Column: Zelf geld verdienen voor een ijsje

door Liv den Duyn

Mam, mag ik een ijsje kopen?’

‘Nee’, zeg ik tegen mijn jongste dochter. ‘We gaan zo eten en je hebt gisteren ook al een ijsje gehad. Dan daarbij groeit het geld me niet op de rug!’

 

‘Nou dan ga ik toch lekker zelf geld verdienen!’ Heerlijk eigenwijs pakt ze haar gitaar en een stoeltje en gaat aan de straatkant zitten spelen met een bakje vóór zich op de grond. Ik schiet in de lach en denk: er komt toch niemand langs die wat in dat bakje gooit, want ze zit net een blauwe maandag op les en kan nog helemaal niet goed spelen.

 

Maar daar had ik het mooi mis, nog geen twee tellen later stond mijn overbuurvrouw te luisteren en gooide wat geld in het bakje. En toen zij weg was, volgde er een meneer met een hond die ook al wat kon missen! (Hmm, misschien speelt ze dan nog niet als Jimmy Hendrix, toch doet ze iets goed!)


Met de gitaren op hun rug vertrekken ze richting het centrum 

Haar zus heeft door dat er iets te verdienen valt en sluit zich aan met haar gitaar. Niet veel later komt er een vriendinnetje langs dat het ook wel ziet zitten om een band te beginnen. Ze besluiten om na het eten het centrum in te gaan. Het is vrijdag en dus koopavond. Het is ook nog eens heerlijk weer, dus stikt het vast van de mensen in het centrum. Wie weet kunnen ze wel een ijsje bij elkaar spelen.

 

‘Mam, we gaan!’ Met de gitaren op hun rug vertrekken ze richting het centrum. Ik zeg ze dat ze rond 8 uur weer naar huis moeten komen. Na een tijdje word ik toch wel nieuwsgierig en besluit toch even te gaan kijken. Ik fiets met mijn zoontje achterop naar de ijssalon om stiekem even te gluren.

 

‘He mam! Moet je kijken! We hebben al een ijsje op én nog heel veel geld bij elkaar gespeeld. En weet je wat we doen? Iedere keer als we geld in het bakje krijgen dan halen we het er uit en dan lijkt het net of we nog niets gehad hebben… Goed hè? Dan krijgen we meer!’

 

Ik vind het allemaal kei-slim van ze en ga op een afstandje zitten kijken naar het tafereel. De mensen die langs lopen vinden het maar wat vermakelijk en gooien zo nu en dan wat geld in het bakje. Sommige vragen zelfs of ze de volgende week weer komen. Ik hou het voor gezien en ga naar huis, er moet tenslotte ook nog even opgeruimd worden.

 

Om acht uur ‘s avonds komt het span aan lopen en ik doe de deur open. ‘En?’ vraag ik, ‘zijn jullie stinkend rijk?’

 

Ze gooien hun portemonnee op tafel. Die is behoorlijk dik! We tellen het geld en ze hebben 15 euro verdiend. En dan hebben ze ook al een ijsje gekocht! Apentrots zijn ze op zichzelf. Daar kan de 50 cent zakgeld die ze op maandag krijgen niet tegenop. ‘Vrijdag gaan we weer!’ roepen ze.

 


Boekentips

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Column: Lekker in balans

Column: Lekker in balans

Soms heb ik veel ideeën en die voer ik dan het liefst allemaal meteen uit. Dit door een totaal gebrek aan zelfbeheersing en vooral omdat ik op dat moment uit elkaar knal van de zin. Want soms zit ik daar gewoon propvol van. Persoonlijk vind ik het de normaalste zaak...

Column: Verhuizen

Column: Verhuizen

'Ik wil helemaal niet naar een ander huis. Helemaal niet', moppert mijn driejarige zoon. 'Eén mama moet hier blijven met mij.' Voor hem hoeft het niet, de verhuizing, en dat snap ik best. Hij is erg gesteld op zijn vertrouwde omgeving. Ons huis met het groene hek,...

Superkalifragilistisch releasefeest!

Superkalifragilistisch releasefeest!

Wij zijn bofkonten. We hadden een fantastische crowdfundstart, gevolgd door een boektijdschriftkmaakperiode die ons in meer dan fulltimewerkende ouders veranderde - maar wel een boektijdschrift opleverde waar je je vingers bij aflikt. En dat werd nu afgeblust met een...

Column: De baby en de malloot

Column: De baby en de malloot

Na een gaar regelnachtje (baby drinkt vaak om productie op te krikken – met resultaat) en een voeding vanochtend is de kleine helemaal tevreden. Hij gaat languit en ontspannen over mijn schoot liggen. De gedachte komt in me op dat ik normaal gesproken nu als een...

Column: Lekker verwend

Column: Lekker verwend

Vroeger was ik een paardenmeisje. Ik fietste de hele omgeving af op zoek naar pony’s die wel een poetsbeurt konden gebruiken. Iedere dag na school maakte ik vijftallen kilometers naar verschillende boerderijen met pony’s. Mijn grote droom was natuurlijk een eigen...

Column: Het territorium van mijn kinderen

Column: Het territorium van mijn kinderen

Ik stap in het donker mijn bed uit. Schuifelend beweeg ik me richting de deur. Ik schop tegen een schoentje, glijd bijna uit over een memorykaartje, en in de badkamer moet ik eerst het opstapje opzij schuiven voor ik op de wc kan gaan zitten. ’s Ochtends...

GRATIS EDITIE KIIND

Lees Kiind stiekem lekker gratis. Download editie OER! Je ontvangt meteen ook de nieuwsbrief vol inspiratie - waarvoor je je ieder moment kunt uitschrijven.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0