Drees onderzocht hoe dat nou zit met onze waardering voor zacht- en stoerheid bij jongens. Werkt het anders bij jongens dan bij meisjes? Algauw komt ze uit bij het belang van empathisch opvoeden – voor elk kind.
Empathisch opvoeden
Het fijne van empathisch opvoeden is dat het de emotionele intelligentie van onze kinderen vergroot. Ieder kind wordt geboren met de mogelijkheid om empathie te ontwikkelen, en wij kunnen helpen om dat te stimuleren. Wie goed om leert gaan met zijn eigen emoties, kan ook zonder angst of ongemak reageren op die van een ander. Empathie is gezond, krachtig en dús stoer. Het is de basis van zorgzaamheid en aanpassingsvermogen.
Spiegelneuronen
Laura Markham legt in haar boek Ontspannen ouders, blije kinderen heel helder uit hoe empathie zich ontwikkelt. Dat heeft alles te maken met spiegelneuronen.
‘Neurologen veronderstellen dat er spiegelneuronen in onze hersenen vrijkomen als we heftige emoties bij anderen zien, waardoor we dezelfde emoties ook een beetje voelen.’ Dat gebeurt al bij een baby die een collega-baby hoort huilen. Als hij van jongs af aan heeft geleerd om gezond met emoties om te gaan, zal hij op latere leeftijd ook beter met emoties van hemzelf en anderen omgaan. Hij voelt zich veilig en ‘misschien geeft hij het verdrietige kind zijn knuffeldoekje’.
Andersom geldt: ‘Als iemand een ander met opzet pijn doet, is er iets misgegaan met zijn empathisch vermogen. Stel dat zijn ouders hem als baby vaak lieten huilen zonder hem te kalmeren. Daardoor reageert hij als peuter vaak fel en krijgt hij snel een driftbui. Zijn ouders hebben de beste bedoelingen, maar zijn niet voorzien van de juiste adviezen en dreigen bijvoorbeeld dat ze hem zullen achterlaten in de supermarkt. Hij is dus constant op zijn hoede of hij niet plotseling in de steek wordt gelaten. (…) Naarmate hij opgroeit, wordt hij emotioneel kwetsbaar. (…) Wanneer hij een ander kind ziet huilen, komen er spiegelneuronen vrij en ervaart hij iets van het verdriet van die ander. Dat voelt zó onprettig, dat hij tegen het andere kind schreeuwt dat hij moet ophouden, of hem misschien wel een tik geeft.
Ook kan hij zich compleet afsluiten voor de emoties van anderen. Als hij op die manier zijn beschermende muur opbouwt en elke emotionele verbinding uit de weg gaat, is hij in staat om anderen pijn te doen.
Beeld: Jana Boekholt
Het complete artikel over ‘Zachte jongens’ lees je op papier. Wil je niks missen? Regel je abonnement meteen.
Waarom peuters niet op een strafstoeltje horen (ook niet heel even)
