Column: Inspiratie vinden in snippers

door Tirza van Schie
column tirza

Mijn dochter Lisa gooide haar tekenpapier weg, het een na het ander, terwijl ze amper iets op de blaadjes getekend had. Ik besloot me ermee te bemoeien. ‘Het is zonde van het papier Lisa, om het weg te gooien als er bijna niets op staat. Daar worden bomen voor gekapt.’ Ik wist eigenlijk niet helemaal zeker of er wel bomen voor Lisa’s papier gekapt zijn, want misschien was het gerecycled. Maar mijn ouders zeiden dat altijd en het leek me een goede reden om voortaan braaf ook de achterkant van een velletje te gebruiken. Lisa vond het blijkbaar ook zonde en ze stopte met tekenen. Ik denk dat ze geen inspiratie had. Soms heb je dat en dan ga je krassen en weggooien, krassen en weggooien, steeds sneller achter elkaar, in de hoop dat er met een nieuw leeg blad vanzelf iets komt.

Knippen

De volgende dag was Lisa aan het knutselen, maar omdat we weggingen, had ik haar gevraagd het werkblad op te ruimen. Het duurde lang, dus liep ik naar haar toe om te zien wat haar bezighield.

‘Ik ben de stukjes die we nog kunnen gebruiken eraf aan het knippen. Anders is het zonde toch? Voor de bomen?’

Ik keek naar de minuscule snippers die ze van haar verder uitgebreide tekeningen had geknipt en moest lachen. Op deze manier leek hergebruik zinloos. Hoe groot is de kans dat ze de volgende dag inspiratie vindt op een snipper papier? Heb je niet per definitie een lekker fris groot en nieuw vel nodig voor mooie ideeën?

Ik ben de stukjes die we nog kunnen gebruiken eraf aan het knippen. Anders is het zonde toch? Voor de bomen?

Puike tekening

Ik herinner me nog dat mijn vader vroeger soms vellen van A3 formaat tevoorschijn toverde. Dat deed hij maar af en toe, want het was duur papier uit een speciaalzaakje in de stad waar ze de potloden per stuk verkochten en waar het altijd rook naar gesso en vernis. Al had je geen idee wat voor piratenschip, kabouterstad of boerderij je nu weer zou gaan tekenen, als mijn vader zo’n mooi vel tevoorschijn toverde, dan wíst je: dit wordt een puike tekening.

Voornemens

Het is januari en dus een fonkelnieuw jaar. Mijn man heeft dan ook, zoals de meesten van ons, goede voornemens gemaakt. Voor hem is een nieuw jaar als een nieuw blad waarin hij inspiratie hoopt te vinden. Genoeg inspiratie om gemotiveerd te zijn. Gemotiveerd genoeg om hernieuwde voornemens daadwerkelijk om te zetten in besluiten. In een puike tekening.

Vanmorgen werd ik verrast door Lisa. In haar hand lag een minuscule, maar uitgebreide collectie kabouterpuntmutsjes. De een nog mooier versierd dan de ander. Als kabouters behoefte hebben aan een uitgebreide garderobe, dan zijn ze bij ons aan het goede adres. Rode puntmutsen zijn zó 2015, maar gelukkig had Lisa genoeg kleurige, rijkversierde en afwisselende inspiratie gevonden. In die snippers, waar ik eerder nog zo om had gelachen.

Als een jaar als een onbeschreven blad is, zijn snippers vast de dagen. En al hoop ik voor mijn lief – en ieder van ons met mooie voornemens – dat het jaar een hele puike tekening wordt. Toch hoop ik dat hij ook een beetje op zijn dochter lijkt, mocht het nou tegenvallen met die voornemens. Dat hij in de gewone donderdagen en maandagen, die zich soms zo anoniem aaneen lijken te rijgen, allemaal kabouterpuntmutsjes vindt.

Tirza van Schie vormt een huishouden met haar man, vier kinderen en haar tien jaar oudere, maar verstandelijk eeuwig zevenjarige zus. Ze publiceert versjes en blogjes op lentezoet.nl en heeft nu ook haar echte versjesboek in de winkels/onze webwinkel liggen!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Tweeling: altijd alles delen?

Tweeling: altijd alles delen?

Moet een tweeling altijd alles delen? Behalve dat het krijgen van een tweeling erg lollig is (tenminste dat vind ik, het is toch net alsof je lichaam een practical joke met je uithaalt), snijdt het ook af en toe door mijn hart: dat de tweeling een positie inneemt...

Goed vies is het nieuwe gezond

Goed vies is het nieuwe gezond

'Goed vies, het nieuwe gezond' geeft je een diepgaand inzicht in wat echt gezond zijn is. Het legt verband tussen ons voedsel en gezondheid, en tussen de gezondheid van de aarde en de vele chronische ziektes die kinderen van nu dragen. Het openingswoord uit dit...

Column: Mama hamemout? Ja?

Column: Mama hamemout? Ja?

“Mama, ik denk dat ik koorts heb. Wil je me even thermometeren?”Ik kijk op de klok. Het is kwart over zes. Waarom is mijn zoon al wakker?“Mama, mag ik op de tablet? Mag ik een spelletje doen op je telefoon? Ik wil naar beneden, ik wil televisie...

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Soms lukt iets niet meteen. Dat hoort bij het leven. Grote mensen zijn hier meestal aan gewend. Maar voor kleine mensen kan dit absoluut onacceptabel zijn. Tot zo ver nog niets aan de hand, hartstikke oké. Het heeft simpelweg met de ontwikkeling van hun brein te...

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Je servies gooi je niet na ieder gebruik weg en je vieze onderbroeken ook niet. Dus waarom zou je zo’n tien luiers per etmaal wegwerpen? Wasbare luiers zijn vies? Vloeibare spuitpoep van je baby was je met gemak uit de luier: het verdwijnt in de afvoer, net zoals...

Column: Gratis bij een draagdoek

Column: Gratis bij een draagdoek

Augustus 2009 begon bloedheet. Niet dat ik daar veel van merkte, ik lag in een ziekenhuis met uitstekende airconditioning. Door het raam zag ik het gras van het honkbalveld echter in rap tempo geel kleuren. Niet dat ik veel uit het raam keek. De gynaecoloog had net...

0