Column: Voorbillen

door Sandii Zachte

Toen ik een dochter kreeg, werd ik opgezadeld met het ‘hoenoemenwedatdaar’-dilemma.

Jongens hebben een piemel. Niets mis mee. Als ze klein zijn heet het een piemel en wanneer ze volwassen zijn heet het een piemel. Het is goed woord. Keurig en niet kinderachtig.

Meisjes hebben een niet-piemel.

Eigenlijk zouden we dat het liefste zeggen. Sterker: het wórdt gezegd tegen kinderen: ‘Ja, jij hebt een piemel. Nee, Ayla niet.’ De meeste termen die er voor bedacht zijn omschrijven de boel een beetje. Meer niet. Wat zou daar achter zitten? Vinden we het dan zó erg om het bij de naam te noemen?
Het past misschien ook wel bij de kern van de zaak: een piemel kun je goed zien, maar meisjes zijn wat verborgener georganiseerd. Dus zoeken we naar woorden.

Moet het een beetje netjes? Frappant genoeg hebben die woorden bij mij nog de smerigste connotatie: Doos. Iets waar je iets in doet. Die associatie hoeft van mij nog niet.
Spleetje dan? Yuk.
Gleuf. Nog yukker.
En de ergste: voorbillen! Dat is het antwoord op alle schaamtes bij elkaar. Voorbillen.

Anderen zijn creatiever: ik ken een meisje met een tata. Niemand snapt wat ze bedoelt. Of een tum. Waarom? Poes, da’s pas verwarrend.

Daarom kiezen veel mensen voor ‘plasser’. Maar ook dat is geen benaming. Het is een omschrijving. Jongens hebben ook een plasser.

Het kan mij ook te plat. Kut of kutje is bezoedeld. Je zegt waar het op staat, maar je stuit ermee op weerzin bij anderen, en dat is voor je kind niet prettig.

Dus. Alle plussen en minnen afgewogen hebbende, gebruik ik het woord ‘vagina’. De officiële term die je als kind niet meer hoeft af te leren wanneer je ouder wordt. Hoewel, het zou eigenlijk vulva moeten zijn, als we het toch officieel aanpakken. Maar dat is misschien te medisch.

Of… is dat zo? Het is ook maar een woord. Vulva. Vulva. Vulva vulva vulva. Vanillevla, baklava, navel, vulva. Het klinkt eigenlijk best leuk. Voor kinderen gemakkelijk te leren. Kun je navel zeggen, dan kun je ook vulva zeggen. Vulva en piemel. Past bij elkaar.

Zullen we het zo afspreken?

(Voor-)leestip

Dan Höjer, Het vrolijke vaginaboekje
Dan Höjer, Het kleine piemelboek

Column: Lachen over seks

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Marie Kondo het strafstoeltje je huis uit

Marie Kondo het strafstoeltje je huis uit

Een kind op een strafstoeltje zetten geeft het kinderbrein eenzelfde gevoel als fysieke pijn, blijkt uit onderzoek. Hoe zinvol is deze populaire opvoedmethode dan eigenlijk? ‘Bentley, kijk me aan’, zegt mijn vriendin tegen haar tweejarig zoontje. ‘Als je de tv nu niet...

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

'Zullen we tekenen? Ja, mama moet voor mij een huis tekenen. Hebben jullie zin om met de duplo te spelen? Ja, dan maakt mama een kasteel voor mij. Hup de tuin in! Ja mama moet mijn fiets vasthouden en kijken hoe ik spring op de trampoline.' Zucht. Het is weekend en ik...

Column: Je ouders zijn je wortels

Column: Je ouders zijn je wortels

Vandaag is een vierdagje voor mij. Dit is de negende verjaardag van mijn vader die ik zonder hem meemaak. Hij is in het rijtje voorouders gaan staan, in plaats van een levend mens te zijn. De herinneringen blijven, cliché als het is. De vrienden die al zijn verhalen...

Waarom we niet over vaccineren schrijven

Waarom we niet over vaccineren schrijven

Vaccineren. Een spannend thema om over te schrijven. Je bent van Kiind gewend dat we pittige onderwerpen niet schuwen, en dat we best stellig durven zijn. Eerlijk over ouderschap. We laten het je weten als er nieuws is over giftige stoffen. We geven informatie over je...

Bevalling zonder trauma: de weg van Aziema

Bevalling zonder trauma: de weg van Aziema

De actie #genoeggezwegen, opgezet door de Geboortebeweging met als doel aandacht voor trauma van de bevalling en negatieve ervaringen in de geboortezorg, maakte veel los. Ook bij mij. Waar mijn eerste bevalling uitmondde in een onverwachte ziekenhuisbevalling vol...

Column: Een warm hoopje mens

Column: Een warm hoopje mens

Als ik om half vier wakker word, lig ik op het randje van ons uitklapbed. Mijn nek is stijf en mijn arm heeft te lang in een rare positie gelegen. Ik rol me op mijn andere zij en voel een warm hoopje mens op de andere helft van mijn kussen liggen. Evy is verkouden en...

0