Column: Tweeling tjokvol eigenheid

door Tirza van Schie

Toen ik zwanger was van de tweeling, daalde degene die links lag als eerste in en ik noemde haar Lisa. Toen al voelde ik de behoefte ze apart te noemen en te volgen of de ene baby verschoof of de andere. Wat er in mijn buik gebeurde was een onoverzichtelijke bedoening, maar ik verbeeldde me meestal dat ik het goed had, dat ik het wíst. Na het indalen werd het eenvoudiger: Lisa lag onder en bleef daar. ’s Ochtends voelde ik onder aan mijn buik en aaide Lisa zachtjes, om daarna met mijn hand omhoog te gaan en te zoeken naar Anna. Anna lag bovenin en in stuit, dat wist ik.

Handig: Het grote tweelingenboek

Vechten om de ruimte

Waar ik in het begin nog grappige echo’s kreeg, waarbij de een op de voet van de ander sabbelde, werd het aan het eind minder harmonieus. Tweelingen vechten vaak in de buik om ruimte en dat idee was wennen. Tijdens mijn eerdere zwangerschap was ik altijd blij geweest voor mijn ongeboren kind dat hij zo’n rustig, veilig coconnetje had. Ditmaal echter hoopte ik maar dat het goed ging met Lisa, vooral na het indalen. Je zal tijdens de laatste maand een stevig trappelend zusje boven je hebben… 

Eigenheid

Nog steeds denk ik het soms aan Lisa te zien. Ze kwam kleiner dan haar zusje ter wereld en heeft soms iets breekbaars over zich. Vanochtend viel mijn oog op een poppenvoetje met daarop de naam van de bijbehorende poppenmoeder. Het ontroerde me. De twee poppen die ze hebben zijn identiek, dus schreven we er met een merkstift hun naam op. De poppenvoetjes herinneren me aan de eerder trappelende voetjes in mijn buik. Daar stond geen naam onder; onhandig voor de verpleegsters die ze vaak door elkaar haalden toen ze eenmaal geboren waren.

Ik heb soms twijfels of ik ze wel of niet bij elkaar in de klas had moeten laten, of ik hun tweeling-zijn meer had moeten benadrukken, maar bij het zien van de pop wist ik dat het zo prima is. De anonimiteit waarin een persoonlijkheid lijkt te verdwijnen als mensen niet weten wie je bent, het idee dat Lisa dan misschien altijd een afschaduwing was geweest van haar grotere, trappelende zus, het feit dat ze zich nu zo zelfstandig ontwikkelt tot het unieke individu dat ze is, speelt allemaal mee en maakt me apetrots. Niemand hoeft onder haar voeten te kijken of er ergens een naam staat. Lisa ís!

Ervaringsverhaal: Thuis bevallen met een stuit

4 keer wat je wil weten over een stuitbevalling

Tirza – Lentezoet – van Schie schrijft de liefste versjes en houdt ook nog eens een heleboel van haar gezin. Deze column schreef Tirza voor KiiND op papier. Nu te koop! Lees dit en veel meer lekker offline.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Je peuter aankleden zonder stress

Je peuter aankleden zonder stress

We staan op. Mijn peuter trekt zijn trui aan. Ik help hem met zijn broek. Sokken probeert hij zelf. Tadaah, aangekleed! Zo gepiept, toch? Ha. ha. ha. Elke ouder met een peuter weet het: aankleden is een bottleneck in het ochtendritueel. Drama! Kan het ook leuker? Lees...

Montessori-inspiratie voor thuis

Montessori-inspiratie voor thuis

De visie van Montessori gaat verder dan alleen onderwijs. Ook thuis kun je jouw kind veel aanbieden in montessori-stijl. We nemen een kijkje in het gezin van Nouska. Zij geeft haar kinderen zoveel mogelijk aansluiting bij hun ontwikkeling van elk moment. Hoe werkt...

9 keer waarom kinderen leermeesters zijn

9 keer waarom kinderen leermeesters zijn

Bij het grootbrengen van kinderen wordt er vaak gekeken naar wat wíj kinderen willen meegeven. Terwijl we juist ook een heleboel kunnen leren van hen. Vanwege de unieke manier waarop ze in het leven staan en de wereld bekijken. We zetten daarom een paar...

Weten wat je wil, leer het van je kind!

Weten wat je wil, leer het van je kind!

‘Nee, papa, nu niet praten.’ Mijn dochter van drie weet wat ze wil. Ze plaatst geen Instagram berichtjes waarin ze met de wereld deelt dat ze onzeker is. Wanneer ik met mijn vrouw in gesprek ben, en ze aan het woord wil zijn, zegt ze simpelweg dat ik moet stoppen met...

Samen spelen: het begint bij volgen

Samen spelen: het begint bij volgen

Spelen met mijn tweejarige vind ik moeilijk. Je moet om met een jong kind te kunnen spelen volgens mij behoorlijk in het hier-en-nu zijn. Dat heb ik niet zo in me. Mijn gedachten voeren me namelijk, voor ik het weet, mee naar allerlei andere plaatsen en tijden. En ik...

5x Je kind betrekken bij het stemmen

5x Je kind betrekken bij het stemmen

Ongeveer eens per jaar wél binnen de lijntjes kleuren.In een hokje ook nog! Stemmen op je politieke voorkeur is een voorrecht en sinds ik kinderen heb, besef ik dat ik stem voor hún toekomst. Hoe ouder ze worden, hoe intensiever ze meedoen in het hele proces van het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0