Goed voornemen: Eerder dan de kinderen opstaan

door Sandii Zachte

Ik schreef dit weekend, op zaterdag, twee artikelen. Spontaan ontstond er een Goed Voornemen. Want: wat nou als ik voortaan eerder zal opstaan dan de kinderen, voor de lol? Ik vroeg eens rond: ‘Sta jij weleens eerder op dan je kinderen, gewoon voor jezelf?’ Sommigen reageerden met: ‘Dan zou ik om vijf uur al op moeten staan!’ Maar anderen doen het wel: ‘Zo kom ik toe aan de yoga zonder peuter aan mijn been.’

Vrijwillig vroeg op

Net als schrijver en avondmens Marcel van Driel. Hij staat dus wél om 5 uur op. ‘De wekker gaat iedere doordeweekse dag om vijf in plaats van zes uur. Onder de douche neem ik de verhaallijn van mijn roman nog een keer door en visualiseer wat ik die dag wil schrijven. Ik luister naar de dialogen, aanschouw mijn personages en probeer te ontdekken wat ze nou eigenlijk willen. Eenmaal aangekleed mediteer ik twintig tot dertig minuten. Daarin laat ik alles los wat me dwars zit of bezig houdt. Klokslag zes uur gaat de pc aan en begin ik met schrijven. Dat gaat moeiteloos! Er is nog geen ontbijtstress, geen afleiding van vrolijke of juist chagrijnige kinderen.’

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen!

Moeiteloos vroeg

Kinderen staan moeiteloos vroeg op. Dat komt omdat ze wel iets leukers kunnen bedenken dan slapen: spelen! Ook ik kan wel iets leukers bedenken: schrijven! Als ik dat uur neem om lekker te schrijven waar ik zelf zin in heb, dan spring ik graag mijn bed uit. Denk ik. Vanochtend in ieder geval wel. Ik ga het proberen. Ook jij hebt vast hobby’s die nog leuker zijn dan slapen. Schilderen? Klussen? Sporten? Mediteren? Haken? In je eentje de markt over? Een boek of de nieuwe Kiind lezen?

Laat naar bed én vroeg op lijkt me een onverstandige combi. En onhaalbaar, bovendien. Maar wat als ik eerder naar bed ga? Misschien tegelijk met de kinderen. Ik heb een goed voornemen waar ik echt zin in heb. Ik ga eens onderzoeken of de heilige alleen-tijd van de avond verschoven kan worden naar de ochtend. En jij?

Ook een handig boekie om je voornemens waar te maken.

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Word lid van onze community

Verder lezen

Column: Verlicht worden? Neem kinderen

Je werkdag zit erop. Tijd voor deel drie van de dag: het avondritueel. Vermoeide kinderen ophalen, eten koken terwijl je tussendoor stinkende poepluiers verschoont, en te midden van dat alles ook nog even probeert contact te hebben met je lief. Zit je eindelijk aan...

Column: Even flink zijn

Het is de tweede ochtend deze week dat ik Simon naar de Zonnestraaltjes breng en hij niet wilt dat ik wegga. ‘Bij jou blijven’ zegt hij huilend en klampt zich aan mij vast. Ik voel me vrij machteloos, maar wil dat niet laten zien. In plaats daarvan doe ik hard mijn...

Van nature goed: waarom we in de mens geloven

Is een kind van nature goed, of juist tot slechtheid ‘geprogrammeerd’? Is het onze taak om onze kinderen in het gareel te houden, of zijn ze al beschaafd? De Correspondent publiceerde een heerlijk stuk over wat er gebeurt als je gewone kinderen in de wildernis...

Column: Gelddieet

Of de columnisten in verband met het themanummer over onder andere budget misschien een weekje wilden overleven met een minimum bedrag aan geld tot hun beschikking. Gebbetje van de redactie, geintje, moet kunnen. En na wat aanvullende vragen over het bedrag...

Wees een hangmatouder en geef je kind de ruimte

'Mam, wil je me even helpen? Ik kan er niet bij!', schreeuwt mijn zoon van tien ongeduldig. Hij kan niet bij de glazen op de bovenste plank van de kast. Snel schuif ik een glas naar voren, zodat mijn dorstige zoon er een kan pakken. Ondertussen heeft hij al een kruk...

Column: Geen hulp nodig

Wankelend kwam ze aan gelopen. Haren in een keurige, spierwitte bob. Zonnebril in het kapsel. Een zilvergrijs satijnen tuniekje, waarin haar dunne, door ouderdom ingeteerde benen nóg bruiner leken. Ik weet niet of ze klein was of klein leek, zo krom liep ze. Ze deed...