Column: Peuterpuberteit. ‘KAK!’

door Robert Tannemaat
robert gezinsgeluk

‘Alles is een fase’ hoor ik sommige ouders wel eens troostend of ietwat wanhopig zeggen. Nou, wij zijn overduidelijk in een volgende fase in ons ouderlijk leven beland met een jongen van tweeënhalf. Het is, al vind ik het een stom woord: peuterpuberteit!

Meer dan het mamasoepje

‘Nee! Zelf doen!’ of: ‘Nee dat wil ik niet. KAK!’ horen we dagelijks. Vanmorgen zei hij zelfs: ‘Gaan jullie maar samen Sofie wegbrengen naar school. Ik blijf wel thuis’. Haha, van binnen (glim)lach ik me dan een ongeluk. Natuurlijk wel zodat hij het niet ziet, anders stort hij zich voor een volle tien minuten dramatisch ter aarde en moeten we al onze geweldloze communicatie-skills inzetten om hem er weer bij te krijgen.

En ik snap dat wel. Heb je net ontdekt dat er meer is dan het mamasoepje en dat jij zelf ook wat te vinden en te vertellen hebt, dan wil je daarin natuurlijk ook serieus genomen worden. Zou ik ook hebben.

Peuterpuberteit = rauwe power

Natuurlijk hebben we deze fase al eerder meegemaakt met Sofie, maar een jongen is toch weer anders, merk ik. Meer rauwe power in ons geval. Zijn houten hamer is zijn onafscheidelijke vriend, die altijd meegaat in z’n rugzakje. En alles wat hij tegenkomt krijgt een tik: tafel, raam, poes, vloer, hoofd-van-zus, glas met smoothie erin… timmer! Vooral als hij zich even niet gezien of gehoord voelt. Tsja, constructief overleggen en samenwerken komt in een volgende fase.

Al moet ik zeggen dat hij hard zijn best doet om onze pogingen serieus te nemen om de relatie tussen hem, ons huisraad en zijn zus zo geweldloos mogelijk te houden. Hij vraagt dan – über-schattig natuurlijk – ‘mag ik oooook, asjeblieeeft?’, net voordat hij uithaalt met zijn hamer.

Zus als goeroe

Naast slachtoffer-van-timmerdrift is zijn zus ook zijn goeroe. Wat, wanneer en hoe Sofie iets doet en zegt, zo doet Simon dat ook. Bovendien is hij nog aandoenlijk eenvoudig af te schepen door Sofie met spiegeltjes en kraaltjes, als zij zijn speelgoed wil. Om het soms vijf tellen later op een gillen te zetten omdat hij zijn, door hem zo gevoelde ‘lijfeigendommen’ terug wilt.

Het is zo mooi hem te zien in zijn peuterpuberteit, en om zijn eigenheid te zien ontwaken.

Behalve ’s morgens vroeg natuurlijk, als we op tijd op school moeten zijn.

Robert Tannemaat is naast vader van Simon (2) en Sofie (5) ook trainer en coach bij GezinsGeluk.nu, voor een sterke band én ruimte voor jezelf. 

Meer lezen?

Temperamentvolle kinderen, Eva Bronsveld

Playful parenting, Lawrence Cohen

Opgroeien in vertrouwen, Justine Mol

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Grensoverschrijdende peuters: de echte oorzaken – Janet Lansbury

Grensoverschrijdende peuters: de echte oorzaken – Janet Lansbury

Grensoverschrijdende peuters: hun gedrag kan zelfs de meest bewuste ouders en verzorgers versteld doen staan. Waarom zou onze schattige peuter haar speelgoed naar ons gooien, terwijl we haar net gevraagd hebben dat niet te doen, om het daarna nog erger te maken door...

Column: Jongensmama anno 2011

Column: Jongensmama anno 2011

Voordat ik zwanger was, wilde ik dolgraag een meisjesmama worden. Leuke rokjes en jurkjes kopen, lekker tutten, alles roze & vol glitters. Zodra ik zwanger werd, wist ik dat dit kind ongeacht het geslacht meer dan welkom is. Ineens viel mijn verlangen naar een...

Releasefeest boektijdschrift! [+ winactie]

Releasefeest boektijdschrift! [+ winactie]

Na een succesvolle crowdfundingsperiode en veel bloed, zweet en lol, is Opvoeders en huttenbouwers af. Het is een prachtig, uniek en nergens mee te vergelijken boektijdschrift geworden. Opvoeders en huttenbouwers bevat het mooiste en mafste van het online magazine...

Consultatiebureau, gebruik de groeicurve van de WHO!

Consultatiebureau, gebruik de groeicurve van de WHO!

Er is iets mafs met onze groeicurve: deze laat totaal niet laat zien wat een gezonde groei is. De gegevens die hierin opgenomen zijn, zijn van de groei van zo'n tienduizend kinderen in ons land. De laatste meting was in 2010. (Hoe de groeicurvegetallen precies...

Column: Moederschap in Roemenië

Column: Moederschap in Roemenië

Ruim zeven maanden geleden beviel ik van het, in mijn bescheiden optiek, liefste jongetje ter wereld. Hij is simpelweg het allerleukste en het allermooiste wat mij ooit is overkomen. En dat zou ik het liefste iedere dag aan zoveel mogelijk mensen vertellen. Maar aan...

Reizend door Zuid-Europa thuisonderwijs geven

Reizend door Zuid-Europa thuisonderwijs geven

‘Eigen-wijs’, zo noemen mijn kinderen onze vorm van thuisonderwijs. Op een dag hebben ze de term ‘onderwijs’ eens flink onder de loep genomen en ontdekt dat ze niet onder-wijs willen ontvangen, maar op hun eigen-wijze naar hoger-wijs willen groeien. Ik vind het...

0