Driftige peuter? Doe even niets

door Gastauteur

Daar sta ik dan op een drukke weg met de autodeur open. Mijn krijsende zoontje van twee jaar dubbel te vouwen in zijn autostoeltje. Zijn hele lijf strekt hij uit. Zo krijg ik de gordel niet vast en ik moet door naar een volgende afspraak. ‘Als je nou toch eens mee zou werken’, roep ik, ‘dan zou het voor jou en voor mij veel makkelijker zijn’.

Binnen één seconde een driftkikker

Het is zo’n vrolijk mannetje – tot het moment dat het niet gaat zoals hij in zijn hoofd heeft, of als hij iets niet mag. En als je twee jaar bent, zijn er best veel van dat soort momenten. ‘s Ochtends mee moeten om je grote zus naar school brengen, het zwarte zand uit de tuin scheppen, gezonde dingen eten en niet alleen maar boterhammen met chocoladepasta. Binnen één seconde verandert dat lieve vrolijke kind dan in een kleine stampende driftkikker.

Van kwaadheid draait hij al liggend rondjes op de grond

Geen enkele indruk

Ik doe enorm mijn best om de situatie te veranderen. Van alles-maar-goedvinden en toestaan tot het allemaal nog een rustig uitleggen, een beloningsysteem met stickers, hem even af laten koelen op de gang en zelf ook heel boos worden. Het maakt allemaal geen en-ke-le indruk. Ik zie niet meer wat ik nu nog meer kan doen.

Niets veranderen

Tot het moment dat tijdens het koken mijn zoontje aan mij vraagt of ik mee blokken ga bouwen. Ik geef aan dat het nu niet kan en hij gaat compleet door het lint. Hij schreeuwt de longen uit zijn lijf en draait al liggend rondjes op de grond van kwaadheid. Ik sta erbij en doe voor het eerst helemaal… niets. Ik laat hem gaan en probeer het niet op te lossen of te veranderen.

Er gebeurt iets totaal onverwachts. Hij staat na een tijdje brullen weer op en gaat op zijn gemak bouwen. Hij kletst volop en stapelt alle blokken op elkaar. Wat hij voelde mocht er helemaal zijn, doordat ik niets deed en dit was het effect. En nee, dit was niet eenmalig of een gelukje. Deze ‘niets-doen-aanpak’ heeft tot op de dag van vandaag nog steeds hetzelfde resultaat.

Als je echt iets wilt veranderen, doe er dan eens helemaal niets aan; laat er zijn wat er is. Dan houd je ook nog tijd over om mee blokken te gaan bouwen.

Wat ook kan helpen: van regels naar rituelen!

Lees ook de zomereditie van Kiind: bijna 250 pagina’s NIETS!

Marga Huis in ‘t Veld is moeder van Lizzie en Noah en ervan overtuigd dat als er iets is wat je aan wilt kind veranderen, je bij jezelf moet beginnen. Ze helpt gezinnen als kindercoach en kindertolk in haar coachingpraktijk BinnensteBoven.

http://kiind.nl/article503/

Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Een warm hoopje mens

Column: Een warm hoopje mens

Als ik om half vier wakker word, lig ik op het randje van ons uitklapbed. Mijn nek is stijf en mijn arm heeft te lang in een rare positie gelegen. Ik rol me op mijn andere zij en voel een warm hoopje mens op de andere helft van mijn kussen liggen. Evy is verkouden en...

Column: Mijn knutselkoning

Column: Mijn knutselkoning

Zoonlief houdt van knutselen. Ik ben niet bepaald een knutselmoeder te noemen. Mijn creativiteit beperkt zich voornamelijk tot schrijven en schilderen. En zo nu en dan ervaar ik in beide een blokkade. Zoonlief kent dergelijke blokkades niet.Dus toen ik hem de vraag...

Column: Het is zo’n dag

Column: Het is zo’n dag

Het is zo'n dag. Niets gaat vanzelf. Sterker nog: het voelt alsof ik de hele dag tegen de stroom in loop. Het begon al met die nacht. De nacht waarin de oudste dochter haar beertje even niet kon vinden, mijn zoontje een plas in zijn bed deed en de jongste dochter een...

Mijn zoon wil in een jurk naar school, wat nu?

Mijn zoon wil in een jurk naar school, wat nu?

De foto waarop de zoon van Martin Gijzemijter in een jurk staat te stralen ging flink rond op social media. Naast hele negatieve reacties en enthousiaste reacties, was er nog een derde geluid te horen: 'Er waren ook reacties waar ik geen raad mee wist, en dat was de...

Column: Moeder van drie

Column: Moeder van drie

Ik ruim het speelgoed wat verspreid ligt door de speelkamer op en stop het terug in de bakken. Ik schuif het lege ledikantje aan de kant en zuig met de stofzuiger alle achtergelaten kruimels op. Het weekend loopt ten einde. Boven zit mijn driejarige met papa voor de...

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

Column: Ooit speelden mijn kinderen zelf

'Zullen we tekenen? Ja, mama moet voor mij een huis tekenen. Hebben jullie zin om met de duplo te spelen? Ja, dan maakt mama een kasteel voor mij. Hup de tuin in! Ja mama moet mijn fiets vasthouden en kijken hoe ik spring op de trampoline.' Zucht. Het is weekend en ik...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de Kiindnieuwsbrief vol inspiratie (uitschrijven mag).

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0