top. Hij zag er geweldig uit. We hebben ontzettend veel lol gehad. En hij was de hit van de school.

En ook Roos haar probleem vroeg om een luchtige oplossing. Hoe voorkom je dat je de hele dag weer naar elkaar staat te schreeuwen en elkaars sekse als scheldwoord gaat gebruiken? Roos en ik hadden een idee. En hoe dat had uitgepakt vertelde ze trots en grinnikend toen we weer naar huis fietsten. Mike had haar weer in haar trainingsjack gezien en was meteen begonnen met zijn ‘hallo jongen’-begroeting. Maar in plaats van mee te gaan in deze stroom van frustratie had Roos geantwoord: ‘Wil je misschien een knuffel van een jongen?’ Mike had daar geen ‘ja’ op gezegd. Hij had het nog een keer geprobeerd. En Roos had nog een keer gevraagd of hij een knuffel wilde. En toen hadden ze gelachen. Er was niet geknuffeld, maar over het trainingsjack is het niet meer gegaan.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Moeder van drie

Column: Moeder van drie

Ik ruim het speelgoed wat verspreid ligt door de speelkamer op en stop het terug in de bakken. Ik schuif het lege ledikantje aan de kant en zuig met de stofzuiger alle achtergelaten kruimels op. Het weekend loopt ten einde. Boven zit mijn driejarige met papa voor de...

Mijn zoon wil in een jurk naar school, wat nu?

Mijn zoon wil in een jurk naar school, wat nu?

De foto waarop de zoon van Martin Gijzemijter in een jurk staat te stralen ging flink rond op social media. Naast hele negatieve reacties en enthousiaste reacties, was er nog een derde geluid te horen: 'Er waren ook reacties waar ik geen raad mee wist, en dat was de...

Column: Koffietijd

Column: Koffietijd

Mijn zoon en ik zitten in een impasse en ik vrees dat we er zonder behang en stoomapparaten niet uit gaan komen. Mijn zoon is namelijk op het moment heel erg twee. Strikt genomen was hij natuurlijk al een tijdje twee en af en toe strooide hij kwistig met het...

Column: Samen slapen – Nynke in Laos

Column: Samen slapen – Nynke in Laos

'Kijk, hier slapen we allemaal!' roept mijn oudste dochter trots als ze via Skype een rondleiding door het huis geeft. Het is waar. Daar slapen we. Allemaal. Het is een ruime slaapkamer, dat wel. Er ligt een groot mamabed op de grond en een net zo groot bed voor de...

Column: May the force be with you

Column: May the force be with you

‘Ik ben wel een beetje klaar met al die ruimte- en fantasy-dingen. Ik hoef echt niet mee.’ Thijns interesses hebben zich verlegd. Harry Potter is nog wel leuk, maar met Star Wars hoeven we blijkbaar niet meer aan te komen. Dus blijven alleen Noek en ik over. Want ook...

Judith de Leeuw: maak van Compassie een schoolvak

Judith de Leeuw: maak van Compassie een schoolvak

Waarom die onuitgesproken competitie binnen het moederschap, het eindeloze streven naar ‘het beste’ in je carrière, je gezin, je leven? Dat kan anders. Documentairemaker Judith de Leeuw heeft wel een paar ideetjes liggen. Leestips: op zoek naar het verloren geluk,...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0