Goede voornemens: elke dag opnieuw

door Marlies Hanse
marlies hanse berlijn

Het nieuwe jaar start met een fikse verkoudheid, een flink portie slaapgebrek en twee kinderen die elkaar voortdurend in de haren vliegen. Met mijn laatste restje energie probeer ik een meer vreedzame speelsituatie te creëren. Ik ga op mijn knieën bij ze zitten en help ze het probleem op te lossen. Een paar minuten later is alles weer pais en vree. Ik haal opgelucht adem, snuit nog een keer mijn neus en neem een slok lauwe thee. Maar dan begint zusje enthousiast de net in elkaar gebouwde brandweerauto van broerlief af te breken. Geschreeuw, een hardhandige duw, zusje belandt huilend in de legobak.

Misser

We zijn nog geen twaalf uur onderweg in het nieuwe jaar en ik bega mijn eerste grote misser. Voordat ik er erg in heb sta ik met een kwaad hoofd een potje ordinair te schreeuwen. Dat ik het he-le-maal zat ben en dat het nu ab-so-luut afgelopen moet zijn. Ik pak de dader (of is het eigenlijk het slachtoffer?) bij zijn arm en parkeer hem met een plof op de bank. Foetsie zijn al mijn mooie opvoedtechnieken, vergeten al mijn prachtige ideeën over respectvol ouderschap en geweldloze communicatie. Ik hoor mijn hoge, schrille stem en zie een geschrokken hoopje mens op de bank zitten.

Ik had me voorgenomen geduldiger te zijn

Als de kinderen ’s avonds slapen, nestel ik me in een hoekje van de bank. Er waren genoeg mooie momenten vandaag. We smulden van onze zelfgebakken appelbeignets, maakten een wandeling door ons lievelingspark en aten een lekkere lunch bij ons lievelingscafé. Maar toch heb ik een nare smaak overgehouden aan deze nieuwjaarsdag. Ik had me voorgenomen geduldiger te zijn en me niet gek te laten maken door mijn twee temperamentvolle huisgenoten. Maar de eerste dag van dit jaar maakt me duidelijk dat er nog een hoop werk aan de winkel is. Ik pak mijn gloednieuwe opschrijfboekje en begin op de eerste bladzijde te schrijven. Ik wil leren hoe ik op een verbindende, rustige manier mijn kinderen kan leren dat er grenzen zijn. Meer drama toevoegen door zelf uit m’n dak te gaan? Liever niet meer. Wat wil ik wel? Dramamomenten gebruiken om te verbinden en mijn kinderen te helpen zichzelf te leren beheersen, een moreel kompas te ontwikkelen en vriendelijke en verantwoordelijke mensen te worden.

Voornemens voor elke dag

Ik trek een opvoedboek* uit de kast, trek een deken over me heen en begin te lezen. Het nare gevoel in mijn buik verdwijnt langzaam naar de achtergrond. Voornemen dat ik dit jaar mijn geduld nooit meer zal verliezen, doe ik niet. Wel heeft dit twijfelachtige begin van het nieuwe jaar me gedwongen te reflecteren op mezelf. En het heeft ervoor gezorgd dat ik eindelijk ben begonnen in een fantastisch opvoedboek. Ik ben vastbesloten om dagelijkse kinderdrama’s te zien als mogelijkheden om de relatie met mijn kinderen sterker te maken. Ik neem me voor om elke keer als ik boos dreig te worden, een paar keer diep adem te halen. Mijn tweede voornemen? Zo snel mogelijk mijn boek uitlezen, zodat ik weet wat ik moet doen als ik weer zen ben.

 

* No-Drama Discipline – the whole brain way to calm the chaos and nurture your child’s developing mind (Daniel J. Siegel & Tina Payne Bryson). Helaas alleen in het Engels verkrijgbaar, desondanks een enorme aanrader.

Onvoorwaardelijk opvoeden is niet grenzeloos

https://kiind.nl/article815/

De Gordonmethode uitgelegd – behoeften van de kinderen (3 van 3)

 

 

 

 

Word lid

In onze fijne online community verbind je met gelijkgestemden

Verder lezen

Vakantie in Nederland met je gezin

Vakantie vieren in Nederland is misschien wel het meest ontspannen wat je als ouder kunt doen. Je hoeft niet ver te reizen, je vermijdt lange wachttijden en je blijft in een vertrouwde omgeving. Zeker met een baby of jonge kinderen geeft dat rust. Je kunt bijvoorbeeld...

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Met biologische kinderen ook nog adopteren?

Laetitia uit België droomt van een kind adopteren. Ze vertelt in drie delen hoe ze dat heeft gedaan. Het was april 2010. We hadden net besloten dat we voor een derde kindje zouden gaan. We droomden van een groot gezin met wel vier kinderen en we waren al aardig op weg...

Plek voor vaders

Plek voor vaders

Luiers verschonen, de kinderwagen voortduwen of met de baby in een draagzak lopen, de moderne man draait er zijn hand natuurlijk allang niet meer voor om. Maar gek genoeg merken we nog niet zoveel van de nieuwe rolverdeling tussen mannen en vrouwen in onze publieke...

Rouwen in de kraamtijd

Rouwen in de kraamtijd

Rouwen in de kraamtijd - daar moet je niet aan denken. Een beginnend en een eindigend leven in dezelfde periode, dat doet iets met je. Het overkwam Joos Hooimeijer en haar vriend. Midden in de zomer werd er bij mijn vader longkanker met uitzaaiingen geconstateerd. Van...

Peuterliedjes van Ageeth de Haan over Gonnie en Gijsje

Peuterliedjes van Ageeth de Haan over Gonnie en Gijsje

Gelukkig kwam ik Ageeth de Haan tegen op het hoera-Kiind-op-papier-is-geboren-feestje, en kon ik haar gewoon zelf vertellen wat een hit haar cd bij ons thuis is. Zo, klaar. Dat scheelt weer het gedoe van een recensie schrijven. En voor wie er toch iets meer van wil...

‘Ik vind het echt een wonder. En wonderbaarlijk’

‘Ik vind het echt een wonder. En wonderbaarlijk’

Ricardo McDougal (44 jaar, rapper) woont samen met Nienke (37 jaar, theatermaker), met wie hij Mack (4 jaar) en Bobby (2 jaar) kreeg. Het geboren zien worden van zijn kinderen zorgde voor overdonderende emoties en groot respect voor zijn vriendin. Dit is één van de...

LEES GRATIS HET INTERVIEW MET ALFIE KOHN

Het interview met de grondlegger van het onvoorwaardelijk opvoeden in je mailbox? Je ontvangt meteen ook de gezellige Kiindnieuwsbrief vol inspiratie.

Het is gelukt, we gaan een mail naar je typen! (check ook je spamfolder)

0