Column: Parijs is altijd een goed idee

door Jeroen de Jong

We stappen vanaf de roltrap van het metrostation recht de brandende zon in. Binnen vijf minuten is het kleine waterflesje wat we bij ons hadden leeg en zegt Roos dat ze ‘echt niet meer kan lopen’. Zelfs de aanblik van de Eiffeltoren leidt haar aandacht maar even af. Noek heeft honger en ik voel de zon branden op mijn hoofd. ‘Paris is always a good idea’, zei Audrey Hepburn ooit. Maar met twee vermoeide en ontevreden kinderen en dertig graden om half elf ‘s ochtends, weet ik het zo net nog niet.

Wendy reageert rustig op de situatie. Ze luistert naar Roos en beaamt dat het lopen zwaar is. Noek krijgt gehoor voor zijn honger. En ook mijn angst dat deze dagen een mislukking worden, mag er zijn. ‘Eerst een terrasje’, zegt ze. ‘Dan zien we wel weer.’ En verbazingwekkend genoeg verdwijnt de zwaarte meteen. Ook bij mij. Ik geef Roos een knuffel en zet haar op mijn nek. ‘Een klein stukje kan ik je wel dragen.’

Er kan helemaal niets mislukken

Tijdens de espresso’s en Orangina’s kunnen we weer lachen. Met de plattegrond op tafel bepalen we onze strategie. Het is warm en we zijn moe. Dus we gaan het rustig aan doen vandaag. Eerst gaan we naar een supermarkt voor voldoende water en stokbrood. Vervolgens naar de Jardin du Luxembourg voor veel schaduw en een heerlijke speeltuin. ’s Middags maken we een rondvaart over de Seine en daarna gaan we naar een openbare klimmuur aan één van de kades die we vanuit de boot gespot hadden. Terwijl de kinderen klimmen, zitten Wendy en ik op een bankje aan de Seine en genieten van het ongecompliceerde leven.

En tussendoor lopen we van het ene metrostation naar het andere. Roos blijft moe. Soms kan ik haar dragen, soms niet. En ook dat mag ze jammer vinden. Al haar gevoelens mogen er zijn. En als ik die toelaat, verdwijnt ook mijn angst voor een mislukte Parijs-trip. Want er kan helemaal niets mislukken. Dit is wat ik wil: we zijn met elkaar, op een fantastische plek en het is schitterend weer.

‘s Avonds zitten we opnieuw op een terras. Het begint te schemeren, maar als Roos klaar is met haar frambozenijsje is ze nog klaarwakker. ‘Wanneer gaan we nou weer verder?’ We lopen langs de Seine op weg naar voor de laatste attractie vandaag. Vanaf het Place du Trocadéro bekijken we om tien uur ’s avonds hoe de verlichte Eiffeltoren vijf minuten lang verandert in een grote knipperende kerstboom. Magisch. Of zoals Roos glunderend zegt: ‘Dan is de Eiffeltoren van goud en dan gaan alle lichtjes knipperen. Dat vind ik het leukste van Parijs.’

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Wintermoestuin buiten en op de vensterbank

Wintermoestuin buiten en op de vensterbank

De doorgewinterde tuinder heeft de groenten uiterlijk in september in de grond gezet om vervolgens uit te rusten. Maar ik ben geen echte tuinder, ik doe maar wat. En daarom experimenteer ik dit jaar met een wintermoestuin. Tuinieren in de winter! Toegegeven, het zal...

Bergen beklimmen met je kinderen

Bergen beklimmen met je kinderen

Ons leven hangt aan een staalkabel, maar gevoelsmatig aan een zijden draadje. Onder ons is niets dan afgrond, wild water en puntige rotsen. Als we een fout maken vallen we te pletter. Met onze kinderen van 6 en 8 doen we een Via Ferrata in de Franse Alpen; een...

Wereldstad Parijs met kinderen: één grote speeltuin!

Wereldstad Parijs met kinderen: één grote speeltuin!

‘Onderaan wachten!’ roep ik nog. Thijn (8) en Noek (6) stuiven de lange wenteltrap van het metrostation Lamarck-Caulaincourt af, op zoek naar lijn 12 die ons vanuit Montmartre richting de Seine zal brengen. Als ervaren reizigers lezen ze de bordjes, volgen...

Het boerenleven in de stad

Het boerenleven in de stad

Een eigen boomgaard, twee geiten, tien kippen en kinderen die in hun overall in het beekje naast de boerderij spelen: het is de droom van menig ouder. Toch wonen er veel meer mensen in steden dan op het platteland. Wellicht omdat de stad ook vele voordelen heeft. Je...

Maak je eigen ritueel met Sint Maarten

Maak je eigen ritueel met Sint Maarten

Zie je op tegen Sint Maarten als snoepvreetfeest? Leg de focus op het ritueel en het wordt meteen een stuk knusser. Zeker voor peuters en kleuters kan Sint Maarten het mooiste jaarlijkse kleine feestje zijn. Op mijn dochters school liepen de kinderen 's avonds om een...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0