Column: Een diner van Jan Steen

door Robert Tannemaat

We komen terug van een weekendje weg. Het is bijna tijd om te eten, en de kids rennen vol energie rond. We ruimen de spullen uit de bus op en aansluitend koken we wat. Soep met van alles wat over is van het weekend.

Terwijl het ratelen en zingen doorgaat, proberen we de modder van de handen van de kinderen te spoelen. Ook even later netjes aan tafel zitten ze nog helemaal in hun spel. Wij zijn moe en knikkebollen bijna. Soezig van een heel weekend buitenzijn.

Sofie klimt op de vensterbank en bevraagt Pieternel welke pagina’s ze uit een kortingsboekje mag scheuren en welke niet. Pieternel doet zichtbaar haar best om haar soep te eten, rustig voor zichzelf te zorgen en tegelijkertijd Sofie te antwoorden.

In mijn ooghoek zie ik met een mooie boog het gele staafje in Sofies soep verdwijnen

Simon is ondertussen de tafel overgestoken en naast mij komen zitten op de plek van Sofie. Hij heeft een stuk speelgoed meegenomen met vier felgekleurde houten staafjes in een blok hout. Als je een staafje naar beneden duwt en het los laat, schiet dat staafje omhoog door de springveren onderin. Simon is er druk mee in de weer.

In mijn ooghoek zie ik met een mooie boog het gele staafje in Sofies soep verdwijnen. Simon is er door geïnspireerd en schuift de soepkom dichter bij het blok met de springveertjes. De groene pen schiet over de kom heen. De blauwe gaat minder makkelijk. (Zijn tweejarige motoriek maakt dat hij nog niet altijd snel genoeg zijn vingertje terug kan trekken van het staafje zodat deze in het blok blijft zitten.) Na drie pogingen haalt hij het blauwe staafje uit het blok en gooit het in de soep. De laatste, rode, pen plonst na twee pogingen ook in de kom.

‘O, oh,’ zegt hij en kijkt trots glimlachend op.

Ik grinnik bij het zien van het schouwspel, genietend van ons Jan-Steen-diner, terwijl Sofie aan de andere kant van de tafel nog steeds vanaf de vensterbank onafgebroken Pieternel bevraagt over van alles en nog wat.

Pieternel heeft van de hele staafjessoepaffaire nauwelijks iets meegekregen en ik praat haar bij.

We grinniken allebei. Ze concludeert: ‘Dit is een columnwaardig etentje.’

Robert Tannemaat is naast vader van Simon (2) en Sofie (5) en natuurliefhebber ook trainer en coach bij De Groeierij voor krachtig ouderschap en gelukkige gezinnen. 

http://kiind.nl/article487/

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Remigratie

Column: Remigratie

Op ochtenden dat mijn man onze peuter uit bed haalt, herhaalt zich vrijwel altijd hetzelfde ritueel. Mijn zoon, die graag wil dat ik ook uit bed komt, loopt naar mijn nachtkastje en pakt als eerste mijn bril. Vervolgens doet hij verwoede pogingen deze bril bij mij op...

Judith de Leeuw: maak van Compassie een schoolvak

Judith de Leeuw: maak van Compassie een schoolvak

Waarom die onuitgesproken competitie binnen het moederschap, het eindeloze streven naar ‘het beste’ in je carrière, je gezin, je leven? Dat kan anders. Documentairemaker Judith de Leeuw heeft wel een paar ideetjes liggen. Leestips: op zoek naar het verloren geluk,...

Liefde is belangrijker dan voeding

Liefde is belangrijker dan voeding

In de jaren vijftig van de vorige eeuw dachten mensen heel anders over de zorg voor baby’s en over liefde dan nu. Voeding en (fysieke!) warmte was het belangrijkste aan babyzorg. Liefdevolle aandacht als aanraken, knuffelen, vasthouden en troosten was overbodig. Het...

Samen slapen: Je komt er nooit meer vanaf

Samen slapen: Je komt er nooit meer vanaf

‘Je komt er nooit meer vanaf!’ Dit is een veelgehoorde angst als het gaat om samen slapen. Je kind moet vanaf de prille babytijd leren om zelf in slaap te vallen, zo is de heersende mening. Waarom? Niet omdat het per definitie beter is voor de ontwikkeling van je...

Ouderschap na je scheiding

Ouderschap na je scheiding

Na je scheiding is eigenlijk niets meer ‘gewoon’. De structuur van je gezin staat op zijn kop, je hebt te maken met duizend juridische regeldingen, het verdelen van spullen en tijd, en daar bovenop komen de emoties van je kinderen, je ex en jezelf. Zie dan tussendoor...

Column: Weer een verjaardag zonder papa

Column: Weer een verjaardag zonder papa

De dreumes is een peuter geworden. Nu paradeert hij het liefst de hele dag rond met zijn fietsje zonder pedalen. Hij loopt ernaast, want zijn voetjes komen nog net niet bij de grond. Als ik hem vraag van wie hij die kreeg zegt hij ‘opa!’. Oma vergeet hij voor het...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0