Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

door Sandii Zachte

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: ‘Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?’ Sommigen reageerden met: ‘Dan zou ik om vijf uur al op moeten staan!’ Maar anderen doen het wel: ‘Zo kom ik toe aan de yoga zonder peuter aan mijn been.’

Vrijwillig vroeg op

Net als schrijver en avondmens Marcel van Driel. Hij staat dus wél om 5 uur op. ‘De wekker gaat iedere doordeweekse dag om vijf in plaats van zes uur. Onder de douche neem ik de verhaallijn van mijn roman nog een keer door en visualiseer wat ik die dag wil schrijven. Ik luister naar de dialogen, aanschouw mijn personages en probeer te ontdekken wat ze nou eigenlijk willen. Eenmaal aangekleed mediteer ik twintig tot dertig minuten. Daarin laat ik alles los wat me dwars zit of bezig houdt. Klokslag zes uur gaat de pc aan en begin ik met schrijven. Dat gaat moeiteloos! Er is nog geen ontbijtstress, geen afleiding van vrolijke of juist chagrijnige kinderen.’

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen!

Moeiteloos vroeg

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen! Ook ik kan wel iets leukers bedenken: schrijven! Als ik dat uur neem om lekker te schrijven waar ik zelf zin in heb, dan spring ik graag mijn bed uit. Denk ik. Vanochtend in ieder geval wel. Ik ga het proberen. Ook jij hebt vast hobby’s die nog leuker zijn dan slapen. Schilderen? Klussen? Sporten? Mediteren? Haken? In je eentje de markt over? Een boek of de nieuwe Kiind lezen?

Laat naar bed én vroeg op lijkt me een onverstandige combi. En onhaalbaar, bovendien. Maar wat als ik eerder naar bed ga? Misschien tegelijk met de kinderen. Ik heb een goed voornemen waar ik echt zin in heb. Ik ga eens onderzoeken of de heilige alleen-tijd van de avond verschoven kan worden naar de ochtend. En jij?

Ook een handig boekie om je voornemens waar te maken.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Word lid van onze community

Verder lezen

Column: Verschillende fases

Niet ieder kind maakt dezelfde fases door. Al zijn veel fases een bron van herkenning. Sommigen zijn zo vluchtig dat je ze vergeet totdat je er ineens weer op gewezen wordt. Mijn oud-kamergenootje heeft een dochtertje gekregen en ik ben op kraambezoek geweest om dit...

Column: Een zwanger voorgevoel

Ik voel ineens dat ik zwanger ben. Zomaar, uit het niets. Sommige dingen vóel je! Vanuit je onderbuik of fingerspitzen of misschien gewoon omdat het niet de eerste keer was, maar ik voelde het dus. Lastig, want ik zat net in de auto onderweg van mijn ouders naar huis....

Co-ouderschap zonder scorebord

Als je uit elkaar gaat, wil je vaak één ding: dat het goed blijft voor je kind. Dan komt er veel op je af. Papierwerk, emoties en nieuwe afspraken lopen door elkaar. In die fase kun je al bezig zijn met scheiding aanvragen, terwijl je hoofd eigenlijk vooral bij je...

Column: Zwembadtranen

Ik wil iets schrijven, maar mijn hoofd is leeg. Of eigenlijk niet. Eigenlijk is mijn hoofd propvol, maar niet met wat ik wil. Ik zit bij de zwemles en kijk naar het betraande snoetje van mijn dochter. Laat ik maar niet opkijken. Laat ik maar naar het scherm kijken en...

Opvoeden als een aap

Zou het niet heerlijk zijn als je kind bijna altijd naar je zou luisteren? Zonder dat je boos wordt. Zonder met straf te dreigen. En zonder omkoping met beloningen. Gewoon uit zichzelf. Spontaan. Hoeveel gemakkelijker zou opvoeden dan zijn? Een mooie droom? Volgens...

Column: Het geluid van jammerende kinderen

Soms lukt iets niet meteen. Dat hoort bij het leven. Grote mensen zijn hier meestal aan gewend. Maar voor kleine mensen kan dit absoluut onacceptabel zijn. Tot zo ver nog niets aan de hand, hartstikke oké. Het heeft simpelweg met de ontwikkeling van hun brein te...