Column: Sorry

door Gastauteur

“Kijk eens, dat heeft hij meegenomen.” Ik zie aan de vaderblik in zijn ogen dat hij niet blij is met deze vondst in zoonliefs zakken. Een stuk groene klei en een tiental kraaltjes.
“Dat gaat hij dan maandag terugbrengen.” Ik word niet boos om deze actie van zoonlief. De wereld zit voor een kleuter vol verleidingen en ik kan me deze verleiding voor zoonlief goed voorstellen.
Niet veel later verschijnt zoonlief voor me.


“Wat had je meegenomen?” Een sip gezichtje staart me aan, een antwoord blijft uit. “Dat moet je maandag dan maar even teruggeven aan de juf. Dan doen we er een ‘sorry’-kaart bij.” Dikke tranen rollen over de wangen van mijn kleuter.
“Ik wist niet dat het niet mocht”, probeert zoonlief nog.
“Maar je weet toch dat het van de juf is?” Hij knikt met zijn hoofd. Verse tranen volgen. “Ben je verdrietig?”


Met lichte tegenzin maakt zoonlief een kaart

“Ja omdat ik het meegenomen heb.”
“Dat snap ik. Mama heeft dat toen ze zo klein was als jij ook wel eens gedaan, omdat ik iets zo mooi vond. Ik heb het toen ook weer teruggebracht. We maken dit weekend wel een mooie kaart voor de juf, dan kun je het maandag met kaart teruggeven.” Zoonlief snikt en knikt met zijn hoofd. “Dan schrijven we erop dat je probeert om het niet meer te doen en dat je het hebt gedaan omdat je het zo mooi vond.”
“Nee, omdat ik het zo leuk vond.”

Met lichte tegenzin maakt zoonlief een kaart. Door de stempels en stickers krijgt hij er gaandeweg meer lol in. Ik vind het belangrijk dat hij er plezier in heeft want ik merk aan alles dat hij een drempel over moet.

Mijn moeder brengt onze kleuter naar school. Ze is zo lief om ervoor te zorgen dat ze als eerste naar binnen kunnen en zo kan alles buiten de andere kinderen om aan de juf gegeven worden.
‘s Avonds brengt mijn moeder verslag uit. Zoonlief wilde van de spanning niet eten. De juf reageerde ontzettend lief. En zoonlief ging na zijn goede daad weer vrolijk spelen. Een last was van hem afgevallen.
En ik? Ik ben reuze trots op onze 4-jarige. Hij heeft me op de sorrykaart laten schrijven ‘ik zal het nooit meer doen’ en ik geloof hem!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Samen slapen: Je komt er nooit meer vanaf

Samen slapen: Je komt er nooit meer vanaf

‘Je komt er nooit meer vanaf!’ Dit is een veelgehoorde angst als het gaat om samen slapen. Je kind moet vanaf de prille babytijd leren om zelf in slaap te vallen, zo is de heersende mening. Waarom? Niet omdat het per definitie beter is voor de ontwikkeling van je...

Column: De jaarringen in mijn stam

Column: De jaarringen in mijn stam

Heb je weleens met je vinger geprobeerd om de jaarringen van een boomstam te tellen? Zodat je, voor-ieder-jaar-een-ring, weet hoe oud de boom is? Dat is bijna niet te doen. Of ik raak zelf gewoon snel de tel kwijt, dat kan ook. Sommige ringen zijn héél dun, zodat je...

Column: Speelafspraakjes

Column: Speelafspraakjes

Vroeg of laat mag je er als ouder aan gaan geloven. Kleuters maken speelafspraakjes. Ik kan me mijn eigen speelafspraakjes nog gedeeltelijk herinneren. Het makkelijkste was het als ik met mijn beste kleutervriendinnetje, Esther, afsprak. Zij woonde als ik de poort van...

Nooit te weinig tijd voor een liedje

Nooit te weinig tijd voor een liedje

Tamar Lewis, moeder van drie kinderen en getrouwd met haar peuterliefde Jaïr, zingt over het moederschap. 'Nooit te weinig tijd voor een liedje' is ons recht uit het hart gegrepen. Tijd voor een inimininterview!...

Column: Mama zijn op afstand

Column: Mama zijn op afstand

Het is tegenwoordig niet zo bijzonder meer. Mensen gaan uit elkaar om diverse redenen. Ondanks dat het veelvuldig voorkomt, blijft het voor de betrokkenen altijd wel een bijzondere gebeurtenis. De keuzes die in het proces van scheiding en voortgezet ouderschap gemaakt...

Écht onvoorwaardelijk opvoeden is opvoeden zonder doel

Écht onvoorwaardelijk opvoeden is opvoeden zonder doel

Hoe onvoorwaardelijk is onvoorwaardelijk opvoeden als het als doel heeft om je kind gelukkig te maken? Want dat is nogal wat! Geluk is zo ongeveer het hoogst haalbare en meest omvattende wat je als mens kunt bereiken. Dat legt een behoorlijke druk op de opvoeding, op...

0