Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

door Sandii Zachte

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: ‘Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?’ Sommigen reageerden met: ‘Dan zou ik om vijf uur al op moeten staan!’ Maar anderen doen het wel: ‘Zo kom ik toe aan de yoga zonder peuter aan mijn been.’

Vrijwillig vroeg op

Net als schrijver en avondmens Marcel van Driel. Hij staat dus wél om 5 uur op. ‘De wekker gaat iedere doordeweekse dag om vijf in plaats van zes uur. Onder de douche neem ik de verhaallijn van mijn roman nog een keer door en visualiseer wat ik die dag wil schrijven. Ik luister naar de dialogen, aanschouw mijn personages en probeer te ontdekken wat ze nou eigenlijk willen. Eenmaal aangekleed mediteer ik twintig tot dertig minuten. Daarin laat ik alles los wat me dwars zit of bezig houdt. Klokslag zes uur gaat de pc aan en begin ik met schrijven. Dat gaat moeiteloos! Er is nog geen ontbijtstress, geen afleiding van vrolijke of juist chagrijnige kinderen.’

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen!

Moeiteloos vroeg

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen! Ook ik kan wel iets leukers bedenken: schrijven! Als ik dat uur neem om lekker te schrijven waar ik zelf zin in heb, dan spring ik graag mijn bed uit. Denk ik. Vanochtend in ieder geval wel. Ik ga het proberen. Ook jij hebt vast hobby’s die nog leuker zijn dan slapen. Schilderen? Klussen? Sporten? Mediteren? Haken? In je eentje de markt over? Een boek of de nieuwe Kiind lezen?

Laat naar bed én vroeg op lijkt me een onverstandige combi. En onhaalbaar, bovendien. Maar wat als ik eerder naar bed ga? Misschien tegelijk met de kinderen. Ik heb een goed voornemen waar ik echt zin in heb. Ik ga eens onderzoeken of de heilige alleen-tijd van de avond verschoven kan worden naar de ochtend. En jij?

Ook een handig boekie om je voornemens waar te maken.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Word lid van onze community

Verder lezen

Column: Een familiebed voor álles

'Maar mag ik dan vanavond in jullie bed in slaap vallen?' Roos kijkt me met grote ogen aan. 'Ja, dat mag,' zeg ik. 'Ik kom zo bij je voorlezen.' In no time zijn de tanden gepoetst, is de pyjama aangetrokken en zijn de knuffels verhuisd. Met haar lange lijf ligt ze...

Column: Spinnen en andere monsters

“Aaah,” klinkt een ijselijke gil ergens op één van onze trappen, “papa, kom snel, kom snel.” Trappelvoetjes klinken vol ongeduld. “Een spin, een spin!” In gedachten zie ik zijn wijzende vingertje voor me. Ik...

Column: Moederschap in Roemenië

Ruim zeven maanden geleden beviel ik van het, in mijn bescheiden optiek, liefste jongetje ter wereld. Hij is simpelweg het allerleukste en het allermooiste wat mij ooit is overkomen. En dat zou ik het liefste iedere dag aan zoveel mogelijk mensen vertellen. Maar aan...

Column: Sabbelkinderen

Ik heb sabbelkinderen. En hoe handig dat ook was tijdens de eerste maanden borstvoeding, na een paar jaar mag het wel wat minder. Ik kan mij de eerste keer dat mijn dochter een speentje in haar mond had nog herinneren. Ze was een maand of twee en ze was aan het...

Column: Wit is ook een kleur in de kleuterklas

'Hier zijn veel witte mensen', merkte mijn kleuter-dochter op. Na een jaar in Laos vertoefd te hebben valt het aandeel witte mensen aan dit toeristische Thaise strand inderdaad behoorlijk op. Toch was ik enigszins verbaasd dat mijn dochter überhaupt 'kleur' ziet....

Een kleuter is geen leerling

Het lijkt wel een epidemie: de druk op ons leven lijkt jaar na jaar toe te nemen. Druk op het werk, druk in ons gezin, druk in ons hoofd. En dan zijn er ook nog allerlei verleidingen uit de digitale hoek. Toch is dit niet iets van de laatste tijd. Ook jaren geleden...