Column: Uit je comfort-zone

door Jeroen de Jong

Thijn zit aan het ontbijt met een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Zaterdag gaan we voor de vlog van Bart een challenge doen in de stad.’ Thijn legt uit dat hij met twee vrienden de stad in gaat in en dat ze alledrie in een bepaalde tijd zoveel mogelijk foto’s moeten maken waar ze samen met iemand anders op staan. Wie de minste foto’s heeft moet als tegenprestatie een oud omaatje vragen of ze hem een knuffel wil geven. En alles zal – geïnspireerd door Enzo Knol – opgenomen worden en op YouTube worden gezet.

Ik hou er zelf van om de grens van het comfort op te zoeken – zo douche ik koud, geïnspireerd door Wim Hof, heb ik me laten overhalen om binnenkort een heuse mudrun te gaan doen en lag ik in januari een nacht onder een zeiltje in het bos. Ik gun Thijn dat gevoel van adrenaline, plezier en ongemak ook. Het gevoel dat je leeft.

De broer van een vriendje van school is overleden

Ondertussen zit Noek met een bedrukt gezicht aan tafel. Aan het begin van de week is de broer van een vriendje van school overleden. En morgen is de uitvaartdienst. ‘Ik heb geen zin,’ zegt Noek. Maar hij weet zelf ook dat er iets anders aan de hand is. Veel mensen, veel verdriet; en natuurlijk voelt Noek mee met zijn vriendje. Hij voelt aan hoe het is als je broer er opeens niet meer is. En hij wil de confrontatie met die gevoelens het liefst uit de weg gaan.

Mijn eerste reactie is om over het gevoel van Noek heen te stappen en inhoudelijk in te gaan op zijn ‘ik heb geen zin’. Voor ik er erg in heb, zeg ik dingen als ‘het gaat ook niet om zin hebben’ en ‘ik vind het ook niet leuk, maar we gaan toch.’ Wendy ziet eerder wat er aan de hand is. Ze vraagt naar zijn gevoelens, er vloeit een traan en Noek kan voelen wat er allemaal in zijn lijf gebeurt.

En dat is veel. Noek voelt als een tierelier. Hij kent zijn eigen gevoelens en kan ze heel precies verwoorden. Bovendien pikt hij de gevoelens van anderen gemakkelijk op. Dat komt voor hem samen in de kerkdienst van morgen. Wendy legt hem uit dat hij zich best voor de gevoelens van anderen mag afsluiten. Ze grijpt terug naar een oefening die ze allebei kennen. ‘Stel je voor dat je in een doorzichtig, gouden ei zit. Dat gouden ei beschermt je tegen alle gevoelens van anderen. Zo komen ze minder intens binnen. En kun jij beter bij jezelf blijven.’

Noeks gezicht klaart op. En nu kan ik vertellen hoe fijn ik het vond dat mijn vrienden er waren tijdens de uitvaart van mijn vader, drie jaar geleden. En dat het voor zijn vriendje ook fijn is om bekende en vertrouwde gezichten te zien op zo’n moeilijke dag. En dat ik snap dat hij ertegenop ziet. En dat ik er zelf ook tegenop zie. Noek knikt. Ik zeg wat ik vaker zeg: ‘ja, het is spannend en ja, we gaan het toch doen.’ Uit de comfortzone, het echte leven in.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Niet meer uitslapen, wel gezellig ontbijten

Column: Niet meer uitslapen, wel gezellig ontbijten

Eén van de beste gezinsbeslissingen van vorig jaar was om de kinderen in het weekend niet meer ’s ochtends televisie te laten kijken. De iPod Touch en Nintendo DS zijn dan ook taboe. Kortom, er mag in het weekend niet meer worden gebeeldschermd ’s ochtends. We waren...

Column: Het zit in de genen

Column: Het zit in de genen

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet zo'n moeder ben. Je weet wel, zo'n moeder die vindt dat ze het allerslimste kind van de wereld heeft. Nee, zo'n moeder ben ik niet. Verre van dat.Natuurlijk doet mijn kind ook wel slimme dingen. Ik herinner me die momenten...

Column: Ik ben geen jongen

Column: Ik ben geen jongen

Roos fietst naast me. Met een verbeten gezicht trapt ze zich door de herfststorm heen. We zijn op weg naar huis na een lange schooldag. En aan haar gezicht zie ik dat haar meer bezighoudt dan windkracht 6. Haar tranen zijn er eerder dan de regendruppels. En als ik...

Column: Een nieuw jaar

Column: Een nieuw jaar

Ik houd van nieuwjaar. Ik ben geen oudjaarsmens. Als tiener verstopte ik me liever die laatste uren van het jaar om terug te kijken op alle gemiste kansen. Tijdens het vuurwerk barstte dan gelijk het gevoel van een ‘schone lei’ en nieuwe kansen in me los...

Column: Een diner van Jan Steen

Column: Een diner van Jan Steen

We komen terug van een weekendje weg. Het is bijna tijd om te eten, en de kids rennen vol energie rond. We ruimen de spullen uit de bus op en aansluitend koken we wat. Soep met van alles wat over is van het weekend. Terwijl het ratelen en zingen doorgaat, proberen we...

Column: Hand vast

Column: Hand vast

Als vanzelf laat ik mijn vingers in je hand glijden. Het voelt zo vertrouwd: jij en ik. Ik moet stiekem lachen om hoe je me een tikkeltje nerveus en op je hoede door het drukke verkeer leidt. In jouw ogen loop ik, na al die jaren, nog steeds dromend door het leven. Je...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0