Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

door Sandii Zachte

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: ‘Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?’ Sommigen reageerden met: ‘Dan zou ik om vijf uur al op moeten staan!’ Maar anderen doen het wel: ‘Zo kom ik toe aan de yoga zonder peuter aan mijn been.’

Vrijwillig vroeg op

Net als schrijver en avondmens Marcel van Driel. Hij staat dus wél om 5 uur op. ‘De wekker gaat iedere doordeweekse dag om vijf in plaats van zes uur. Onder de douche neem ik de verhaallijn van mijn roman nog een keer door en visualiseer wat ik die dag wil schrijven. Ik luister naar de dialogen, aanschouw mijn personages en probeer te ontdekken wat ze nou eigenlijk willen. Eenmaal aangekleed mediteer ik twintig tot dertig minuten. Daarin laat ik alles los wat me dwars zit of bezig houdt. Klokslag zes uur gaat de pc aan en begin ik met schrijven. Dat gaat moeiteloos! Er is nog geen ontbijtstress, geen afleiding van vrolijke of juist chagrijnige kinderen.’

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen!

Moeiteloos vroeg

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen! Ook ik kan wel iets leukers bedenken: schrijven! Als ik dat uur neem om lekker te schrijven waar ik zelf zin in heb, dan spring ik graag mijn bed uit. Denk ik. Vanochtend in ieder geval wel. Ik ga het proberen. Ook jij hebt vast hobby’s die nog leuker zijn dan slapen. Schilderen? Klussen? Sporten? Mediteren? Haken? In je eentje de markt over? Een boek of de nieuwe Kiind lezen?

Laat naar bed én vroeg op lijkt me een onverstandige combi. En onhaalbaar, bovendien. Maar wat als ik eerder naar bed ga? Misschien tegelijk met de kinderen. Ik heb een goed voornemen waar ik echt zin in heb. Ik ga eens onderzoeken of de heilige alleen-tijd van de avond verschoven kan worden naar de ochtend. En jij?

Ook een handig boekie om je voornemens waar te maken.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Word lid van onze community

Verder lezen

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Is een kind van nature goed, of juist tot slechtheid ‘geprogrammeerd’? Is het onze taak om onze kinderen in het gareel te houden, of zijn ze al beschaafd? De Correspondent publiceerde een heerlijk stuk over wat er gebeurt als je gewone kinderen in de wildernis...

Bevallen zonder persen – hoe dan?

Bevallen zonder persen, kan dat? En hoe gaat dat dan? Anna Myrte Korteweg over de theorie en de praktijk. Naar beneden ademen Na het schrijven van Vrije Geboorte volgde ik diverse opleidingen tot zwangerschapsbegeleider. Toen ik vervolgens zwanger werd van mijn vierde...

Column: Tweedeling

Het gebeurde ergens rond de eerste verjaardag van onze zoon. “Zo, en wanneer komt de tweede?" Mijn man en ik keken elkaar die allereerste keer vertwijfeld aan. Het was een onderwerp waar we serieus nog niet over hadden nagedacht. Ons leven liep lekker, we...

Bevalling zonder trauma: de weg van Aziema

De actie #genoeggezwegen, opgezet door de Geboortebeweging met als doel aandacht voor trauma van de bevalling en negatieve ervaringen in de geboortezorg, maakte veel los. Ook bij mij. Waar mijn eerste bevalling uitmondde in een onverwachte ziekenhuisbevalling vol...

Adoptie: wachten, wachten…

Laetitia uit België droomt van een kind adopteren. Ze vertelt in drie delen hoe ze dat heeft gedaan. Lees ook het eerste deel van haar verhaal. Intens zwanger Weerom een wonder: niet lang na onze beslissing om met adoptie door te gaan, was ik opnieuw zwanger! De...

Column: Vrouwen met ballen

Ik ben inmiddels al weer meer dan een jaar moeder en dat is natuurlijk een mooi moment om de balans op te maken. Wat doet dat nu eigenlijk met je, dat moederschap? En na lang beraad met mijzelf durf ik het volgende te stellen; van het moederschap word je een zacht ei....