Column: Toch twee hartjes?

door Tirza van Schie
column tirza

Ik ben zwanger! De dagen zijn een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten. Na vier jaar over de tweede te hebben gedaan, met enkele vroege miskramen en een vervelende cyste, is deze derde, snelle zwangerschap een cadeautje! Elf zenuwslopende – blijft het deze keer zitten? – weken later, mag ik naar de verloskundigenpraktijk voor een eerste echo.

Ik parkeer de auto en tussen mij (jongste op de arm, oudste aan de hand) en de praktijk zit een drukke straat én een fietspad vol met scholieren. Het lukt me om fietspad- en weggebruikers te ontwijken en opgelucht stap ik aan de overkant de stoep op. Tegelijkertijd denk ik blij: ‘Een tweeling!’ Onderbuik, fingerspitzen? Daarna denk ik verward: ‘Een tweeling ?!’ en loop een beetje warrig de praktijk in.

Terwijl de oudste zich in de wachtkamer met de knopjes van een of ander medisch apparaat vermaakt, blader ik door tijdschriften op zoek naar tweelingweetjes. Het onderwerp laat me niet los. Ik lees dat je makkelijker een tweeling krijgt, als je boven de veertig bent, Afrikaans bloed hebt, tweelingen in de familie hebt, als je weldoorvoed bent of als je meer dan vier keer zwanger bent geweest. ‘Ik ben weldoorvoed, ik ben weldoorvoed, ik ben weldoorvoed’ herhaal ik hoopvol in mezelf.

‘Ik ben weldoorvoed’ herhaal ik hoopvol in mezelf

Als het stel dat tegenover me zit, de wachtkamer uitloopt voor hún echo, zeg ik: ‘Misschien zijn het er wel twee!’ Waarop de man zijn ogen ten hemel slaat en zegt: ‘Alsjeblieft zeg! Dat niet!’ Lachend kijk ik hem na en wacht onrustig op mijn beurt.

Even later lig ik zelf op mijn rug. De koude gel wordt met het apparaat over mijn buik gerold en ik verrek bijna mijn nek om het scherm goed te kunnen volgen. We zien maar één hartje. Ineens voel ik me teleurgesteld en word overmand door een grote leegte. Tot de echoscopiste zegt: ‘Wacht eens even…’ en ze gaat links over mijn buik… Rechts over mijn buik…

‘Ja’, zegt ze, ‘ik zie nog een hartje, het zijn er twee!’ Ik gil zo hard van blijdschap en opluchting dat allebei mijn kinderen zich rot schrikken en een potje beginnen te huilen. Ik begin ook te huilen, dus de echoscopiste snelt zenuwachtig naar de tissues. Als ik de kamer uitloop, kijkt de hele wachtkamer me met verschrikte gezichten aan.

Trillend en lachend bel ik buiten mijn lief.

‘Raad eens?’

‘We krijgen een tweeling, zegt hij.

Tirza van Schie vormt een huishouden met haar man, vier kinderen en haar tien jaar oudere, maar verstandelijk eeuwig zevenjarige zus. Ze publiceert versjes en blogjes op lentezoet.nl en heeft nu ook haar echte versjesboek in de winkels/onze webwinkel liggen!

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Zoek de moeder in jezelf

Column: Zoek de moeder in jezelf

Iedereen heeft wel een bepaald beeld bij een moeder. Zo is ze voor veel mensen bijvoorbeeld zacht, lief, zorgzaam en begripvol. Ze troost je wanneer je verdriet hebt en geeft een kusje op je zere knie. Ze luistert als je iets wilt vertellen en heeft haar oordeel niet...

Goede voeding: Wat heeft jouw kind nodig?

Goede voeding: Wat heeft jouw kind nodig?

Misschien nog wel meer dan volwassenen hebben kinderen behoefte aan goede voeding en voldoende voedingsstoffen. Een kinderlichaam moet immers in twintig jaar tijd uitgroeien van een baby tot een volwassene. Dit kost veel energie en bouwstoffen. Ook hier geldt: des te...

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Je servies gooi je niet na ieder gebruik weg en je vieze onderbroeken ook niet. Dus waarom zou je zo’n tien luiers per etmaal wegwerpen? Wasbare luiers zijn vies? Vloeibare spuitpoep van je baby was je met gemak uit de luier: het verdwijnt in de afvoer, net zoals...

Het meeste bleef hetzelfde in 50 jaar moederschap

Het meeste bleef hetzelfde in 50 jaar moederschap

Moederschap is een bijzondere taak. Hoezeer we ook bezig zijn met wat we wel en niet willen in de opvoeding; in de basis willen we allemaal hetzelfde. Als je terugdenkt aan hoe jij opgevoed bent, zul je waarschijnlijk eerst aan de verschillen denken. Maar als je in de...

Wichtelen, een lief gebaar op donkere dagen

Wichtelen, een lief gebaar op donkere dagen

Vind jij de winter, ondanks de feestdagen, een donkere en soms zelfs sombere tijd? In Scandinavische landen komt er in de winter een Wichtelmannetje op bezoek. Speciaal om een lichtpuntje te brengen in de donkere tijd. Lichtpuntjes in de vorm van wat liefdevolle...

Column: Feestbeesten

Column: Feestbeesten

Onze kinderen zijn geen feestbeesten. Wanneer we in een situatie zijn waarin meerdere mensen in een ruimte aanwezig zijn en zich met elkaar bemoeien (doorgaans 'Partijtje' of 'Feestje' genoemd), dan zijn de reacties als volgt:De Zevenjarige trekt zich terug in zijn...

0