Column: Uit je comfort-zone

door Jeroen de Jong

Thijn zit aan het ontbijt met een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Zaterdag gaan we voor de vlog van Bart een challenge doen in de stad.’ Thijn legt uit dat hij met twee vrienden de stad in gaat in en dat ze alledrie in een bepaalde tijd zoveel mogelijk foto’s moeten maken waar ze samen met iemand anders op staan. Wie de minste foto’s heeft moet als tegenprestatie een oud omaatje vragen of ze hem een knuffel wil geven. En alles zal – geïnspireerd door Enzo Knol – opgenomen worden en op YouTube worden gezet.

Ik hou er zelf van om de grens van het comfort op te zoeken – zo douche ik koud, geïnspireerd door Wim Hof, heb ik me laten overhalen om binnenkort een heuse mudrun te gaan doen en lag ik in januari een nacht onder een zeiltje in het bos. Ik gun Thijn dat gevoel van adrenaline, plezier en ongemak ook. Het gevoel dat je leeft.

De broer van een vriendje van school is overleden

Ondertussen zit Noek met een bedrukt gezicht aan tafel. Aan het begin van de week is de broer van een vriendje van school overleden. En morgen is de uitvaartdienst. ‘Ik heb geen zin,’ zegt Noek. Maar hij weet zelf ook dat er iets anders aan de hand is. Veel mensen, veel verdriet; en natuurlijk voelt Noek mee met zijn vriendje. Hij voelt aan hoe het is als je broer er opeens niet meer is. En hij wil de confrontatie met die gevoelens het liefst uit de weg gaan.

Mijn eerste reactie is om over het gevoel van Noek heen te stappen en inhoudelijk in te gaan op zijn ‘ik heb geen zin’. Voor ik er erg in heb, zeg ik dingen als ‘het gaat ook niet om zin hebben’ en ‘ik vind het ook niet leuk, maar we gaan toch.’ Wendy ziet eerder wat er aan de hand is. Ze vraagt naar zijn gevoelens, er vloeit een traan en Noek kan voelen wat er allemaal in zijn lijf gebeurt.

En dat is veel. Noek voelt als een tierelier. Hij kent zijn eigen gevoelens en kan ze heel precies verwoorden. Bovendien pikt hij de gevoelens van anderen gemakkelijk op. Dat komt voor hem samen in de kerkdienst van morgen. Wendy legt hem uit dat hij zich best voor de gevoelens van anderen mag afsluiten. Ze grijpt terug naar een oefening die ze allebei kennen. ‘Stel je voor dat je in een doorzichtig, gouden ei zit. Dat gouden ei beschermt je tegen alle gevoelens van anderen. Zo komen ze minder intens binnen. En kun jij beter bij jezelf blijven.’

Noeks gezicht klaart op. En nu kan ik vertellen hoe fijn ik het vond dat mijn vrienden er waren tijdens de uitvaart van mijn vader, drie jaar geleden. En dat het voor zijn vriendje ook fijn is om bekende en vertrouwde gezichten te zien op zo’n moeilijke dag. En dat ik snap dat hij ertegenop ziet. En dat ik er zelf ook tegenop zie. Noek knikt. Ik zeg wat ik vaker zeg: ‘ja, het is spannend en ja, we gaan het toch doen.’ Uit de comfortzone, het echte leven in.

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Voorbillen

Column: Voorbillen

Toen ik een dochter kreeg, werd ik opgezadeld met het 'hoenoemenwedatdaar'-dilemma. Jongens hebben een piemel. Niets mis mee. Als ze klein zijn heet het een piemel en wanneer ze volwassen zijn heet het een piemel. Het is goed woord. Keurig en niet kinderachtig....

Omgangsvormen – wat geef je mee?

Omgangsvormen – wat geef je mee?

Omgangsvormen meegeven aan je kinderen klinkt zo simpel: je voedt ze op tot fatsoenlijke mensen die weten hoe het hoort. Maar hoe zit het met authenticiteit en met de autonomie van het kind? Laat je je kind de gedwongen smakkerds van die ouwe tante ondergaan? Zijn je...

Column: Verhuizen

Column: Verhuizen

'Ik wil helemaal niet naar een ander huis. Helemaal niet', moppert mijn driejarige zoon. 'Eén mama moet hier blijven met mij.' Voor hem hoeft het niet, de verhuizing, en dat snap ik best. Hij is erg gesteld op zijn vertrouwde omgeving. Ons huis met het groene hek,...

Column: Het zit in de genen

Column: Het zit in de genen

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet zo'n moeder ben. Je weet wel, zo'n moeder die vindt dat ze het allerslimste kind van de wereld heeft. Nee, zo'n moeder ben ik niet. Verre van dat.Natuurlijk doet mijn kind ook wel slimme dingen. Ik herinner me die momenten...

Column: Brandschoon

Column: Brandschoon

De directrice van het kinderdagverblijf waar wij vandaag waren heeft iets met hygiëne. Zei ik dat ze iets met hygiëne heeft? Ik bedoel natuurlijk gewoon dat ze smetvrees heeft, op het neurotische af. Dat lijkt mij onhandig in combinatie met het werken met...

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding

Rouw bij scheiding, is dat niet gek? Nee dus. Een scheiding is en blijft een rouwproces. Ongeacht wie de beslissing neemt, gaat ieder gezinslid door een eigen periode van rouwverwerking heen. En ieder mens rouwt op zijn eigen unieke manier. In (en na) een scheiding...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0