Column: Uit je comfort-zone

door Jeroen de Jong

Thijn zit aan het ontbijt met een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Zaterdag gaan we voor de vlog van Bart een challenge doen in de stad.’ Thijn legt uit dat hij met twee vrienden de stad in gaat in en dat ze alledrie in een bepaalde tijd zoveel mogelijk foto’s moeten maken waar ze samen met iemand anders op staan. Wie de minste foto’s heeft moet als tegenprestatie een oud omaatje vragen of ze hem een knuffel wil geven. En alles zal – geïnspireerd door Enzo Knol – opgenomen worden en op YouTube worden gezet.

Ik hou er zelf van om de grens van het comfort op te zoeken – zo douche ik koud, geïnspireerd door Wim Hof, heb ik me laten overhalen om binnenkort een heuse mudrun te gaan doen en lag ik in januari een nacht onder een zeiltje in het bos. Ik gun Thijn dat gevoel van adrenaline, plezier en ongemak ook. Het gevoel dat je leeft.

De broer van een vriendje van school is overleden

Ondertussen zit Noek met een bedrukt gezicht aan tafel. Aan het begin van de week is de broer van een vriendje van school overleden. En morgen is de uitvaartdienst. ‘Ik heb geen zin,’ zegt Noek. Maar hij weet zelf ook dat er iets anders aan de hand is. Veel mensen, veel verdriet; en natuurlijk voelt Noek mee met zijn vriendje. Hij voelt aan hoe het is als je broer er opeens niet meer is. En hij wil de confrontatie met die gevoelens het liefst uit de weg gaan.

Mijn eerste reactie is om over het gevoel van Noek heen te stappen en inhoudelijk in te gaan op zijn ‘ik heb geen zin’. Voor ik er erg in heb, zeg ik dingen als ‘het gaat ook niet om zin hebben’ en ‘ik vind het ook niet leuk, maar we gaan toch.’ Wendy ziet eerder wat er aan de hand is. Ze vraagt naar zijn gevoelens, er vloeit een traan en Noek kan voelen wat er allemaal in zijn lijf gebeurt.

En dat is veel. Noek voelt als een tierelier. Hij kent zijn eigen gevoelens en kan ze heel precies verwoorden. Bovendien pikt hij de gevoelens van anderen gemakkelijk op. Dat komt voor hem samen in de kerkdienst van morgen. Wendy legt hem uit dat hij zich best voor de gevoelens van anderen mag afsluiten. Ze grijpt terug naar een oefening die ze allebei kennen. ‘Stel je voor dat je in een doorzichtig, gouden ei zit. Dat gouden ei beschermt je tegen alle gevoelens van anderen. Zo komen ze minder intens binnen. En kun jij beter bij jezelf blijven.’

Noeks gezicht klaart op. En nu kan ik vertellen hoe fijn ik het vond dat mijn vrienden er waren tijdens de uitvaart van mijn vader, drie jaar geleden. En dat het voor zijn vriendje ook fijn is om bekende en vertrouwde gezichten te zien op zo’n moeilijke dag. En dat ik snap dat hij ertegenop ziet. En dat ik er zelf ook tegenop zie. Noek knikt. Ik zeg wat ik vaker zeg: ‘ja, het is spannend en ja, we gaan het toch doen.’ Uit de comfortzone, het echte leven in.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Nieuwe baby? ‘Let your monkey do it!’

Nieuwe baby? ‘Let your monkey do it!’

'Let your monkey do it,' adviseerde mijn doula* me, als voorbereiding op mijn bevalling. Laat je innerlijke aapje de oerkrachten aanwenden, en vergeet alles wat er in je mensenbrein zit. Je gedachten, je logica, je ratio, ze zullen je tot last zijn wanneer je een kind...

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding, is dat niet gek? Nee dus. Een scheiding is en blijft een rouwproces. Ongeacht wie de beslissing neemt, gaat ieder gezinslid door een eigen periode van rouwverwerking heen. En ieder mens rouwt op zijn eigen unieke manier. In (en na) een scheiding...

Column: Het territorium van mijn kinderen

Column: Het territorium van mijn kinderen

Ik stap in het donker mijn bed uit. Schuifelend beweeg ik me richting de deur. Ik schop tegen een schoentje, glijd bijna uit over een memorykaartje, en in de badkamer moet ik eerst het opstapje opzij schuiven voor ik op de wc kan gaan zitten. ’s Ochtends...

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Waarom wasbare luiers best een optie zijn

Je servies gooi je niet na ieder gebruik weg en je vieze onderbroeken ook niet. Dus waarom zou je zo’n tien luiers per etmaal wegwerpen? Wasbare luiers zijn vies? Vloeibare spuitpoep van je baby was je met gemak uit de luier: het verdwijnt in de afvoer, net zoals...

Column: Kont spoelen (over een vluchteling in je huis)

Column: Kont spoelen (over een vluchteling in je huis)

Met een klein rubberen bootje vaar je de grote wilde zee over, niet wetende of je überhaupt de overkant zal halen. De reis is levensgevaarlijk en achterblijven is geen optie, want in je land is het oorlog. Samen met mijn kinderen kijk ik naar het journaal. We praten...

Column: Kika komt weer thuis

Column: Kika komt weer thuis

Vrolijk komt ze mijn kamer binnen gesjouwd. Zoals altijd, zeult ze minstens drie volle boodschappentassen mee met kleding en papier. Veel papier. Alles wat uitgegeven wordt, kan verzameld en geordend. Folders. Wat er in de bonus is. Visitekaartjes en allerlei...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0