Er was een tijd dat we stoere wandeltochten maakten door de bergen. We sjouwden met onze kinderen en een gehuurde ezel door prachtige natuur, zetten onze tent op in het midden van niets en genoten van het uitzicht en de vrijheid. En als we wat minder zin hadden in avontuur boekten we een fijne, kleine natuurcamping waar een zandbak en een schommel het enige vertier waren. Maar de kinderen waren klein en hadden niets nodig.
Hangmat
Inmiddels is ons leven als zelfstandige ondernemers door het hele jaar heen al zo avontuurlijk dat we in de vakantie graag in de hangmat liggen met een fijn boek en een lekker glas wijn. Wat ons betreft nog steeds op die fijne, kleine natuurcamping. Maar een met een schommel en een zandbak komen we niet meer weg.
Maar wat dan wel? Roos wil naar Parijs. Thijn wil mountainbiken. En naar de Middellandse Zee. Noek weet het niet zo goed. Maar wel iets met een zwembad. En wij willen die hangmat. En bergen om naar te kijken. Ook nog verse croissants bij het ontbijt. En niet meer dan 50 andere tenten of caravans om ons heen. En ik wil ook wel graag een keer naar de Provence.
Op vakantie met consent
Een onmogelijke opgave. Ware het niet dat we zijn ingevoerd in het consent-besluitvormingsproces. En consent gaat uit van het gegeven dat je samen, als gezin, gaan zoeken naar een oplossing waar iedereen achter kan staan. In de eerste gespreksronde vertelt iedereen zijn wensen. En hij vertelt waarom hij of zij er blij van wordt. Niemand wordt overgeslagen. Maar ook niemand hoeft de ander te overtuigen. Daarna bespreken we elkaars wensen. Wat zijn de voordelen, wat zijn de bezwaren? De vraag gaat niet meer over wiens wens we gaan honoreren. De vakantie is nu een grote puzzel geworden en we gaan kijken hoe we die op gaan lossen.
Zoveel mensen, zoveel wensen
Het zwembad, mountainbiken en de kleine camping in de bergen kunnen we combineren. Maar de Middellandse Zee en de Provence, waar we inmiddels ook allemaal enthousiast over zijn, blijken lastiger. Voorzichtig wordt geopperd om die wensen dan door te schuiven naar volgend jaar. ‘Of we doen het allebei’, zegt Thijn. ‘Dat kan ook natuurlijk.’ Eh, ja, maar we hadden ook al afgesproken dat we het allemaal fijn vonden om minimaal twee weken op dezelfde plek te blijven. ‘Oh ja, dat is waar’, zegt Thijn. ‘Maar we kunnen toch ook twee weken naar de bergen gaan en daarna twee weken naar de Provence?’
Het idee is fantastisch. Iedereen is meteen enthousiast. Alleen, we zijn nog nooit zo lang op vakantie geweest. Hebben we daar wel tijd voor? En hebben we daar wel geld voor? Wendy en ik kijken elkaar aan. En zonder dat we iets hoeven te zeggen weten we dat we er voor gaan. Vier heerlijke lange weken in Frankrijk. Een ongekende luxe. Trots kijk ik mijn gezin rond. Hier zijn we toch maar mooi uitgekomen met z’n allen. Maar voor Roos is het nog niet genoeg. ‘Maar Parijs dan?’ vraagt ze. Ik geef Roos een knuffel en zeg tegen haar: ‘Op de terugreis rijden we langs de Eiffeltoren.’ Laat onze Tour de France maar beginnen.
Jeroen de Jong is vader van Thijn (2002), Noek (2005) en Roos (2008) en inspireert mannen de beste vader uit zichzelf te halen via praktijkvader.nl. Ook geeft hij samen met zijn vrouw Wendy relatie-trainingen voor stellen: Liever de Liefde.
