Column: Parijs is altijd een goed idee

door Jeroen de Jong
jeroen de jong

We stappen vanaf de roltrap van het metrostation recht de brandende zon in. Binnen vijf minuten is het kleine waterflesje wat we bij ons hadden leeg en zegt Roos dat ze ‘echt niet meer kan lopen’. Zelfs de aanblik van de Eiffeltoren leidt haar aandacht maar even af. Noek heeft honger en ik voel de zon branden op mijn hoofd. ‘Paris is always a good idea’, zei Audrey Hepburn ooit. Maar met twee vermoeide en ontevreden kinderen en dertig graden om half elf ‘s ochtends, weet ik het zo net nog niet.

Wendy reageert rustig op de situatie. Ze luistert naar Roos en beaamt dat het lopen zwaar is. Noek krijgt gehoor voor zijn honger. En ook mijn angst dat deze dagen een mislukking worden, mag er zijn. ‘Eerst een terrasje’, zegt ze. ‘Dan zien we wel weer.’ En verbazingwekkend genoeg verdwijnt de zwaarte meteen. Ook bij mij. Ik geef Roos een knuffel en zet haar op mijn nek. ‘Een klein stukje kan ik je wel dragen.’

Er kan helemaal niets mislukken

Tijdens de espresso’s en Orangina’s kunnen we weer lachen. Met de plattegrond op tafel bepalen we onze strategie. Het is warm en we zijn moe. Dus we gaan het rustig aan doen vandaag. Eerst gaan we naar een supermarkt voor voldoende water en stokbrood. Vervolgens naar de Jardin du Luxembourg voor veel schaduw en een heerlijke speeltuin. ’s Middags maken we een rondvaart over de Seine en daarna gaan we naar een openbare klimmuur aan één van de kades die we vanuit de boot gespot hadden. Terwijl de kinderen klimmen, zitten Wendy en ik op een bankje aan de Seine en genieten van het ongecompliceerde leven.

En tussendoor lopen we van het ene metrostation naar het andere. Roos blijft moe. Soms kan ik haar dragen, soms niet. En ook dat mag ze jammer vinden. Al haar gevoelens mogen er zijn. En als ik die toelaat, verdwijnt ook mijn angst voor een mislukte Parijs-trip. Want er kan helemaal niets mislukken. Dit is wat ik wil: we zijn met elkaar, op een fantastische plek en het is schitterend weer.

‘s Avonds zitten we opnieuw op een terras. Het begint te schemeren, maar als Roos klaar is met haar frambozenijsje is ze nog klaarwakker. ‘Wanneer gaan we nou weer verder?’ We lopen langs de Seine op weg naar voor de laatste attractie vandaag. Vanaf het Place du Trocadéro bekijken we om tien uur ’s avonds hoe de verlichte Eiffeltoren vijf minuten lang verandert in een grote knipperende kerstboom. Magisch. Of zoals Roos glunderend zegt: ‘Dan is de Eiffeltoren van goud en dan gaan alle lichtjes knipperen. Dat vind ik het leukste van Parijs.’

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Uitjes in de winter

Uitjes in de winter

In de winter hebben veel mensen de neiging binnen te zitten, waardoor de kinderen dat vanzelf ook doen. Terwijl het voor kinderen juist ook in de winter heerlijk is om buiten bezig te zijn. Dik ingepakt, met rode wangen en neuzen van de kou actief bezig zijn en daarna...

Maak zelf een paddenpoel

Maak zelf een paddenpoel

Padden, je weet wel, de glibberige amfibieën die onder de bulten zitten en waar je hond van gaat schuimbekken. Padden, de een gruwelt er van en de ander is er wel van gecharmeerd. Wie gruwelt mag doorbladeren naar het volgende artikel. Wie gecharmeerd is van de...

Frisse vlierbloesemlimonade maak je zelf

Frisse vlierbloesemlimonade maak je zelf

Het is een mooie zomerse avond en je eet lekker buiten, onder de vlier. Met je kinderen kun je een heerlijke vlierbloesemlimonade maken. De bloesem heeft iets aromatisch, het is net dat vleugje dat het hem doet. Deze limonade heeft wel echt overduidelijk een...

Insectenhotel: herbergier in je eigen tuin

Insectenhotel: herbergier in je eigen tuin

Misschien heb je wel een vogelhuisje in de tuin of op het balkon. Het is nuttig om ook een insectenhotel te bouwen, waar bijen, hommels, sluipwespen (een vliegensoort) en lieveheersbeestjes kunnen overwinteren en de ruimte gebruiken als geboortehuis. Deze dieren zijn...

Column: Zoveel wensen: op vakantie met consent

Column: Zoveel wensen: op vakantie met consent

Er was een tijd dat we stoere wandeltochten maakten door de bergen. We sjouwden met onze kinderen en een gehuurde ezel door prachtige natuur, zetten onze tent op in het midden van niets en genoten van het uitzicht en de vrijheid. En als we wat minder zin hadden in...

Column: De volle grond

Column: De volle grond

Ik zou kunnen beweren dat ik een stadskind ben. Dat is in zoverre waar dat ik inderdaad in Amsterdam geboren ben. Maar ik ben opgegroeid in een dorpje in Gelderland, en de beste vriendin van mijn zusje en mij woonde op een boerderij. Ik weet dus waar de melk vandaan...

DOWNLOAD GRATIS EBOOK

Lees 'Zo bereid je je voor op je baby'. Je ontvangt meteen onze zinnige nieuwsbrief (waarvoor je je uiteraard op ieder moment kunt uitschrijven)

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0