column tirza

Column: Lekker in balans

Soms heb ik veel ideeën en die voer ik dan het liefst allemaal meteen uit. Dit door een totaal gebrek aan zelfbeheersing en vooral omdat ik op dat moment uit elkaar knal van de zin. Want soms zit ik daar gewoon propvol van.

Persoonlijk vind ik het de normaalste zaak van de wereld om drie gedichtjes en twee columns te schrijven, alle was van de hele week weg te werken, eindelijk die tafel eens naar de schuur te sjouwen, terwijl ik ondertussen alle kinderkamers omgooi of de trampoline in graaf. Mijn omgeving vind dat meestal maar zo zo. Daarom schudden ze bezorgd hun hoofd als ik weer eens hollend een dubbelgeklapte boterham in mijn mond gooi en hem wegspoel met koude koffie.

Wanneer ik in een week heel veel doe, stort ik daarna namelijk in, en dat weten ze. Soms krijg ik zelfs huilbuien achteraf, wat mij een prima ontlading lijkt. Dan kijk ik drie dagen films, wil ik niemand zien en ben ik moe. Moe en jankend mag je blijkbaar niet zijn. Dus dan roept de omgeving: ‘Had dan ook niet zo gek gedaan en leer nou eens balans te houden’.

Balans

Er wordt namelijk gekeken naar de balans op een dag, of in een week, en die is bij mij vaak ver te zoeken. Nooit kijken ze naar de balans in een maand. Maar juist die balans vind ik best oké. Mijn balans drijft namelijk voornamelijk op Zin en niet op Moeten. En stiekem is dat de grootste luxe van deze tijd. Er zijn namelijk ook genoeg mensen die alsmaar moeten, zónder dat ze daarna kunnen zeggen: ‘Zo, ik trek er even een dag of vier de stekker uit’.

En daar kun je zomaar van opbranden. Daarom is mijn omgeving ongerust als ik moe ben. Ze zeggen ‘Pas op hoor’ en ‘Zie je nou wel!’. En ze denken dat ik door mijn rug ben gegaan bij gebrek aan balans en zien daar allerlei waarschuwingen in. Terwijl ik denk dat ik de betonnen parasolvoet eigenlijk door-mijn-knieën had moet tillen en dat ik verder vooral een ongelofelijke bofkont ben.

Moeten of Zin?

Kinderen doen ook niet aan Moeten, maar vooral aan Zin. En dus spelen ze zich helemaal zwart met rode wangen en storten daarna op de bank in slaap of krijgen een enorme snottebellen-huilbui. En dan zeggen wij: ‘Doe dan ook niet zo gek en hou je dan ook eens rustig’. Maar als kinderen spelen, gáán ze ervoor en het zijn dan ook de enige personen in mijn omgeving die nooit vraagtekens stellen bij mijn acties. Als ik daarna in elkaar stort, kruipen ze gewoon lekker tegen me aan en kijken we acht afleveringen Star Trek. Maar hun Zin wordt vroeg of laat ook steeds meer vervangen door Moeten. School, sport, huiswerk en clubjes sluipen hun leven in en sommige kinderen worden daar stiekem opstandig van, maar dat drukken we de kop in en uiteindelijk zijn ze zélf volwassenen en is iedere herinnering aan Zin kwijt.

Zonde vind ik dat. Maar we ontkomen er niet aan blijkbaar. Misschien dat ik zelf door omstandigheden ook weer ooit vooral zal Moeten. Maar tot die tijd neem ik liever een voorbeeld aan de kinderen, waardoor mijn weken die soms uit elkaar knallen van de zin, uiteindelijk behoorlijk zinvol aanvoelen.

Meer lezen

Lentezoet, de nieuwe bundel, Tirza van Schie

Geluk in jezelf, Deepak Chopra

Spelen in de regen is best tof!

Recensie: heerlijke nieuwe bundel van Lentezoet

Tirza van Schie vormt een huishouden met haar man, vier kinderen en haar tien jaar oudere, maar verstandelijk eeuwig zevenjarige zus. Ze publiceert versjes en blogjes op lentezoet.nl en heeft ook haar echte versjesboek in de winkels/onze webwinkel liggen!